कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नभांगणी मेघ जमू लागले, बघतां बघतां, बरसू लागले, तुझ्यासाठी रे नयन, असे सतत तरसू लागले,–!!! धरणी संजीवनात नहाते, अंगांग तिचे जसे भिजे, प्रेमवर्षावी तुझ्या बघ, पंचप्राण तसे आसुसले,–!!! वाऱ्यावादळांनी होई जसे, रोमांचित तन धरणीचे, तसेच तुझे येणे भास कणकण उठती शहाऱ्यांचे-!!! धरणीचे स्वरूपच हिरवे, तरो -ताजेपण तिचे, काया होत टवटवीत, तसेच हिरवेपण भरले,–!!! माझे स्त्रीत्व,; तुझे […]

रोपट्याचे होते झाड, झाडाचा होतो वृक्ष, वृक्षातून मिळते बी, असे निसर्गाचे चक्र, –!!! पाण्याची होते वाफ, वाफेचे होतात ढग, ढगांचे पुन्हा पाणी, असे निसर्गाचे चक्र,–!!! सृष्टी मातीतून जन्मे, चराचरातील घटक, घटकांचे होते विसर्जन, मातीत जातात मिळून, असे निसर्गाचे चक्र,–!!! जन्मतात किती झरे, जाऊन मिळती नदीला, नदी एकरूप सागराशी, सागरांतुनी पुनश्च वाफ, असे निसर्गाचे चक्र,-!!! कचऱ्याचे होते […]

काय हाती सरतेशेवटी, जीवन पुढे पुढे जाते, करत रहावी पुढची बेगमी, पैलाची वाट बोलावते,–!!! या तीरावरून त्या तीरी, पोहोचणे असते का सोपे, ऐलाची हाक सतत कानी, मध्ये उगी खेचती भोवरे,–!!! ऐहिकाची ओढ राही, पाणी ढकलत राहते, लौकिकाचा छळ नशिबी, तनमन गटांगळ्या खाते,–!!! स्वर्गच जणू पैलतीरी, नरकातून वाहत जाणे, सुख- दु:खांनी श्वास कोंडती, हेलकाव्यांचेच ते जिणें,–!!! मरण […]

कळ्या नाजुकशा, फुलल्या तुझ्यासाठी,–!!! गगनी चांदण्या, आल्या तुझ्यासाठी,–!!! घमघमणाऱ्या केवड्या, सुगंध तुझ्यासाठी,–!!! आरक्त प्राजक्ता, पखरले तुझ्यासाठी,–!!! दिमाखदार चाफ्या, लुटले तुझ्यासाठी,–!!! मदमस्त मोगऱ्या, खुडले तुझ्यासाठी,–!!! बकुळां,अर्धमिटल्या, वेचले तुझ्यासाठी,–!!! सायलीच्या सुगंधा, मोहित तुझ्यासाठी,–!!! अबोलीच्या वेण्या, माळल्या तुझ्यासाठी,–!!! मंद- मंद रातराण्या, उमलल्या तुझ्यासाठी,–!!! यामिनीला ढळत्या, मातले तुझ्यासाठी,–!!! आलिंगनात तुझ्या, सहज विरघळण्यासाठी,–!!! © हिमगौरी कर्वे

दसरा सण आनंदाचा सोनं द्या प्रेमाचं मोठं देऊन पानं आपट्याची नका देऊ सोनं खोटं आलिंगन देऊन परस्परांना सोनं म्हणून वृक्षबीज देऊ झाडे जगवा झाडे वाचवा वसा आज हा आपण घेऊ हर्षाच्या या मंगल समयी नका रडवू अबोल वृक्षा रक्षण करती आपुले जीवन आपण करूया त्यांची रक्षा वृक्ष सदैव देतच असती पाने-फुले किती संपदा होऊ नकोस तू […]

तारकांचे पुंज माळून, वाटते तुझ्या कवेत यावे, दुःखांच्या आभाळीही, मुक्त बघ जरा हिंडावे,–!!! घायाळ जीव तो आंत आंत, तो कोणा कसा कळावा,-? आत्म्यानेच आत्म्याला, दिलासा कसा कुशीत द्यावा,–!! ओढ नसावी शरीरातून, असावी प्रीत मनामनांची, धागे एकमेकांत गुंफत, वीण गुंतावी काळजांची,–!!! तुझे दुःख माझ्या उरात सले, माझे व्हावे ना रे तुझे, अश्रू माझे गाली सांडताना, राजा,अंतर मात्र […]

त्याच्या चांगुलपणावर ती पूर्ण हरते, स्त्री कमी की पुरुष अधिक ह्याची व्याख्या तिला न कळते.. तिच्या समजण्याच्या बाहेर त्याचा चांगुलपणा तिला कळतो, स्त्री पेक्षा पुरुष जास्त कणखर नक्कीच असतो.. तिच्या पेक्षा तो जास्त सरस तिला जाणवतो, तिच्या अस्तित्वाच मूल्य तेव्हा तिला नकळत बोचतं.. त्याच्या अव्यकतेत तिच्या चुका तिला कळतात, अबोल पणात त्याच्या तिच्या भावना कोमेजतात.. ती […]

भेट तुझी-माझी….. बरसती श्रावणधारा बेधुंद वाहतो वारा पडती सुखनैव गारा प्रेमरंगी रंगतो इंद्रधनु न्यारा भेट तुझी-माझी…… खळखळता गोड झरा अंगावर रोमांचित शहारा फुलतो मोर पिसारा सुगंधी फुलांचा फुलोरा भेट तुझी-माझी…… हिरवा निसर्ग सारा उभा राही जोडूनी दोन्ही करा स्मरावा गत आठवांचा पसारा प्रेमगंधी गंधाळावा आसमंत खरा भेट तुझी-माझी….. पाहताच तुला सामोरा उधान येई मनमोरा लोचनी चमकती […]

सकाळच्या या प्रसन्न प्रहरी सूर्यकिरण पसरले अंबरी ।। उदर भरण करण्यासाठी लगबग उडाली ही पक्ष्यांची ।। कावळे, घारी, साळुंखी ही पारवे, चिमण्या, बुलबुल संगती ।। प्रत्येकाचा सूर निराळा गाऊन सवंगड्या साद घालती ।। पटकन आला थवा राव्यांचा मंदिर शिखरी क्षणभर विसावला ।। घाणेरीच्या झुडुपांमध्ये क्षणात हा थवा मिसळून गेला ।। मोबाईल हा गप्प बसेना मग नजारा […]