कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

केवढ्या चालल्या हालचाली तुझ्या सांगते खुणवते देहबोली तुझ्या // मोहवीते तुझे हसणे लाघवी ओळखीच्या मला घालमेली तुझ्या // वाट पाहत उगा भटकलो त्या स्थळी भेटलो आज त्या पानवेलीं तुझ्या // मागुनी येऊनी हात नयनापुढे आठवे मागच्या बोलचाली तुझ्या// दिसते सारखी ‘कौशला ‘ का बरे ? स्फुरते काव्य……. ना काळवेळा तुझ्या//

बघते नुसती हसते नुसती फसवत फसवत फसते नुसती ! लाडिक चालणं लाडिक बोलणं खुळ ही लावत असते नुसती ! बंदच डोळे उघडे डोळे डोळ्यापूढे दिसते नुसती ! सुचवत काही सांगत काही काव्यातहि असते नुसती ! असते छानच नसतानाही विचारातच असते नुसती ! — श्रीकांत पेटकर

निरोप मिळता कुठुन दुरुन धावत ये एकदा गर्दी जमेल पण गर्दीत मिसळून घे एकदा / तयारी सुरु असेल शोकाकुल अंतिम यात्रेची रडतील जीवलग त्यात मिसळ रडणे तुझे एकदा ! कुसकट नजरा तुझ्याकडे वळतील वारंवार दुर्लक्ष तिकडे करुनी शोक कर जाहीर एकदा ! अनेक असतील तरीही बिनधास्त रडुन घे तू बोलणे होणारच नाही, पण पाहुन घे मला एकदा! झोपलो चितेवर दुरुनच चोरुन पाहुन घे जातील सगळे ,थांबुन घे माझेसाठी जरा एकदा ! शेवटीचे भेट म्हणूनी काय द्यावे समजेना मला मुठभर राख ऊचलूनी घे, तीच आठवण एकदा! जा आता वेळ झाला ,किती थांबशील वेडे मलाही वाटेल उठुन सावरावे, अखेरचे एकदा! — श्रीकांत पेटकर 

जवळ वेळ आली ……तयारीस लागा जवळ वेळ आली ……विलासास त्यागा/ फितूर दिसती येथले लोक छूपे जवळ वेळ आली…… लढाईस जागा / कल्लोळ कसला अन चर्चा या कशाला जवळ वेळ आली…… शहाणेच वागा / बंधुत्वाचं खूपच फसवं नातं चाले जवळ वेळ  आली….. तपासाच धागा / निर्णयात क्षण दवळावा कशाला जवळ वेळ आली…. कशालाच त्रागा / @कौशल(श्रीकांत पेटकर ) २२/ […]

शामल शामल संध्याकाळी, पुन्हा सगळे गुंतवीत धागे, प्रीत जडे कशी अनुरागी, जसे घडले तेव्हा मागे, –!!! एकमेका अनुरक्त होता, जीव थोडाथोडा होई, प्रीत जुळता रेशमी ती, परत एकदा भेटू दोघे,–!!! पापण्यांची थरथर अगदी, तारुण्य किती अलवार, सावल्यांच्या साक्षीने तो, मिलाफही सुकुमार, –!!! हात गुंफता हातामध्ये, मजेची ती सफर करू, प्रेम प्रीती कोमलांगी, हळूच कशी उरी धरू,–!!! […]

रोज थोडे तरी कार्य केल्यावाचून राहू नकोस, ब्रह्यांडनायक पहातायेत तुला गुरूबोध मात्र विसरु नकोस…. तुझ्या वाटेत आडवे खूप येतीलही… पायात पाय घालून पाडवतीलही…. घाबरून त्यांना तू तुझं उभे राहणं सोडू नकोस.. सद्गुरू पहातायेत तुला गुरूबोध मात्र विसरू नकोस तुझं कौतुक प्रत्येकाला इथं रुचेलच असं नाही… कौतुकासाठी तुझं नाव सुचेलच असंही नाही… तू मात्र इतरांचं कौतुक करण्यास […]

निरोप मिळता कुठुन दुरुन धावत ये एकदा गर्दी जमेल पण गर्दीत मिसळून घे एकदा / तयारी सुरु असेल शोकाकुल अंतिम यात्रेची रडतील जीवलग त्यात मिसळ रडणे तुझे एकदा ! कुसकट नजरा तुझ्याकडे वळतील वारंवार दुर्लक्ष तिकडे करुनी शोक कर जाहीर एकदा ! अनेक असतील तरीही बिनधास्त रडुन घे तू बोलणे होणारच नाही, पण पाहुन घे मला एकदा! झोपलो चितेवर दुरुनच चोरुन पाहुन घे जातील सगळे ,थांबुन घे माझेसाठी जरा एकदा ! शेवटीचे भेट म्हणूनी काय द्यावे समजेना मला मुठभर राख ऊचलूनी घे, तीच आठवण एकदा! जा आता वेळ झाला ,किती थांबशील वेडे मलाही वाटेल उठुन सावरावे, अखेरचे एकदा! @ “कौशल” श्रीकांत बापूराव पेटकर, कल