About हिमगौरी कर्वे
मी मराठी भाषेची शिक्षिका असून मला काव्यलेखनाची खूप आवड आहे. माझा ज्योतिषाचा छंद असून मी व्यावसायिक ज्योतिषीही आहे. अमराठी लोकांना मराठी शिकवणे असे खास काम करत असते. त्यामध्ये अनेक विद्यार्थी इंग्रजी माध्यमातील असतात. बाहेरच्या राज्यातून येणारे अमराठी लोक शिकतात. क्वचित प्रसंगी परदेशी लोकही शिकतात. मला वाचनाची खूप आवड आहे. मी एक *काव्यप्रेमी* बाई आहे.

कुठून आलो, कुठे निघालो

कुठून आलो, कुठे निघालो,– कळिकाळाचे पांथस्थ,– मार्ग दिसो न उमजो, राहावे लागे तटस्थ,–!!! जन्मप्रसंगी बाळाच्या, आईला होती प्रसववेदना, कोणास ठाऊक म्हणे त्या, कोणाच्यातरी मरणयातना,—!!! सुखाच्या लागता मागे, मोहमयी खेळ चाले, ठरती बघतां बघतां ते, मायेचे किमयागार सारे,—!!! आभास दिसती सुखाचे, जो तो त्यासाठी तडफडे, हव्यास ठेवून असे, पदरात शेवटी काय पडे,—!!! सौंदर्य पाहुनी वरवरचे, जो तो […]

सखया तुझ्याचसाठी

सखया तुझ्याचसाठी, मन माझे अंथरले, पायरवाने रे तुझ्या, हर्षभरित ते जाहले, सखया तुझ्याचसाठी, डोळ्यात दिवे लावले, पंचप्राणांच्या ज्योतींनीं, मनोमन तुझं ओवाळले, सख्या तुझ्याचसाठी, हृदयाचे सिंहासन केले, विराजमानी त्यावर तुला, स्वप्न डोळा पाहिले, सख्या तुझ्याचसाठी, ओठी गीत स्फुरले, शब्दांचे हार करुनी, फक्त तुज अर्पियले, सखया तुझ्याचसाठी, चित्ती उगा थरारले, नवथर भावना कल्लोळी, रात्रंदिन बघ हिंदोळले, सखया तुझ्याचसाठी, […]

क्षितिजी आभाळ टेकलेले

क्षितिजी आभाळ टेकलेले, विस्तीर्ण असूनही झुकलेले, आहे केवढे मोठे तरीही, नतमस्तक होऊन वाकलेले, झाड आहे बहरलेले, पाना फुलांनी लगडलेले, अंगोपांगी त्याच्या भरलेले, पण तरीही संन्यस्तपणाने, सदैव कसे झुकलेले, फांदी फांदी फुललेली, असंख्य जागी डंवरलेली, फळाफुलांनी वाकलेली तरीही लीन झालेली, पिकले फळ झुकलेले, गोड–गोड मऊ झालेले, फांदीला खाली लागलेले, समर्पित, आयुष्य केलेले,-! आभाळी ढग भरलेले, नवसंजीवने ओथंबलेले, […]

तूच माझा चंद्र

तूच माझा चंद्र, अन् तूच चांदण्यांची संगत, तुझ्याशिवाय प्रीतीला रे, येईल का पुन्हा रंगत, रात्र आहे चमचमती, हवेत सुटला गारवा ,— तुझ्यावाचून फुलत नाही, येथील रातराणीचा ताटवा, रात्र असे देखणी,– हर एक चांदणी भाळते, निकट जाण्या चंद्राच्या, त्यांच्यातच होड लागते, इथे धरेवर मी, तुझ्यासाठी तरसते, तुझ्या नावाचा चंद्र , माझ्या भाळी रेखिते, विरहार्त समुद्री,अशा सदैव माझे […]

लाटांवर लाटा उसळत

लाटांवर लाटा उसळत, तयार होते भिंत, अगणित थेंबांच्या रेषा, अशा, कोसळती अविरत, थ सोनसळीप्रकाश त्यावरी त्यांच्यावरी बघा खेळतो, जलथेंबांचे अखंड नाच, पाहुनी तो चमचमतो, खालवर जाऊन पाण्यात, जादूगार तो किमयाकरे रंग सोनेरी हिरवे निळे, जांभळे पांढरे त्यात पसरे, लाटांची खळबळ ऐकून, हसे तटस्थ तो किनारा, चलबिचल”त्यांचीपाहत राही विस्तीर्ण दूरवर पसरलेला,-! लाटांचे चढउतार चालू, एक दुसरीवरी उसळे, […]

तू नावाचे तूफाsssन

तू नावाचे तूफाsssन , मी कसे पेलावे,— वाऱ्याचा अखंड स्त्रोत, सुसाटपणात वाहून जावे,— नुसता वारा कसला वादळच, त्यात भरकटत जावे,-? होत्याचे नव्हते करत, कितीदा तुला मी पेलावे, तू तर कोसळती उल्का, पतन किती जोरात तुझे, ओंजळ माझी चिमुकली, सांग कसे हाती धरावे,—!!! विलक्षण स्वैर प्रभावाने , जिथे तिथे वागशी, –!!! तुझ्या चमकत्या हुशारीने, बरेच जण पडती […]

देशासाठी वीरमरण ते

देशासाठी वीरमरण ते, भाग्यवान” किती तुम्ही, कितीदा मागावे मरण असे, मिळत नाही “जन्मोजन्मी,” –!!! भारत मातेची सेवा” करता, देह तुम्ही हो ठेवला, — देशसेवा करता करता, पाईकांनी कसा बळी दिला,–!!! अगदी पुण्यकर्म हे ठरे, असा मृत्यू तुमच्या नशिबी, नेताना तुम्हाला तोही घाबरे, पडलात ना देशाकारणी,–!!! ज्या मातीत खेळलो,वाढलो, तिचे केले रक्षण तुम्ही,– आईला पूजताना शेवट, कुडी […]

ओंजळभर मोती

ओंजळभर मोती, आई तुझ्यासाठी, कष्टलीस ग बाई, सारखी संसारासाठी,–!!! ओंजळभर सोनचाफा, आई तुझ्यासाठी, पोळल्या जिवाला गारवा, मिळेल तुझ्यापाशी,–!!! ओंजळभर मोगरा, आई तुझ्यासाठी, सौंदर्यातील सुगंधाने, आत्मिक दुवा साधण्यासाठी,-!! ओंजळभर चंदन, आई तुझ्यासाठी, उगाळून झिजलीस, आमुच्या भल्यासाठी,–!!! ओंजळभर मरवा, आई तुझ्यासाठी, सारखी फुलत राहशी, तूच आमुच्यासाठी,–!!! ओंजळभर अश्रू, आई तुझ्यासाठी, किती झालीस रिक्ती, देणीघेणीअजून चालती,–!!! हिमगौरी कर्वे.©

निळ्या मखमली ढगांवरती

निळ्या मखमली ढगांवरती, चला स्वार होऊ,— डोळे भरून ही दुनिया, पहात पाहत पुढे जाऊ,— थंडगार हवेत त्या, मेघांचे ओढून शेले, हळूच दबकत, लपतछपत, सूर्यापासून दूर होऊ,— उबदार त्या वातावरणी, अलगद खेळत राहू, मस्तमौला जगत जगत, वरून डोकावून पाहू,— खाली दिसती पर्वतरांगा, नद्या कशा वाहती, पर्वताच्या कुशीत कसे, धबधबे खाली ओसंडती,— थेंबांची नाजूक नक्षी, कोसळते वरून खाली, […]

मुक्त अनुवाद

मागेन हिशोब तुझ्याकडे, कधीतरी माझ्या एकटेपणाचा, सुरकुतलेली पुस्तकातली फुले, देतील साक्ष; नि सांगतील तुलाच , आपल्या ओठांवर, बघ ते गुलाब ठेवून, सुगंधित निघेल ग अत्तर, सुरकुतलेल्या पाकळ्यांमधून , आपल्या प्रेमाचं, त्या विफल प्रेमाचा, करून टाक सौदा, प्रेमातल्या आणाभाकांचाच व्यवहार*,—!!! हिमगौरी कर्वे.©

1 2 3
Whatsapp वर संपर्क साधा..