नवीन लेखन...

तुझ्या मिठीत मी

तुझ्या मिठीत मी अलवार गंधाळून गेले, बंध मलमली सारे हे भास तुझा अंतरी असा रे.. घेता तू घट्ट मिठीत मग चांदणे नभात चमचमे, सैलावेल गात्रे तुझ्यात माझी हलकेच समर्पित मी होता रे.. स्पर्श तू अलगद करता जाईल मी मोहरुन रे, ओठ तू अलवार टिपता गोड होईल साखर चुंबन रे.. अत्तराचा गंध केतकी काया अधर जरा बहरते, […]

का पुन्हा पुन्हा मी

का पुन्हा पुन्हा मी गुंतून जात आहे, कशी ओढ ही मग तुझ्याकडे ओढते आहे.. नको होते मोहक तुझी आठवण ती, परी होते रोज मग तुझी गोड साठवण ती.. न विसरले तुला मी न विसरल्या भावना, अबोल वेदना हृदयात उरल्या आठवणी पुन्हा.. मन दुःखी होते असे ओढाळ होतात भावना, नको गुंतणे मग हे विरतात नाजूक जाणिवा.. — […]

जाई जुईचं अलगद बहरण

जाई जुईचं अलगद बहरण की मंद निशिगंधाच दरवळण, गुलाबाच टवटवीत होणं की प्राजक्ताचं दवात ओलं भिजणं.. कमळाच पाण्यात भावणं की मोगऱ्याच गंधित होणं, जास्वंदीचं तरारुन उमलण की झेंडूच भरभरुन डवरण.. तगरीच साधस दिसणं की चाफ्याच गंध धुंद करणं, शेवंतीच नाजूक ते फुलणं की बकुळीच अबोल होणं.. रातराणीच धुंद आल्हाद होणं की अबोलीच अबोल लाजण, फ़ुलांचं हे […]

जीवनातील प्रश्न

वर्षावती अखंड जीवनी परागकण छोटे छोटे अगणित असे चैतन्यकण अमोलिक असतो अविरत अपूर्व आनंद जपण्यात जगण्यातले सारे इवलेपण इवल्या गोजिऱ्या हळव्या कळ्या नाजूक निष्पाप कोवळ्या पाकळ्या फुलतानाही बिचकत दचकत अवघडलेल्या उबदारशा एका ओंजळीस आसुसलेल्या निर्माल्यणापूर्वी हृदयी धरुन येतील फुलवता मळे का? अथक, अखंड ध्यास हव्यासाचा धडपड मी माझा जोपासण्याचा सोडून भास मृगजळ गाठण्याचा का न वहावा […]

उपरती

नाही केली कधीच वारी नाही देखिली कधीही पंढरी नाही घडले स्नान भिवरेच्या थडी बांधत राहिलो मजले आणि माडी हाती नाही घेतले टाळ ना आले मुखी अभंग संसारात करीत राहिले नाना रंग आणि ढंग ना दान ना धर्म ना दाखविली माणुसकी आता कोण दाखविल कशाला मला आपुलकी या महामारीने उपरती झाली म्हणून आलो मी शरण नाही सोडणार […]

मुलगी शिकली

स्वयंपाकघरापासून शेजघरापर्यंत, तिचं आयुष्य जडलं होतं. जन्म देणं अन् रांधून वाढणं, इतकंच तिचं कर्म होतं. किंमत तिच्या शब्दाला नव्हती, शिकण्याची गरज वाटत नव्हती. अबला अबला म्हणून आधाराने, जगत ती रहात होती. तिला शिकून करायचंय काय?, घरातच राहणार तिचा पाय. तोंड तिने उघडायचं नाय, दोन वेळचं जेवण,वर्षाकाठी लुगडं – जगायला आणखी लागतंय काय? गृहलक्ष्मीच्या हातातच लक्ष्मी नव्हती, […]

प्रेम करावे कणाकणाने

प्रेम करावे मनामनाने, प्रेम करावे क्षणाक्षणाने नसावे ओझे दडपणाने, प्रेम करावे कणाकणाने प्रेम नसावे प्रभावळीचे घनघोर वा वर्षावाचे घुसमटवणारे, गुदमरवणारे बिचकून टाकत दिपवण्याचे प्रेम फुलावे प्राजक्तकळ्यांनी सतत सुगंधित या क्षणांनी प्रेम करावे करांगुलीने, निर्व्याज्य अशा निखळतेने प्रेम ना व्हावे शिकवणुकीने, शिस्तीने – जबरदस्तीने प्रेम वहावे अंतउर्मीने, कळकळ आतुर आपुलकीने प्रेम नाही सोपस्कार, उरकून कोरडा उपचार प्रेम […]

आता काहीच नकोसे वाटते

आज सारे समजुनी चुकले आता काहीच नकोसे वाटते सुखदुःख ओसंडुनी वाहिले आता काहीच नकोसे वाटते जगणे सहजी जगुनी जाहले भोग भोगणेही संपले वाटते अर्थ, जगण्याचाही कळला आता मात्र थांबावेसे वाटते आकाशाला घातली गवसणी मनीचे सारे सारे घडले वाटते ऋणानुबंध ओळखुनी चुकलो आज कुठे गुंतू नये असे वाटते क्षणाक्षणाचाही झाला निचरा आज काळ किती उरला वाटते आता […]

हितगुज

स्थितप्रज्ञ असा समुद्र आणि तितकंच अथांग असं आकाश एकमेकांना भेटतात क्षितिजाच्या तितक्याच प्राचीन रेषेवर आणि ती चिरंतन रेषा जपून ठेवते त्यांच्यातल्या जुन्या संदर्भांचे दाखले.. त्या हितगुजाचे अर्थ जाणवतात फक्त त्या समुद्राला,आकाशाला आणि त्या क्षितिजाला काही हितगुजं शब्दातीत असतात हेच खरं… —आनंद

एकांताच्या गुढ किनारी

एकांताच्या गुढ किनारी वादळ आठवांचे घोंगावते आयुष्य सारे सारे हिशोबी अलवार अंतरात उलगड़ते क्षणाक्षणांचे स्मृतीकारंजे भारूनी नभांगणा सजविते नीरव , नि:शब्दी नीरवता मन , मनान्तराला सावरीते सृष्टिचे रूप सुंदर मनोहारी लोचनातुनी अविरत तरळते लडिवाळ , लहर प्रीतरंगली शब्दागंधल्या गीतास गुंफिते एकांताच्या या गुढ किनारी मुग्धगीत मनांतरा भुलविते — वि. ग. सातपुते. (भावकवी) 9766544908 रचना क्र. १४४. […]

1 2 3 4 395
error: या साईटवरील लेख कॉपी-पेस्ट करता येत नाहीत..