कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

लढत होतो जीवनाशी जेव्हा गरिबीत उपाशी जगत होतो काम मिळेना पोटाले तेव्हा माणसातल्या माणूस शोधत होतो लेकर रडत होते लहान भूक त्यांची लयं मोठी दोन घासाच्या भाकरीसाठी वावरात राबराब राबत होतो जीव सोकुन जाई सारा अनवाणी नांगर हाकत होतो रगत गाळूनी घामाचे उन डोईवर झेलत होती सपान डोयात उद्याच्या चांगल्या दिसाच याच सुखाच्या सपनात मी रमून […]

लाल ओढणी डोक्यावर ओढते, लोलक कानांतले तरी डोकावू देते हलकासा लायनर, लिपस्टीक ओठांवर, शेड, त्याच्या आवडीची लावते. केसांच्याही चार बटा, सवयीने कपाळाच्या बाजूने क्लिप करते. थोडासा परफ्यूम तिथेही लावते.. थोडासा परफ्यूम तिथेही लावते, बाकी कपड्यांवर शिंपडताना.. तो धुंद धुंद झाला पाहीजे.. मागाहून आठवणींत रमताना.. तीन-चार गिरक्या घेते मन आरशात निरखून बघते जेंव्हा, बावरी राधा शरमून जाते […]

माझ्या अक्षर यात्रेतल्या प्रवासात स्पदनांचं धुकधुकणं थांबलंय अफाट वेगाची मर्यादा भोवाळतीय मनाला सतत धावणं ,सतत गुरफटणं वळणांचा ससेमिरा ही फार रे.. पायाखालचा रस्ता भुलवत नेतो त्या सांदी कपारीतून अव्यक्ताचं देणं असल्या सारखं शोध कुठवर घ्यायचा ..? मग माझ्या मनातले गहींवर ओंथंबून येतात.. एकेक शब्द लयींचा किनारा होतो.. निळ्याशार शाईचा समुद्र होतो.. बुद्धी भ्रष्टतेचे फासे दोन ,चार […]

हात हातात गुंतवूनी, मान खाली दाडवण्यास , लटकेच हसूनी गाली, गोड खळी उमटवण्यात… जरा गोंधळलेला, वेडा ही जरासा, अधीर अबोल प्रियकर तो उतावळा !! १!! हुरहूर मनाची हळूच, डोळ्यांच्या कोनांत लपवण्यास, तुफानी धडधड हृदयाची , नकळंत हाताने रोखण्यात… जरा गोंधळलेला, वेडा ही जरासा, अधीर अबोल प्रियकर तो उतावळा !!२!! जवळ घेण्यात अन् जवळही येण्यास, भटकंती नजरेची […]

का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने का निवडावे माझे लिहण्याचे तुमच्या म्हणण्याने॥ स्वतंत्र अाहे कधीही काही मनात तेच घोळत राही शब्दांस निवडून उतरत जाई तन मन त्यात रमे ठायी ठायी का ठरवावे माझे बोलण्याचे तुमच्या अादेशाने॥ का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने ॥ माणूस,प्राणी,वृक्षझाडीवेली कितीक अाणिक असे भवताली अाकाश,डोंगर मज साद घाली या सगळ्यांचा असे कोण […]