हातातल्या कंकणाचे
कपाळावरील कुंकवाचे
सरणाऱ्या पदराचे
भान कसे राखावे?
रोखणाऱ्या नजरांचे
स्पर्शणाऱ्या हातांचे
विकृत विचारांचे
क्षण असे टाळावे?
आखलेल्या मर्यादांचे
दिसणाऱ्या सौंदर्याचे
अस्तित्व हे बंधनांचे
कुठवर मी पाळावे?
बाईपण जगण्याचे
वडे हे गिरवायचे
तिच्या विवंचनेचे
कोणीही पाढे वाचावे?
मोकळ्या श्वासाचे
तिच्या स्वाभिमानाचे
मोल तिच्या जगण्याचे
तिचे तिनेच करावे.
@ प्रतिभा


Leave a Reply