कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

असे कसे प्रकट होतात काही संतजन ज्यांना नसतात मायबाप नसते जन्मतारीखही प्रकटू देत त्यांचे त्यांना भेटू देत त्यांना भक्तही बापुडे हजारोंनी मला काय त्याचे…. पण म्हणतो देशासाठी देशाच्या सिमेवरही प्रकट व्हा हो संतानो असेच युध्दाचे वेळी हजारो संख्येनी !

घर -दार ऑफिस- बिफीस पोरं-सोरं लोकल -बिकल रीक्षा -बिक्षा रोज दिवसभर जा- ये पुन्हा तसंच ये -जा लोकल- बिकल परत -फिरत घर -बार जेवण- खावण जीवन -बिवन चालत राहतं वेळ कुठे कविते-बिवितेसाठी? ती तर सतत–सोबत पाठी- पाठी मुखी -ओठी/// # कौशल श्रीकांत पेटकर ९७६९२१३९१३ 

एक झाड सारखं माझ्या स्वप्नांत येत राहतं अक्षरांनी लगडलेलं मी वेचतो,मी तोडतो मी जमवतो खुप अक्षरे आणि बनवतो निरनिराळे शब्द त्यांचेपासून माळेसारखी ओवून वाचकासाठी ठेवतो काही माझ्यासाठीही….. कुणी म्हणतात याला कविता कुणी गझल आणि कुणी काहीही! — श्रीकांत पेटकर

चालणे सुरु तर कर ….पोहोचणार नाही कशावरुन ? बोलणे सुरु तर कर …टाळ्या पडणार नाही कशावरुन ? टिम्ब काढ रेषा होतील…रेषारेषांचे चित्र जाईलच बनून आवड तयार होईल …कलाकृती छान घडणार नाही कशावरुन ? लिहिणे सुरु तर कर.. कविता होईल ओळी मिळून जमणार नक्की …लाईक मिळणार नाही कशावरुन ? हे जमत नाही ते जमत नाही…सोड सांगणं( गाऱ्हाणं) […]

ठेवावं  लांब लोका , भविष्य  सांगणाऱ्या बाळास माहिती द्या , आताच रांगणाऱ्या /   गलका कसा बरे  हा ? भवताल भाटगाने हलकेच नजर ठेवा ,लोकांस पांगणाऱ्या /   आणील  आसमंता ,ठेवील या कराशी तोडाच त्या कराला ,भिकेस मागणाऱ्या /   सारेच आनंदी  वातावरण भोवताली शोधाच कोण आहे , बाम्बस टांगणाऱ्या /   गझलेत ‘कौशला ‘ म्हणे हा मक्ताच झाला नाहीच आवडली ,डांबास डागणाऱ्या — श्रीकांत पेटकर