नवीन लेखन...

यत्र तत्र सर्वत्र

तू पहाटेचा सोहळा तिमिरातील किरण.. घंटेचा निनाद आभाळाच तोरणं.. तू सागराची गाज शांततेची लाट.. क्षितीजाच टोक नदीवरचा घाट.. तू वाऱ्याचा वेग समतोल पृथा.. निसर्गाचे दान नियमांची प्रथा तू अग्नीच्या ज्वाळा ऊर्जेचे वरदान.. जल पृथ्वी वायू अग्नी आकाशाची खाण.. तू यत्र तंत्र सर्वत्र भविष्य भूत वर्तमान सखोल अंतर्मनातले समाधानाचे मूळ ज्ञान.. तू गतीची परिक्रमा परमोच्च बिंदू अमृत […]

स्वामिनी

हातातल्या कंकणाचे कपाळावरील कुंकवाचे सरणाऱ्या पदराचे भान कसे राखावे? रोखणाऱ्या नजरांचे स्पर्शणाऱ्या हातांचे विकृत विचारांचे क्षण असे टाळावे? आखलेल्या मर्यादांचे दिसणाऱ्या सौंदर्याचे अस्तित्व हे बंधनांचे कुठवर मी पाळावे? बाईपण जगण्याचे वडे हे गिरवायचे तिच्या विवंचनेचे कोणीही पाढे वाचावे? मोकळ्या श्वासाचे तिच्या स्वाभिमानाचे मोल तिच्या जगण्याचे तिचे तिनेच करावे. @ प्रतिभा

सत्व

पहा तरी कसे उरलात सुंदर काया कि निर्मळ माया.. काळाच्या या आरशात कशी दिसते तुमची छाया.. पुसले का तुम्ही कोणाचे ओघळणारे अश्रू.. आणले का कधी तुम्ही कोणाच्या चेहऱ्यावर हसू.. समाधान थोडे तरी आहे का गाठीशी.. किती जण जमले तुमच्या पाठीशी. व्यर्थ जगण्याची केली असेल घाई.. कर्माआधी फळ कोणाला मिळायचे नाही.

माहेर

मेहंदीच्या हातावर उमटली दाट नक्षी माहेरच्या आठवांचा उभा अंगणात पक्षी.. उभा अंगणात पक्षी त्याला मोकळे आभाळ परतून माहेराला जाते मन किती काळ.. जाते मन किती काळ सोयरीक साधण्यास झोका जाई वरखाली कसे सावरु मनास? कसे सावरू मनास दाटे मनी हूरहूर पाखरांनो सांगा आता लेक भेटाया आतूर -प्रतिभा

मैत्रगंध

उंच उंच नारळाच्या बागा आणि त्या झावळ्या वर बसलेले पक्षी,किनाऱ्यावर पोहचताच होणारा तो वाळूचा स्पर्श,गलबताकडे धाव घेणारी कोळ्यांची पोरं. समुद्राच्या भोवताली असलेल्या किनाऱ्यावर तासनतास घालवलेला वेळ, आल्हाददायक होणारा हवेचा स्पर्श, त्यातून मिळणारा आनंद; अपर्णाला कायमच शहरातून तिच्या छोट्याश्या समुद्रकिनारी असणाऱ्या गावात ओढून आणायचा. दोन दिवसांनी ती पुन्हा तिच्या कामात व्यस्त असायची.. तिच्या नोकरीच्या निमित्ताने तिला पुन्हा […]

दृष्टादृष्ट

भरून राहिला! कंठ दिगंबरा! दत्त योगेश्वरा ! गुरू दत्ता!!१!! दर्शनास जीव! आतुर भक्ताचा! दत्त दर्शनाचा! वाटे हेवा!२!! त्रिगुण धारक ! तुम्ही योगीराज! चिंतनाने आज ! बोलावले!!३!! आलो दत्ता ठायीं! भेटही सुखाची! घडो नयनांची ! दृष्टादृष्ट!!४!! गुरूंचा आधार! दत्त नाम ओठी! सुटतील गाठी! संभ्रमांती!!५!! गुरू बळ लाभे ! जन्माची पुण्याई! समजावें आई! बाळबोध!!६!! परमोच्च क्षण ! भक्तीचा […]

स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ

स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ सुहास्यवदन प्रकट स्वरुप रक्त कांती तेज अजाणबाहू तुम्ही स्वामी राजाधिराज..!१! स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ सकळ भक्तजनांची तुम्ही बाप माय चालविला संसार जगाचा तुम्ही स्वामीराय!!२!! स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ शिरी मुकुट पितांबर वस्त्र भरजरी शोभे कमंडलू हातात समोरी स्वामीराज उभे!३! स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ स्वामी […]

सिंह झालेले गाढव

मी ह्या उघड्या डोळ्यांनी पाहिले — जंगलात कित्येक गाढव सिंह होताना, आणि कित्येक सिंह गाढव होताना… जंगलाचा खरा राजा सिंहच होता, पण आज जंगलात गाढवालाही राजाचं मान मिळालं आहे. कारण जंगलात सिंहाचे नाही, तर गाढवाचे समर्थक जास्त झालेत… आज गाढवाला मिळणारे समर्थन पाहून सिंहही स्वतःला शेळी समजू लागला आहे. प्रत्यक्षात नाही, पण मनाच्या आत त्याचाही जणू […]

मुलगी होणं इतकं सोप्प नसतं…

ही कविता एका मुलीच्या जीवनातील विविध आव्हाने आणि समाजाच्या अपेक्षांचे दर्शन घडवते. मुलीला तिच्या कृतींमध्ये संतुलन साधावे लागते. जास्त बोलल्यास उद्घट आणि कमी बोलल्यास शांत समजले जाते. हसल्यास उसे अनाड, तर कमी हसल्यास संस्कारी मानले जाते. स्वावलंबी बनल्यास गर्विष्ठ, अवलंबून राहिल्यास अबला म्हणून पाहिले जाते. तिच्या स्वप्नांच्या मागे धावल्यास बंधन आणि पुरुषप्रधानतेला आव्हान दिल्यास अहंकारी समजले जाते. समाजाच्या विविध नियमांनुसार वागले तरी तिला मर्यादित मानले जाते. हे सगळे एकत्र सांभाळून जगणे, मुलीचे जीवन इतके सोपे नाही. ही कविता एका मुलीच्या जीवनातील विविध आव्हाने आणि समाजाच्या अपेक्षांचे दर्शन घडवते. मुलीला तिच्या कृतींमध्ये संतुलन साधावे लागते. जास्त बोलल्यास उद्घट आणि कमी बोलल्यास शांत समजले जाते. हसल्यास उसे अनाड, तर कमी हसल्यास संस्कारी मानले जाते. स्वावलंबी बनल्यास गर्विष्ठ, अवलंबून राहिल्यास अबला म्हणून पाहिले जाते. तिच्या स्वप्नांच्या मागे धावल्यास बंधन आणि पुरुषप्रधानतेला आव्हान दिल्यास अहंकारी समजले जाते. समाजाच्या विविध नियमांनुसार वागले तरी तिला मर्यादित मानले जाते. हे सगळे एकत्र सांभाळून जगणे, मुलीचे जीवन इतके सोपे नाही. ही कविता एका मुलीच्या जीवनातील विविध आव्हाने आणि समाजाच्या अपेक्षांचे दर्शन घडवते. मुलीला तिच्या कृतींमध्ये संतुलन साधावे लागते. जास्त बोलल्यास उद्घट आणि कमी बोलल्यास शांत समजले जाते. हसल्यास उसे अनाड, तर कमी हसल्यास संस्कारी मानले जाते. स्वावलंबी बनल्यास गर्विष्ठ, अवलंबून राहिल्यास अबला म्हणून पाहिले जाते. तिच्या स्वप्नांच्या मागे धावल्यास बंधन आणि पुरुषप्रधानतेला आव्हान दिल्यास अहंकारी समजले जाते. समाजाच्या विविध नियमांनुसार वागले तरी तिला मर्यादित मानले जाते. हे सगळे एकत्र सांभाळून जगणे, मुलीचे जीवन इतके सोपे नाही. एका मुलीच्या जीवनातील विविध आव्हाने, समाजाच्या अपेक्षा आणि तिच्या स्वतंत्रतेच्या संघर्षाचे चित्रण केले आहे. तिच्या प्रत्येक कृतीला समाजाच्या विविध दृष्टिकोनातून कसं पाहिलं जातं, हे स्पष्टपणे व्यक्त केले आहे […]

1 2 3 439
error: या साईटवरील लेख कॉपी-पेस्ट करता येत नाहीत..