ह्या जीवनाच्या अस्तित्वाचे, ध्येय कोणते खरे उत्तर याचे कुणा मिळेना, आज पावतो बरे १ संतसाधू आणि ज्ञानीजन, बहूत ते झाले समाधानी परि एक मताचे, उत्तर नाही दिले २ खेळखेळणे उड्या मारणे, अन् खाणे पिणे बालपणीच्या आनंदाला, नव्हते काही उणे ३ विसरून जाता खेळ उड्या अन् , प्रेम करू लागलो यौवनाच्या उंबरठ्यावरी, बहरून गेलो ४ संसार करिता […]
नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी….१, चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे….२ वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते, वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते….३, घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन….४ […]
विसर सर्व गतकाळां, उगा मना रेगांळशी, पुढे जाऊन, समोर पहा ,;— का मागे, मागे वळून पाहशी,—!!! मागे राहिला बालपणा, त्यात कशाला हुंदडशी चार सुखाचे थेंब दिसतां सारे आभाळ पुन्हा पेलशी,–!!! कर्तव्ये आणि जबाबदाऱ्या, सारख्या सारख्या विसरशी, पाहून आपल्या भूतकाळां, पुन्हा पुन्हा रे गहिंवरशी,–!!! घरात माणसांचा राबता, सांग आता कुठून आणशी, अशा अनमोल दौलतीला, तूच ना रे […]
खूप भूक लागलेली आहे. पाऊस सुद्धा खूप पडत आहे. तिचं घर सुद्धा दूर आहे. नाईलाज म्हणून पावसात भिजत घरी जावं ! घरातून कांदे भजी चा वास यावा . त्या वासात चहा चा सुद्धा वास मिसळलेला असावा. आत मधून आपली “ती” गप्पाटप्पात रमलेले खिडकीतून दिसावी ….. आपण door bell वाजवत रहावी ……. नंतर, कड़ी वाजवत रहावी …….. […]
विसरून जा भूतकाळ तो, नजर ठेवूनी भविष्यावरी, वर्तमानी राहून प्रवाही, जीवन सारे यशस्वी करी….१, व्यर्थ होतील प्रयत्न तुझे, उगाळता गत आठवणी, खीळ पडेल उत्साहाते, अपयश आले हे जाणूनी…२, ज्ञान जगाचे मिळूनी तुला, जन्म जहाला आजच खरा अनुभवी नव बालक तूं, वाहून नेई जीवन धुरा…३ डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०
सारखा संघर्ष करत करत, अंतर्मन तुटून जाई, सुखाचे भरभरून समुद्र मग भले मिळोत कितीही,— किती त्याला अर्थ नाही,–? अशा जीवनात अर्थच नाही,–? पाण्यावाचून कोरडे, पडत, पीक सारखे गळत राही, मग पडत राहिला पाऊस, किती त्याला अर्थ नाही,–? अशा जगण्याला अर्थ नाही,–? किती मोठा असे परिवार, करत असेल जर दुःखी, हे असले कसले संबंध,–? करती मने दूषित […]
नभांगणी आज मेघ, कुठून कुठे चालले, शेकडो योजने प्रवास त्यांचा, कोणी त्याला मापिले,–!! निळे काळे भरले ढग, एकत्र जमून पुढे चालले स्वैर विहरती त्यात विहग, लांबवरी ते उडत चालले,–!!! या मेघांची बनते माला, इकडून तिकडून सर्व बाजूला, जसा लवाजम्यात घोळका, निघाला तसा काफिला,–!!! मध्येच एखादा मेघ डोकावे, संजीवनाने ओथंबलेला, अशा काळ्याशार ढगात, जीवनदाते नीर भरले,–!!! कोणाची […]
निघून जरी जाशी,— मम आयुष्यातुनी तू , तरी सारखा मागे उरशी, लपलेल्या अंत:करणी तू ,— तीर जसा वेगे शिरतो, घायाळ करत अचानक, तसा तू बाण बनतो, छेद आरपार देत,–!!! तो जसा बंबाळ करी, पर्वा ना त्याला कुठली, कोण त्याला थोपवी, न कुणी त्यावर मात करी, तसेच तुझे घुसणे,– मम हृदयी, आंत आंत, कितीदा नव्याने पुन्हा जगावे […]
चंचल केलंस मन, स्थिर करण्यासांगे । दिलेल्या गुणाची मग, बदलेल कशी अंगे ? निसर्ग नियमाच्या, कोण विरूद्ध जाईल । फायद्याचे ते का त्याचे परि होईल ? चपळता जसा गुण, स्थिरपणा असे दुजा । आगळ्यातील आनंद, हिच त्यातील मजा ।। देहा ठेवून चंचल, सांगे स्थिरावण्या मन । हा उलटा खेळ कसा, खेळण्या भासे कठीण ।। डॉ. […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions