भिंत ओलेती मनाची तुझ्या आठवणी झिरपलेल्या, धुळीत थेंब टपोरे , देती आठव ओल्या बटा तुझ्या झटकलेल्या, तुझ्या हास्याची जाळी काढी नक्षी त्या छताला, प्रतिबिंब तुझे झळकते जेव्हा पाहतो स्वतःला, किती भकास उदास तुझ्याविना घर मनाचे गं जन्म देण्यास आतूर जडावलेले गर्भ घनाचे गं, झाली जीर्ण वास्तू मनाची तुझे येणे होत नाही, अवकळा येते त्या घरास जिथे […]
क्षणा क्षणाला घटते जीवन, जाण त्याची येईल कोठून मोठे प्रसंग आम्ही टिपतो, तेच सारे लक्षांत ठेवतो, जीवनाच्या पायऱ्या मोजता, मना विचारा काय राहता ढोबळतेचा विचार होतो, सूक्ष्मपणाला विसरूनी जातो, मृत्यू येई तो हर घडीला, जाण नसते त्याची कुणाला गेला क्षण तो परत न येई, आयुष्य तेवढेच व्यर्थ होई, समाधान जे मिळे तुम्हाला, देता किंमत प्रत्येक क्षणाला […]
मी आलो रे तुझ्या दारीं, मला म्हणतात श्रीहरी झोपलो होतो सागरी, तंद्री मोडी कुणीतरी, ।। शांतीने पडू देईना, तुझी ती तपसाधना, लक्ष माझे खेची कुणी, प्रश्न पडला तो मनी ।। तूच दिसला नयनी, आई-बापा मांडी देऊनी, माझे लक्ष तुझकडे, परि तू बघेना थोडे, ।। आई – बापाच्या सेवेत, गुंगलास तूं सतत, तुझी शक्ति मला छळे, तें […]
लाजेची मशाल नयनी, नाकात नाजूक नथनी, लाल ओठ गुलाबी छान, स्त्री तू सौंदर्यांची खाण… झुपकेदार शेपूट कुंतलेचं, मुक्त कमरेवरी रुळलेलं, शान तूझ्या मोहक स्त्रित्वाची, गुंफुनी गजऱ्यामध्ये माळलेलं… उडे ऐटीत डौल पदराचा, कुंपण घाली मंद वारा, झाकाळलेल्या या रुपासमोरी, फिक्या त्या लखलखणाऱ्या तारा… कामिनी गं तु योवणाची, वसुंधरेची अभिमानास्पद मान, अंकुश घाली स्त्रिशक्तिवर, हे शृंगारिक देह वरदान… […]
पाहूनी आरशात रुप स्वताचे उगीचच स्वतःशी हसलीस तू चेहऱ्यावरील तुझ्या.हास्यामागे वेदना लपविल्या होत्यास तू । पाहणारास दिसत होते सदैव तेच हास्य तुझीया चेहऱ्यावरी नाही कुणाला दिसली कधीच त्या हास्यामागील वेदना तुझी । हासत असता अचानक तुझ्या अश्रू दोन ओघळले गालावरी नाही कुणाला त्या अश्रूत दिसल्या वेदना किती जपल्या होत्या ऊरी । सुरेश काळे मो. 9860307752 सातारा […]
मनाच्या नदीने कसं वाहतच रहावं झाले गेले सारे ते विसरून जावं वाटेवरच्या वळणावर थोड्यावेळ थांबावं अपरिचित काही मनांना प्रेमानं जोडावं मनाच्या काठावर कधी शांत बसावं चिंता विवंचनांना अलगद पाण्यात सोडावं येणाऱ्या साऱ्या प्रवाहांना आपल्या पोटात घ्यावं जिवलगांच्या दूःखांना कसं प्रेमाने सहावं मनाच्या नदीने कसं वाहतच रहावं मनाच्या नदीने कसं संयमाने वहावं संतापाच्या परिणामांना शांत प्रेमानं भरावं […]
(गुरुदेव रवीन्द्रनाथ ठाकुर यांच्या एका कवितेचा स्वैर भावानुवाद ) अहो सुरांच्या गुरुराया, द्या मला तुम्ही दीक्षा ।। बनुन सुरांचा दीन भिकारी, गुरुराया, आलो मी दारीं सरितेच्या लाटांना तुम्ही शिकवलेत जें गान स्वरलहरींचें कोकिळास जें दिलेत तुम्ही ज्ञान त्या ज्ञानाची घाला माझ्या झोळीमधिं भिक्षा ।। द्या मला तुम्ही दीक्षा ।। पसरवीन मी तुमचे सूर जगीं अशान्ती करीन […]
गुरुला नसते ज़ात गुरुला नसतो धर्म गुरु, फक्त जाणतो ज्ञानदानाचें मर्म ।। – – – सुभाष स. नाईक.
दोघे मिळून आलां हातात घेऊन हात हाताळूनी परिस्थितीला करण्या त्यावर मात दोघांची मिळूनी शक्ति दुप्पट होत असे सहभागी होतां, युक्ति यशाची खात्री दिसे एकाच तेजाची तुम्ही बाळे बरोबरीने आलां जगती रवि-किरण होऊन जुळे प्रकाशमान बनती ओळखुनी जीवन धोके यशाच्या मार्गांत गाडीची बनूनी चाके सतत रहा वेगांत एकाचे पाठी जाता दुसरा यश अल्पची […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions