कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

लाटांवर लाटा उसळत, तयार होते भिंत, अगणित थेंबांच्या रेषा, अशा, कोसळती अविरत, थ सोनसळीप्रकाश त्यावरी त्यांच्यावरी बघा खेळतो, जलथेंबांचे अखंड नाच, पाहुनी तो चमचमतो, खालवर जाऊन पाण्यात, जादूगार तो किमयाकरे रंग सोनेरी हिरवे निळे, जांभळे पांढरे त्यात पसरे, लाटांची खळबळ ऐकून, हसे तटस्थ तो किनारा, चलबिचल”त्यांचीपाहत राही विस्तीर्ण दूरवर पसरलेला,-! लाटांचे चढउतार चालू, एक दुसरीवरी उसळे, […]

तू नावाचे तूफाsssन , मी कसे पेलावे,— वाऱ्याचा अखंड स्त्रोत, सुसाटपणात वाहून जावे,— नुसता वारा कसला वादळच, त्यात भरकटत जावे,-? होत्याचे नव्हते करत, कितीदा तुला मी पेलावे, तू तर कोसळती उल्का, पतन किती जोरात तुझे, ओंजळ माझी चिमुकली, सांग कसे हाती धरावे,—!!! विलक्षण स्वैर प्रभावाने , जिथे तिथे वागशी, –!!! तुझ्या चमकत्या हुशारीने, बरेच जण पडती […]

देशासाठी वीरमरण ते, भाग्यवान” किती तुम्ही, कितीदा मागावे मरण असे, मिळत नाही “जन्मोजन्मी,” –!!! भारत मातेची सेवा” करता, देह तुम्ही हो ठेवला, — देशसेवा करता करता, पाईकांनी कसा बळी दिला,–!!! अगदी पुण्यकर्म हे ठरे, असा मृत्यू तुमच्या नशिबी, नेताना तुम्हाला तोही घाबरे, पडलात ना देशाकारणी,–!!! ज्या मातीत खेळलो,वाढलो, तिचे केले रक्षण तुम्ही,– आईला पूजताना शेवट, कुडी […]

ओंजळभर मोती, आई तुझ्यासाठी, कष्टलीस ग बाई, सारखी संसारासाठी,–!!! ओंजळभर सोनचाफा, आई तुझ्यासाठी, पोळल्या जिवाला गारवा, मिळेल तुझ्यापाशी,–!!! ओंजळभर मोगरा, आई तुझ्यासाठी, सौंदर्यातील सुगंधाने, आत्मिक दुवा साधण्यासाठी,-!! ओंजळभर चंदन, आई तुझ्यासाठी, उगाळून झिजलीस, आमुच्या भल्यासाठी,–!!! ओंजळभर मरवा, आई तुझ्यासाठी, सारखी फुलत राहशी, तूच आमुच्यासाठी,–!!! ओंजळभर अश्रू, आई तुझ्यासाठी, किती झालीस रिक्ती, देणीघेणीअजून चालती,–!!! हिमगौरी कर्वे.©

निळ्या मखमली ढगांवरती, चला स्वार होऊ,— डोळे भरून ही दुनिया, पहात पाहत पुढे जाऊ,— थंडगार हवेत त्या, मेघांचे ओढून शेले, हळूच दबकत, लपतछपत, सूर्यापासून दूर होऊ,— उबदार त्या वातावरणी, अलगद खेळत राहू, मस्तमौला जगत जगत, वरून डोकावून पाहू,— खाली दिसती पर्वतरांगा, नद्या कशा वाहती, पर्वताच्या कुशीत कसे, धबधबे खाली ओसंडती,— थेंबांची नाजूक नक्षी, कोसळते वरून खाली, […]

मागेन हिशोब तुझ्याकडे, कधीतरी माझ्या एकटेपणाचा, सुरकुतलेली पुस्तकातली फुले, देतील साक्ष; नि सांगतील तुलाच , आपल्या ओठांवर, बघ ते गुलाब ठेवून, सुगंधित निघेल ग अत्तर, सुरकुतलेल्या पाकळ्यांमधून , आपल्या प्रेमाचं, त्या विफल प्रेमाचा, करून टाक सौदा, प्रेमातल्या आणाभाकांचाच व्यवहार*,—!!! हिमगौरी कर्वे.©

मुलाचे लग्न ठरले मन खूप अस्वस्थ झाले आनंद तर झालाच पण काळजीने घेरले सुनेचे आगमन होणार घरात बदल होणार माझा मुलगा अन संसारही तिचा होणार आजवर ह्या संसारावर हक्क फक्त माझा भांडीकुंडी अन घरभर पसारही माझा आता मात्र माझ्या संसारात तिची लुडबुड मनाच्या ताणाने सुरु झाली भांड्यांची खुडबुड भांड्यावर हात फिरवून त्यांना समजावले पण मनाचे भांडे […]