कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कोण दिसे हा पाण्यामध्ये,असावा माझाच भाईबंद, चोच बांकदार, रूप देखणे, मनाने दिसतोय स्वच्छंद, गुबगुबीत पांढरी पाठ, कोरीव वर काळ्या रेघा, नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका , सुळकन जो वर येईल, मटकावेन आधी त्याला,–!!! कळणारही नाही याला, कधी गिळले मी माशाला,-? डोळे तीक्ष्णमाझे, नजरही अगदी करडी, पाण्यातील या पक्ष्याची, मात्र भासे मज बेगडी,–!!!! हिमगौरी कर्वे.

कबूल, आम्हीच त्यांना निवडून दिलेले! कबूल, आम्हीच त्याबद्दलच भोगलेले! — श्रीकांत पेटकर  कौशल

एकेकटे पाहून झाडं तोडता तुम्ही दाटी असता वृक्षाची …… अटकता ,लटकता , भटकता तुम्ही ….! — श्रीकांत पेटकर. कौशल

तू नसता मी सैरभैर तू असता स्थिर होतो ! — श्रीकांत पेटकर  कौशल.

‘माझं काही……… उरलं नाही.’ जीवनांत या जगण्यासारखं, फार काही राहिलं नाही…. निराश झालं आहे मन, आत्ता काही उरलं नाही…. नाही नोकरी – नाही पैसा, फक्त होता आधार तुझा…. पण…. तुझ्या जाण्यानं, तो – ही आत्ता राहिला नाही…. जीवनांत मी इतरांसारख, फार असं काही केलं नाही…. फक्त तू.. अन् तुझा विचार, तुझ्याविनं काही पाहिलं नाही…. माझं माझं […]

कौतूक करिती प्रियजन आपले ते मन तेंव्हा किती हो भरूनी पावते  ।। नवनिर्मितीस नेहमी प्रेरणा मिळता मनात नवी उमेद सतत जागते  ।। सभोवती आपल्या असणे पारखी या सारखी समाधानाची गोष्ट नसते।। रसिकांच्या कौतुकाची पावती ही तर कलावंत मनास नेहमी हवी असते   ।। नशीबवान असतात कलाकार असे ज्यांचे रसिकांशी नाते जुळत असते   ।। शब्द -सूर जुळता संगीत […]