कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आज मन आनंदले, सुखाच्याही पार गेले, भंवसागरी तरणे खासे, आता सोपे वाटले,–!!! दुनियादारी निभावणे, असते किती कठीण, तरीही तावून-सुलाखणे, सहजी कसे जमले,–!!! मनमोर थुई थुई नाचे, पदन्यासाची तऱ्हा वेगळी, डोळ्यातून दोन थेंब सुखाचे समस्यांची असून चलती,–! खंबीर,धीरगंभीर राहणे, तटस्थभूमिका निभावावी, येऊ देत वारे–वादळे, मात्र एक झुंज द्यावी,–! तुझ्यापेक्षा मी सरस, म्हणत त्यांन भिडावे, संकटांचे सतत घोर, […]

तू असा वाहता की,खळाळते पाणी, जसा सागर उचंबळे, गात जीवनगाणी,–!!! तू असा निश्चल की, जसा असतो पहाड, किती स्थितप्रज्ञ राही, वाऱ्या वादळी अटल–.!!! तू असा ढगांसारखा, अविरत ना चंचल, संजीवन बरसले तरी, शांत गंभीर अटळ,–!!! तू असा किनाऱ्यासम, भाससी किती तटस्थ, लाटा सुखदुःखांच्या उफाळती तरीही अतिशय अचल,–!!! तू असा हिंडता की, वाऱ्याशी तुझी जोडी, अखंड वाहशी […]

सत्य, अहिंसा, साधी राहणी, . महात्मा गांधींची विचारसरणी तत्वांची सगळ्या किती हेटाळणी, ‌ कोण आणतो सांगा आचरणी, –!!! असत्याच्या आधाराने, हिंसक, मारक, वर्चस्वाने, वागतात पोकळ दिमाखाने, राष्ट्रपुरूषाची मनोरथे”च निराळी,-! स्वातंत्र्याचा वाईट अर्थ, सगळे स्वैराचाराचे भक्त, माणसाचे वागणे नि:सत्व, गांधींच्या तत्वांना तडा जाई,–!! सोदाहरणाने राष्ट्रपित्याने, स्वच्छतेचा मार्ग शिकवला, आम्ही घाणीच्या बुजबुजाटाने, समतोल निसर्गाचा बिघडवला,-! घर , गाव […]

चल, चांदण्यांची सैर करू, अंबरी, ढगां-ढगांत विहरू, कडेकडेने मेघांच्या,जाऊ, हळूच,मऊ मऊ दुलईत शिरू,-!! मिचकावून डोळे आपुले, चांदण्यांची वरातच पाहू, सुंदर चमचमत्या प्रकाशात, त्यांची आभा नीट न्याहाळू,–!! काळ्याशार गालिच्यावर नभांत, वावरते प्रकाश–झोत पाहू, इकडून तिकडे हलत्या प्रवासी, चंद्राचीही धांदल बघू,—!! कोण त्यांच्यात अधिक सुंदर, मनी मानसी स्पर्धाच लावू, चंद्राचा मुखडा लोभसवाणा, पाहून आपण अचंबित होऊ,–!! धरेवर ती […]

रूप असे देखणे काळजां भिडले भारी, डोळे असती लकाकते, पाणीदार जसे मोती, काया कशी तुकतुकीत, नजर फिरता हाले, सुंदर तांबूस वर्ण, त्यावर पांढरे ठिपके, शिंगांची नक्षी डोई, दिसते वर शोभुनी, हिंडते बागडते रानी, कुणी बालिका की हरणी, –?? चपल चंचल वृत्ती, अचूक आविर्भाव मुखी, क्षणोक्षणी मान वेळावी, भय दाटले नयनी,–!!! पाय मजेदार हलती, नाजुकसे ते हडकुळे, […]

रोपाचे बनता झाड,फांदी अन् फांदी डंवरे, सडा पडे खाली फुलांचा, जणू गालिचाच पसरे, फांद्या फुटण्याआधी कसे, धुमारे तिथे फुटती, बघतां बघतां आकार वाढून, तिज फांदी म्हणती, किती बहर येई फुलांचा, ती भरे *नखशिखांत बघणारा हरखून जाई , कुठे फांदी-? याच भ्रमात, फूल अन् फूल उमले, जागा नाही कुठे उगवण्या लेकुरवाळ्या फांदीलाही, अभिमान वाटे मिरवण्यां, फुले माझी, […]

काळजाच्या भेटी, आलीस सई गाठी, खूण पटता आत्म्यांची, किती आनंदी दिठी,–!!! ||१|| काळजाच्या भेटी आलीस सखे राती पूर गप्पांचा येता , वाढत जाय भरती,–!!! ||२|| काळजाच्या भेटी , आलीस मैत्रिणी, जिवांचे दुवे सांधीत, घट्ट हृदयाची नाती,–!!! ||३|| काळजाच्या भेटी, आलीस सये पाठी, सुखदुःखांच्या हिंदोळी, दोघी बसू एकाच झुली,–!!! ||४|| काळजाच्या भेटी , आलीस तू सहेली, सह […]

(एका हिंदी कवितेचा मुक्त अनुवाद) चादर कायेवर लपेटून,धुक्याची, पायवाटेची सैर करावी, थेंब स्पर्शती पायांना अनवाणी, जाणीवही ती सुखावह किती,–!! निळे-गहिरे स्वैर तरंग, हृदयाला जेव्हा छेदती, असेच आपुले गुपित एखादे, ते कसे उलगडती,–! केसांच्या बटांना स्पर्शून, झुळूक जाते एखादी, आपल्या प्रेमाची जाणीव, देऊन जाते ना कधी,–!!! दूरवर उभ्या झाडांवर, पक्षी कूजन करिती, हृदयाला ताजेतवाने, करुन सोडती अगदी, […]

कोण दिसे हा पाण्यामध्ये, असावा माझाच भाईबंद, चोच बांकदार, रूप देखणे, मनाने दिसतोय स्वच्छंद, गुबगुबीत पांढरी पाठ, कोरीव वर काळ्या रेघा, नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका , सुळकन जो वर येईल, मटकावेन आधी त्याला,–!!! कळणारही नाही याला, कधी गिळले मी माशाला,-? डोळे तीक्ष्णमाझे, नजरही अगदी करडी, पाण्यातील या पक्ष्याची, मात्र भासे मज बेगडी,–!!!! हिमगौरी कर्वे.©

शान्त समईत जशी वात, तशी समाजात स्त्री जात, जळून जळून प्रकाश देत, क्षणिक फक्त मोठ्या होत,–!!! पणतीची ज्योत तशी, आमुची ही असे जात,– जगच छोटे भोवतालचे,– स्वयंप्रकाशी मोठे करत, लामणदिव्यात उर्जास्त्रोत, रात्रंदिनी सारखे *अविरत, मंद असूनही सतत, कार्यरत, भोवताली प्रकाश पसरवत,–!!! नंदादीपातील जशी ज्योत, स्त्री तशी तिच्या संसारात, हळूहळू अगदी तेवत,–!!! दुसऱ्याला प्रकाशमान करत,–! निरांजनातील छोटीवात, […]