साडी चोळी सुंदर नेसूनी आभूषणें ती अंगावरती लज्जा सारी झांकुनी टाकतां तेज दिसे चेहऱ्यावरती ।।१।। आत्म्यासम ती लज्जा भासे सौंदर्य जिवंत त्याच मुळें लोप पावतां लज्जा माग ती जिवंतपणा तो कसा कळे ।।२।। लपले असते सौंदर्य सारे एक बिंदुच्या केंद्रस्थानीं शोध घेण्या त्याच बिंदूचा लक्ष्य घालतां उघडे करुनी ।।३।। विकृत ती मनाची वृत्ति स्वच्छंदीपणात ती असते […]
कुठुन कुठुन नजरा जातात शिरत राहतात अंग बघायला बायांनीही फँशन म्हणून ठेवलेले असतात पाठीवर हातावर कधी छातीवरही काही झरोके ब्लाॅउज अन साडीच्या मधला भागही शोधत राहते अन मोठाच बलात्कार करत असते नजर एकही अंग उघडं नसलेल्या अंगभर कपडे घातलेल्या बाईवर ब्रा वा इतर अंतर्वस्त्राचे किनार वा काठ ठळक दिसत राहतात त्याला वरुन कपड्यावरुन…. तेव्हा ! — श्रीकांत पेटकर
नियमित जाऊनी मंदिरी, श्रवण करी तो किर्तन तन्मयतेनें ऐकत असतां, जाई सदैव तेथे झोपून…१, एकाग्र करिता चित्त प्रभूसी, निद्रेच्या तो आहारी जाई निघूनी जाती सर्व मंडळी, एकटाच तो तेथे राही….२, पवित्रतेच्या वातावरणीं, प्रभू नामाच्या लहरी फिरती झोपीं गेला कोपऱ्यांत तो, परिणाम त्या त्यावरी करती….३, शांत असूनी निद्रीस्त इंद्रीये, शोषूनी घेती त्या लहरी आनंदाचे वलय भोवती, समाधान […]
तीन गुणांनीं युक्त असूं द्या, तुमचे जीवन सारे जीवन यश पताका तुम्हीं, फडकवित रहा रे असती सारे ईश्वरमय, याच भूतला वरचे प्रथम मान द्या हो प्रभूला, कार्य समजून त्याचे आनंद घेऊनी संसारांचा, लक्ष्य असावे जीवनीं निसर्गाचे हे चक्र फिरावे, विचार असूं द्या मनी दुसऱ्याचा बघूनी आनंद, दुप्पट होई आपला आयुष्यातील कांहीं भाग, अर्पा तुम्हीं समाजाला तीन […]
एक.. वाळली पाते वावटळीशी नाते बोडके झाड…. दोन लाट येणार नक्की विचारणार घर कोणाचे ? तिन उदास पाने भरकटत वारा आनन्दी गाणे….. — श्रीकांत पेटकर
सकाळी रोजच्या प्रमाणे अाँफीसची तयारी केली पत्नीने चहा केला, डबा केला रोजप्रमाणे मी ओफिसला ती घरी मुलींचा अभ्यास बघितला, शाळेसाठी तयारी केली परत अाणायला घाई केली रोजप्रमाणे मी घरी आलो तिने पाणी दिलं चहा केला रोजप्रमाणे महिलादिनानिमीत्त सोसायटीत कार्यक्रम आहे म्हणाली माझ्यासाठी जेवण तयार करुन ठेवलं ……….नंतरच ती गेली कार्यक्रमाला मी तिला शुभेच्छा दिल्या रोजसारखीच आजही […]
विश्वामध्ये वावरतां भोंवती विश्व पसारा रमतो गमतो खेळतो जीवन घालवी सारा, संबंध येई हर गोष्टींचा, गोष्टी येथें अगणित प्रत्येक ती निर्माण करी आपलेच विश्व त्यांत जीव निर्जीव विखूरल्या वस्तू अनेक आगळ्या त्या परि ठरे एकाचीच घटक, विश्वामध्येच विश्व असते राहून बघे विश्वांत समरस होता त्याच विश्वाशी प्रभूमय सारे होत डॉ. भगवान नागापूरकर 9004079850 bknagapurkar@gmail.com
रात्र बहरली चंद्रप्रकाशे, पाण्यावर तरंगती रजतकण, फांदी फांदी झुकुनी त्यावरी, धरते सावली रक्षण्या कणकण,-! अंधार प्रकाशी खेळे कसा, चंद्रमा ढगां–ढगांत विराजे, पानापानातून रजत नक्षी, सृष्टीवर रुपेरी प्रकाश पसरे, कधी लपे सुधांशू हा, या मेघातून त्या मेघात, वातावरण जिवा वेड लावे, जादूच फैलावे प्रेमीयुगलांत,-! दूरवरीचे डोंगर बघती, संथ शांत पाणी कसे, कधी काळे कधी पांढरे, कधी म्हणावे […]
मी थोडा चाललो तर पायानी बिल दिले लगेच फुटाप्रमाणे दर लावून आता मी हाताला आधीच विचारतो कविता लिहु का म्हणून ? — श्रीकांत पेटकर कौशल
नाहीं रे मी विसरलो देवा तुजलो संसारात अडकलो, वेळ ना मिळाला ।।१।। तूंच गुंतविले, लक्ष्य मोहांत चित्त देण्या सांगितले, तुझ्याच खेळांत ।।२।। तुलाची हवे यश, तुझ्या खेळांतले माझ्या कौशल्यास, तूं मार्गदर्शन केले ।।३।। तुझ्याच साठीं, गुंतविले मन बनोनी सोंगटी, फिरे पटावरी ।।४।। काय दोष माझा, न दिले लक्ष्य मी खेळवण्यातील मजा, आलो तिला कामीं ।।५।। डॉ. […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions