कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कौतूक करिती प्रियजन आपले ते मन तेंव्हा किती हो भरूनी पावते  ।। नवनिर्मितीस नेहमी प्रेरणा मिळता मनात नवी उमेद सतत जागते  ।। सभोवती आपल्या असणे पारखी या सारखी समाधानाची गोष्ट नसते।। रसिकांच्या कौतुकाची पावती ही तर कलावंत मनास नेहमी हवी असते   ।। नशीबवान असतात कलाकार असे ज्यांचे रसिकांशी नाते जुळत असते   ।। शब्द -सूर जुळता संगीत […]

महिला दिनानिमित्त, स्त्रीत्वाच्या साऱ्या आभाळाला, पेलणे सोपे नाही, नाजूक साजूक धाग्यांना, कणखर बनवणे सोपे नाही, कुठे कुठे पोहोचत, उंची गाठत, आपले हात, फैलावत, ध्येय गाठणे सोपे नाही, कर्तव्यकर्मांचे विळखे सांभाळत, सांभाळत जगणे सोपे नाही, आपले ध्येय गाठताना, खंबीर भूमिका निभावणे, याच अंतिम हेतूने जगणे, सोपे नाही, संवेदना भावना यातना वेदना, सोसत निमूट श्वास घेत राहणे, सोपे […]

उलट पालट सारे घडे, दिसानंतर रात्र चढे, खेळ सारखे निसर्गाचे, त्याचेच ना कोडे पडे,–!!! कधी उष्णतेची रांस, कधी शीतल चंद्रप्रकाश, कधी मुसळधार पाऊस, केव्हा शांत निरभ्र आकाश,–!! कधी पृथा हिरवी हिरवी, कधी सचैल पहा भिजलेली, कशी रुक्ष कोरडी-कोरडी, कधी थंडीने समेटलेली,–!!!! धरेवर असंख्य झाडे, वृक्ष,लता आणखी वेली, बहरलेली फुले पाने, विविधतेने का नटलेली,-?!! एक नसे दुसऱ्यासारखे, […]

या कातरल्या क्षणांना, सय तुझी येते,– उन्हाची तप्त काहिली, चटकन् दूर होते, वारा धुंद वाही, ढग जाती प्रवासी, अधूनमधून बिजलीही, उगा आपुले दर्शन देई, अशा वेळी आठवे मज, सोनेरी प्रभेची सांज, याच समुद्रकिनारी, वाजली मिलनाची गाज, नभ सुंदर सोनबावरे, होते भेटीस साक्षी, कूजन करीत बागडती, पक्षी आनंदें वृक्षी, किनारा दूरवर तटस्थ, उभ्याने राखी सागराला, मिलनाची किती […]

दु:खे आणि वेदना, जीवना,तुझे दुसरे नाव, माणूस हरून जातो, जेव्हा घेतसे तुझा ठांव, आपुले परके होती, परके म्हणती आपुले, या सगळ्यात सारखे, भरडत जातो चांगले,–!!! जीव किती जखमी होतो, प्रेमाचा नसता लवलेश, मानसिक यातना भोगतो, अगणित असती क्लेश,–!!! दात आहेत, चणे नसती, चणे असती, दात नाहीत, अशांत कोण घांस घेई, कोण फडशा जातो पाडीत,–!!! विचारताना साधे […]