विचार आतला, काळोख दाटला, उजळत्या घरां, आत्मा पाहिला,–!!! चिंता दु:खे, बोचरी सुखे, विलक्षण खंता, हृदयाला भिडतां,–!!! मी तूपणा गळतां, अंतरात्मा छळता, प्राणातील परमात्मा, मोक्ष मागतां,–!!! जीव सुटेना, कर्मात,भोगात, अडकून राहिला, दार उघडतां,–!!! मुक्काम बदलतां, नसते हातां, व्यथा हृदयां, जिवा छळतां,–!!! स्वर्ग-नरक, कल्पना नुसत्या, माणसांच्या वस्त्या, नकोशा-नकोशा,–!!! © हिमगौरी कर्वे
मिळवलेस तूं जे जे काही, कौतूक त्याचे सारे करतील स्तुती सुमनातील भाव जमूनी, हृदयामधले दालन भरतील….१ उचंबळूनी जाशील जेव्हां, बांध फुटेल नयनामधुनी ओघळणारे अश्रू सांगतील, भाग्य तुझे ग आले उजळूनी….२ दरवळू दे सुंगध सारा, नभांत जातील यश तरंग स्वर्गांमधुनी ‘भावू ‘बघतील भीजव त्यांचे सारे अंग…३ (चि. वर्षा विद्यापीठांत सर्व प्रथम आल्याबद्दल) — डॉ. भगवान […]
पिढी गेली रूढी बदलली, बदलून गेले सारे क्षणा क्षणाला बदलून जाते, चित्त चकित करणारे….१, सुवर्णाचे दाग दागीने, हिरे माणके त्यात पिढ्यान पिढ्याचे मोल राहती, श्रीमंताचा थाट….२, चमचम आली तेज वाढले, नक्षीदार होवूनी फसवे ठरले आजकालचे, क्षणक जीवन असूनी….३, हासणारी ती फुले बघीतली, आणिक इंद्र धनुष्य नक्कल करता निसर्ग कलेची, दिसे त्यात ईश….४, ओबड धोबड बटबटती ते, […]
पण आणि परंतु, मध्ये सारखे येती, निर्माण करती किंतू , जीवनही ते बिघडवती –!!! गोष्ट कुठली सरळ , आयुष्यात होत नाही, प्रत्येकाचे त्यांच्यावाचून , पदोपदी अडत राही,–!!! सुख– दु:खांची असो भेळ, असो अडसर भोवती, मार्ग नसण्यात निव्वळ चोख भूमिका निभावती,–!!! ते नसते तर आयुष्याची, मग न्यारी नसती कुठली गंमत, त्यांच्याशिवाय भाषा अडतसे, सतत सारखी केव्हाही अविरत,–! […]
वाटत होता शांत मला तो, बघुनी त्याच्या हालचालींना शिस्तबद्ध ते जीवन असूनी, हास्य उमलते त्याच्या मना….१, अल्प बोलणें अल्प चालणें, आहार तोहीं अल्पची घेणे प्रभू नाम ते मुखी असूनी, चिंतन त्याचे सतत करणे….२, संघर्षाला टाळीत होता, परिस्थितीशी जुळते घेवूनी वातावरण ते शांत ठेवण्या, प्रयत्न चाले लक्ष देवूनी…३, अहंकार तो सुप्त असूनी, राग न दाखवी चेहऱ्यावरी जगण्याचे […]
चालत असता संथ गतीने, एका वाटेवरती संगे माझ्या, माझी छाया, मागून येत होती वेगामधली बघुनी तीव्रता, ती ही वाढावी वेग खंड न पडता साथ देणे, हेच तिचे अंग तळपत असता रवि आकाशी, जवळ ती आली समरस होण्या माझ्यामध्ये, पायी घुटमळली ढळू लागला सूर्य हळू हळू, पश्चिम दिशेला प्रकाशातील तीव्रपणा तो कमी होऊ लागला पडू लागले पावूल माझे मंद मंद आता श्रमलो दमलो बसलो खाली, अंधार तो होता दूर दूर ती जावू लागली, छाया मजला सोडूनी […]
कितीही वर गेला तरी, पतंगाला ठाऊक असते, उतरायचे जमिनीवरी, कधीतरी ते होणार असते,–!!! उंच — उंच झोके घेऊनी, उडत राहतो निळ्या आभाळी, त्याचाच सारखा वेध घेत, स्वारी वर कशी पोहोचते,–!!! उंच, उदंड त्या गगनी, सुखद गारव्याची मजा असते, इकडून तिकडे विहरत राहून, धुंदी कशी पहा चढते,–!!! जमीन भासे अगदी छोटी, तुच्छ सारी दुनिया वाटते, लाथ मारून […]
समोर ये तूं केंव्हा तरी बघण्याची मज ओढ लागली फुलूनी गेली बाग कशी ही बीजे जयांची तूच पेरीली कल्पकता ही अंगी असूनी दुरद्दष्टीचा लाभ वसे अंधारातील दुःखी जनांची चाहूल तुज झाली असे शीतल करुनी दुःख तयांचे जगण्याचा तो मार्ग दाखविला सोडूनी सारे वाटेवरी आकस्मित तू निघूनी गेला आस्तित्वाची चाहूल येते आज इथे केंव्हातरी […]
जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार ।।धृ।। ढग काळे काळे जमवितोस सगळे गर्जती वादळे कडाडूनी विजा, पर्जन्य होई भयंकर ।।१।। जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार तळपते ऊन दग्ध होई जीवन जाई वाळून तेज वाढूनी सूर्याचे, दाह करी फार ।।२।। जादूगार तूं देवा, दाखवी […]
उत्फुल्ल झाली जास्वंद, केवढी ही तिची मिजास,-? वाऱ्यावर उठते डंवरून, झाडाभोवती जशी आरास,–!!! लालचुटुक रंग तिचा, जिवाचा आपल्या ठांव घेई, टपोरे फुलते फूल जसे, फांदीवर झोके घेई,–!!! सुंदर रंगसंगती केवळ, निसर्गराजाचाच वास, कुठलाही ना तिला गंध, तरीही भासे जणू खास,–!!! आखीव रेखीव पाकळ्या, गडद रंगी उमललेल्या, भुंगे अधीर पराग टिपण्या, इतक्या पहा मुसमुसलेल्या,–!!! बिंदू छोटे पिवळे […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions