भटकतो आहे कवि विचारांच्या सागरांत वाहात चालला आहे व्यवहारी जगांत आधार नाही त्याला पैशाच्या शक्तीचा कुचकामी ठरत आहे प्रयत्न त्याचा जगण्याचा अर्धपोटी राहात असतो भाकरीच्या अभावी लिहीत चालला आहे काव्यरचना प्रभावी उदासपणे बघतो आहे ” हाऊस फूलची ” पाटी लिहीली होती नाट्यगीते त्यानेच सर्वासाठी टाळ्यांचा तो कडकडाट बाहेर ऐकू येई उपाशी होते […]
शत्रु तुमचा तुम्हींच असूनी तुम्हींच कारण दुःखाचे सर्व दुःखाच्या निर्मितीपाठीं हात असती केवळ तुमचे बी पेरतां तसेंच उगवते साधे तत्व निसर्गाचे निर्मित असतो वातावरण क्रोध अहंकार मोहमायाचे कसे मिळेल प्रेम तुम्हांला घृणा जेंव्हां तुम्हीं दाखविता क्रोध करुन इतरांवरी मिळेल तुम्हांस कशी शांतता शिवीगाळ तो स्वभाव असतां आदरभाव तो कसा मिळे शत्रुत्वाचे नाते ठेवतां […]
विचारांची उठती वादळे । अशांत होते चित्त सदा ।। आवर घालण्या चंचल मना । अपयशी झालो अनेकदां ।। विषण्णतेच्या स्थितीमध्यें । नदीकांठच्या किनारीं गेलो ।। वटवृक्षाचे छायेखाली । चौरस आसनावरी बसलो ।। डोळे मिटूनी शांत बसतां । अवचित घटना घडली ।। विचारांतले दुःख जाऊनी । आनंदी भावना येऊं लागली ।। एक साधूजन ध्यान […]
जीवनातील परमानंद, केंव्हां लाभतो त्या जीवना ? मातेच्या त्या उदरामध्ये, शांत झोपला असताना….१, असीम ‘आनंद’ अनुभव, घेत असे तो जीवात्मा सोsहं निनाद करूनी, सांगतो मीच परमात्मा….२, आनंदाने नाचू लागतो, मनांत येता केंव्हां तरी मातेलाही सुखी करती, त्याच्याच आनंदी लहरी….३, पुढे त्याचे प्रयत्न होती, मिळवण्या तोच आनंद सुख, दु:खाच्या चक्रामध्ये, विसरूनी जातो तो नाद…..४ […]
आकाशीं सुर्य तळपला तेजस्वी त्याची किरणें तप्त करुनी जमिनीला वाळून टाकी जीवने ।। नभीं मेघ आच्छादतां रोकती रविकिरणे तुफान पर्जन्य पडतां महापूर त्याचा बने ।। सुटतां भयंकर वारा निघून जाती ढग प्रचंड वादळाचा मारा पर्जन्य कसे होईल मग ।। वादळास अडविती पर्वत वलय त्याचे रोकूनी सारे करिती मदत आनंदी करण्या धरणी ।। […]
तुझा ऑफिस मधला तो शेवटचा दिवस होता हात खांद्यापर्यंत वर उचलत आणि हालवत तू माझ्याकडे पहिलं, हसलीस आणि हळू आवाजात म्हणालीस “बाय” मीही तुझ्याकडे पहिलं हात खांद्यापर्यंत वर उचलत आणि आतल्या आवाजात म्हणालो “बाय” मी पूर्णपणे व्यक्त होऊ शकलो नाही चूक माझीच होती नंतर बर्याहच दिवसाने बस थांब्यावर तू अचानक भेटलीस तू अगदी फुललेल्या चेहर्याथने हासत […]
लपकत आली कडकडाट करुनी गेली प्रकाशमान केले जगासी सारुनी दूर अंधारासी भयाण होता अंधःकार लख्ख प्रकाश देई आधार घेई सर्वांच्या मनाचा ठाव भिती असूनही, प्रसन्न भाव करुनी शक्तीचे भव्य प्रदर्शन निर्माण झाला मनी अभिमान परि दुःखी होते तीचे मन ‘क्षणिक’ लाभले तिला जीवन डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० e-mail- bknagapurkar@gmail.com
स्वैर मनानें भरारी घेई, पक्षी दिसला आकाशीं स्वछंदामध्यें विसरला तो, काय चालते पृथ्वीशीं…१, एक शिकारी नेम धरूनी, वेध घेई पक्षाचा छेदूनी त्याचा एक पंख, मार्ग रोखी उडण्याचा…२, जायबंदी होवूनी पडला, खालती जमीनीवरी त्वरीत उचलून पक्षाचे, पाय बांधे शिकारी….३ ओढ लागली त्यास घराची, भेटावया मुलाला आजारी असूनी पुत्र त्याचा, चिडचिडा तो झाला…४, चकित झाला बघूनी मुलाला, अंगणी […]
दोष नव्हता तिचा अन् वाट ही नव्हती ती चुकली बदमाशांच्या जाळ्यात अनाहुतपणे होती फसली उन्मत्त नशेने माजून ते सैतान झाले होते विकृत ओंगळ भावनेला पूरूषार्थ समजत होते मनावरच्या आघाताने जरी नव्हती ती खचली आत्मसन्मानाची लढाई जिंकू नव्हती शकली विधात्यालाही नाही कळले विकृत हवस ती कसली नीच त्या नराधमांनी माणूसकीलाही भोसकली आंधळ्या त्या न्यायदेवतेला होते सारे स्पष्ट […]
जळत होती मेणबत्ती ती, मंद मंद प्रकाश देवूनी अंधकार भयाण असतां, भोवताली उजेड पाडूनी…१, बुडत्यासाठी काडीचा आधार, अंधारी भासली तशी प्रकाशीं असूनी ज्योत मिणमिणती, त्या क्षणी वाटला सूर्य आकाशी….२, वाटत नाहीं मूल्य कुणाला, भरपूर पडल्या प्रकाशाचे मेणबत्तीची ज्योत आम्हांला, शिकवी साधे तत्त्व जीवनाचे डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions