कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

एका हिंदी कवितेचा मुक्त अनुवाद चादर कायेवर लपेटून,धुक्याची, पायवाटेची सैर करावी, थेंब स्पर्शती पायांना अनवाणी, जाणीवही ती सुखावह किती,–!! निळे-गहिरे स्वैर तरंग, हृदयाला जेव्हा छेदती, असेच आपुले गुपित एखादे, ते कसे उलगडती,–! केसांच्या बटांना स्पर्शून, झुळूक जाते एखादी, आपल्या प्रेमाची जाणीव, देऊन जाते ना कधी,–!!! दूरवर उभ्या झाडांवर, पक्षी कूजन करिती, हृदयाला ताजेतवाने, करुन सोडती अगदी, […]

कोण दिसे हा पाण्यामध्ये,असावा माझाच भाईबंद, चोच बांकदार, रूप देखणे, मनाने दिसतोय स्वच्छंद, गुबगुबीत पांढरी पाठ, कोरीव वर काळ्या रेघा, नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका , सुळकन जो वर येईल, मटकावेन आधी त्याला,–!!! कळणारही नाही याला, कधी गिळले मी माशाला,-? डोळे तीक्ष्णमाझे, नजरही अगदी करडी, पाण्यातील या पक्ष्याची, मात्र भासे मज बेगडी,–!!!! हिमगौरी कर्वे.

कबूल, आम्हीच त्यांना निवडून दिलेले! कबूल, आम्हीच त्याबद्दलच भोगलेले! — श्रीकांत पेटकर  कौशल

एकेकटे पाहून झाडं तोडता तुम्ही दाटी असता वृक्षाची …… अटकता ,लटकता , भटकता तुम्ही ….! — श्रीकांत पेटकर. कौशल

तू नसता मी सैरभैर तू असता स्थिर होतो ! — श्रीकांत पेटकर  कौशल.