कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तिचे अस्तित्व आज तीच शोधत होती कधी काळाच्या ओघात रडत होती युगे युगे लोटली तिच्या या लढाईला स्त्रीचं ती प्रश्न समाजास विचारत होती कधी गर्भात खुळल्याजात होती ती गर्भात समाजाला नकोशी होती तिच्या रडण्याचा आवाज नाही ऐकला कोणी निरागस कळी ती जगणे शोधत होती कोण करेल ग माझे स्वागत असे घर शोधत होती अन् मिळालाच तोही […]

मावळतेय माझी प्रीती मावळणारी  हीच  निराशा देत असते आश्वासन की  उगवण्याची  आशा मी  क्षणक्षण  भंगलो त्या  ढगाआड  दडलो दुःखाला  पाठीशी  घेत सुखाच्या  शोधात हिंडलो सुखाच्या  शोधात  सुद्धा मानवतेचा अर्थ  आहे इथे  कोणालाच  काहीनाही सगळं  काही  व्यर्थ  आहे मावळतेय माझी प्रीती मावळणारी  हीच  निराशा देत असते आश्वासन की  उगवण्याची  आशा …., — कुसुमानंद

तुझं अवेळी कोसळणं भावतं मला भावनांचे उद्रेक झेलतानांही शांत असतोस माझा पाऊस नसतोच असा.. उन्मुक्त ,अव्यक्तच रहाणारा बेभान होणं जमत नाही तुला.. अनावरतेचा मखमली साज ही पेलत नाही तुला नागचाफ्यांतला गंध श्वासांत भरून रहातो.. शुभ्रमौतिकांचे सडे सांडत येणारी प्रत्येक ओळ मी गिरवत रहाते माझ्या तळहातावर.. प्रतिबिंबातला अनोळखी होत जाणारा शहारा सरसरत रहातो शरीरभर… अंगभर लपेटून घेते […]

का असे जगणे होते, भलतेच कधी जीवघेणे, वेदनांचे उठती टाहो, आक्रंदनांचे तीव्र हिंदोळे, सहावे कुठवर, सोडून द्यावे, जखमी घायाळपण लपवावे, कोण त्राता, कोण करविता, संभ्रमी सारे जीव पडावे, अगदी अनाकलनीय ना, आपल्या आयुष्याचे कोडे , त्यातून कशी केव्हा सुटका, प्रारब्धाचेच खेळ सारे,–!!! संयम, नि संतुलन किती, जागोजागी का दाखवावे, माणूस म्हणून जगणे मग, शेवट यंत्रवतच”” बनावे, […]

ग्रीष्माची काहिली सोसता, धरणीला संजीवन -डोहाळे, संततधार वरुन बरसतां, तनी–मनी तिच्या पावसाळे,–!!! निराळीच प्रीतीची तऱ्हा, प्रेम असते आगळे, थेट भिडे ती गगनां, सृष्टीचे शृंगारलेणे,–!!! प्रणयाची रीत पहा, गगन धरतीवरी झुके, आपुले देणे देई धरा, प्रेम बोलके असून मुके,–!!! गगन गाजवी पुरुषार्थ, काम क्रोध मोहा,— वसुंधरा स्त्रीच शेवट, निमूट करते संसारा, ऋतू पालट होता होता, पृथा गर्भार […]