कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

काळ्याशार तमांमध्ये, पाणीही बनते कुट्ट काळे, रंग खेळती मजेत तिथे, पंचमीची क्रीडा चाले,– पिवळसर, सोनेरी, हिरवटसे, विचरती पाण्यात रांगेने, बिंदू सारे प्रतिबिंबित कसे, पाहती डोकावून,उत्कंठेने,–!!! वाकून खाली सगळे जरासे,— प्रतिमा आपुलीच न्याहळत, घेती धडे एकरुपतेचे,–, पुढे पुढे सरकत,सरकत, एक दुसऱ्यात असा मिसळे, एकत्रीकरण जणू कंगोऱ्यांचे,–!!! विविधरंगी त्यांची दुनिया, मूळ रंग मात्र एकच असे, विविधतेतून एकता ना, […]

भेटीची आस तुझ्या, नित्य मज छळते , तुझ्यासाठी सखया, रात्रंदिन मी झुरते,–!!! चित्र पाहूनी तुझे, जिवाची ओढ लागते, जन्मोजन्मीचे नाते असता, कशी हुरहुर वाढते,–!!! थेट अंतरातुनी मला, जसे तुझे बोलावणे, घालमेल होता जीवा, आतल्या आत लपवते,–!!! जेव्हा कल्पते एकांता, माझी न मी राहते, तुझ्यासंगे भान हरपता, वास्तवालाच मी विसरते,–!!! मनाचा हा ओढा, कसाबसा रे दडवते, आतल्या […]

किती रात्री अशाच जागवल्या, राजसा तुझ्या स्मृतींमध्ये, वाट पाहताना जीव थकला, मन चिंतातूर आतमध्ये,— सारखे हे काळीज उले, चंद्र उगवे हा डोईवरी,— का सवतीने वाट अडवली, मोहात पाडत तुला सत्वरी,–!!! कितीक दिन होऊन गेले, ना निरोप कसला संदेश, तू गेल्यावर भोवताली, वाटे हा परकाच प्रदेश ,–!!! भोवती आहेत नाती सारी, आवडते ही मज सासुरवाडी, राम नाही […]

जगणे असते होरपळ, तना-मना-भावनांची, रोज रोज प्रत्येक पळ, जाणीव होई असुरक्षेची, षट्रिपुंचे जगात वर्चस्व, ते जनांवर हक्क गाजविती, माणुसकी करुणा अहिंसा, भावना थोर मागे पडती, सत्ता पैसा लालच,— अधिकार फक्त ठाऊक असती, कर्तव्य खाती कशाशी, कुंठित झालेली मती,–!!! असते कोणाचे कोण-? ना आई बापा विचारती, *अंधश्रद्धेखातर केवळ, लेकरेबाळे बळी देती*, सत्य सुंदर शिव, सगळ्यांना खुपसले पोटी, […]

झाड आहे झुकलेले, कमरेत थोडे वाकलेले , असून इतके बहरलेले, लीन होऊन सदैव नमले, किती पाहिले पावसाळे, केवढे उन्हाळे सोसले, शिशीरी गारठून गेले, हेमंती पुन्हा सावरलेले, केवढी वादळे, वारे आले, पावसात झाड भिजले, तरीही निश्चल खडे राहिले, कुणी आले घांव घातले, नाग सापांचे विळखे पडले, मुंग्यांनी बुंध्याला वारूळ केले, झाड निमूट स्थिर राहिले, कोणी तोडली त्याची […]