कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

गड्यांनो, — या लवकरी,उघडा हा दरवाजा, लेकरु वाट पाहे खाली, तान्हुला बाळ माझा, संध्याकाळ होऊन गेली , उशीर किती झाला आता, बाळ माझे झोळीत खाली, फुटू लागला मलाही पान्हा, भुकेलेला बाळ माझा, रडत असेल तो केव्हाचा ,घरांत दुसरे कोणी नाही, धनीही मोहिमेवर माझा, कुणी नसते अशावेळी, लेकराला लागतां भुका, मायच भूक जाणे त्याची, जीव तडफडे कसा […]

विशाल आपुले पंख फैलावुनी, उंच उंच आभाळी उडावे, मनसोक्त रमतगमत दूरवरी, विहरत –विहरत गात जावे,–||१|| नको कुठले ताणतणाव, नकोच कुठल्या चिंता, भोवती निळा आसमंत, मेघ सारे नि विद्युल्लता,–||२|| वाटले तर वृक्षांवर बसुनी, निवांत करावी फक्त टेहळणी, स्वातंत्र्य फक्त राहावे जपत, नको कोणाचीच मनधरणी,–||३|| अपमान, मानभंग, दुःखे, कोणीच नको करायाला,– नातीगोती टोचती सारी, अवघ्या मानवजातीला,–||४|| आपल्या दिलाचा […]

येता तुझ्या चरणांशी, पंढरीनाथा,वेगळी प्रचिती, लौकिकाचे काटे बोचती, पण अद्वैताचीच अनुभूती,–!!! अलौकिकाचे आम्ही प्रवासी, स्वर्ग आमुचा पंढरी, जन्मोजन्मी आंस तुझी, अनंतकाळाचे रे वारकरी,–!!! हिमगौरी कर्वे. ©

तुमच्या हृदयीचा राजा, गुलाब असे ना जरी, माझ्यासारखा राजबिंडा, मिळेल का तुम्हालाही,–? जन्म घेतला राजवंशा, नसते कुणी राजा म्हणुनी, कर्तृत्वाने मोठे व्हाया,– पाकळी पाकळी अगदी फुलुनी–!! विचारा थेट आपल्या हृदयां, फूल माझे छोटे अगदी, बघा मोठ्या कार्यकर्तृत्वा,– मी मागे नाही जराही,–!!! रंगीबेरंगी जराही नसता, दुनिया आकर्षित होई, डोलारा खूप नसता मोठा, भरल्या आंत राशी सुगंधी,–!!! वाऱ्याबरोबर […]

विचा महिमा पाहू , अक्षर मोठे देखणे, विलक्षण आहे जादू , त्याचेच “गारुड” पडणे, विलोभनीय आहे सृष्टी, विचक्षण तिची शोभा, विसंगत बघू रंग संगती, विलोभनीय की पसारा,–!!! विशेष कितीतरी गोष्टी, विवेचन त्यांचे किती करू, विलक्षण विराजमानी, आश्चर्यांना किती स्मरू,–!!! विकार विवेक विचार, मनात असती भावना छुप्या, त्यातून विपरीत जन्म घेई, नि भावनांची विविधता,–!!! विनाशकाले विपरीत बुद्धि, […]