नवीन लेखन...

तो माझा कृष्णसखा

निळ्या जळी, काष्ठी, पाषाणी, मज मेघ:श्याम दिसे, ऐहिक जीवनी वावरताना, रंग निळसर भासत असे,–!! निळा काळा शाम तो, वाजवी मधुर बासरी, जिथे असेन तिथे मी, हरवून बसते परोपरी,–!!! राधिका मी त्याची, तो माझा कृष्णसखा, जिथे जाईन तिथे तो, बनत असे पाठीराखा,–!!! नावेत बसुनी चालले , या तीरावरून त्या तीरी, यमुनाही डचमळे सारखी, माझ्यासारखी उलघाल उरी,–!! मधुसूदनाचे […]

प्रभू नामस्मरण

नामघ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत । नामस्मरण ते, अशू द्या मुखांत ।।१।। काय सांगावी मी, नामाची थोरवी । दगडही जेथे, तरंगून जाई ।।२।। राम नामामध्ये, प्रभुचा संचार । बनून कवच, रक्षती शरिर ।।३।। नामाची लयता, मन गुंतवून । एकहोता चित्त, जाई आनंदून ।।४।। अंतीम ते ध्येय, ईश समर्पण । नामानी साधती, प्रभू सर्वजण ।।५।। डॉ. भगवान […]

रविवार आणि नवरा… महिला दिनाबद्दल

रविवारला नवरा स्वयंपाकखोलीत घुसला चल …आजतरी तुला मदत करतोच म्हणाला मी म्हणाले ,मला आधी दिवाणखान्यात जावू द्या पेपर वाचता वाचता तुमच्यासारख्या बातम्याही बघू द्या.. अगं, तुला मदत करायला आलो तर तुच बाहेर जाते! भाजी पोळी करायला मला एकट्याला कुठे येते? रोज कसं तुम्ही आँर्डर सोडता तशा आॅर्डरी मला करु द्या कसं वाटतं मनामधी तुम्हालाही.. जरा अनुभव […]

एक दगड वाटेवरचा

एक दगड वाटेवरचा,मला उचलले कुणी आणले मंदिरी, जरासा आकार देवूनी ।। हात जोडती… पाया पडती अंगावर किती थर जडती वेगळाच मी ठरतो, देव शब्दात अडकुनी । एक दगड वाटेवरचा,मला उचलले कुणी।। किती खाऊ,किती फळेफुले तोंड न मजला, देतच सुटले कशासाठी कुणासाठी, मला पडे ना पचनी । एक दगड वाटेवरचा……मला उचलले कुणी।। शाळेच्या भिंती आम्ही बांधू धरणाच्या भिंतीतही आमचे […]

मातृभूमीच्या सर्व शहीद सुपुत्रांना विनम्र श्रद्धांजली व समर्पितही

झालो आम्ही *धन्य, मातृभूमीच्या कुशीत विसावलो, वीर मरणाचे स्वप्न पाहिले, अन् भाग्यवंतही ठरलो, देशासाठी लढणे एकच ध्यास, बालपणापासून आमची आंस, येतील कितीही संकटे,अडथळे प्यारी आम्हा भारतमाता, तिच्यापुढे खूप आव्हाने” ठाऊक हरेक वार्ता, तिलाजिवापाडजपणे सैनिकाचे असते ध्येय, कोणी काही म्हणो, ना कदर ना काळजी , नको फक्त श्रेय, जीवन तिलाच अर्पण, दुसरे नको काही, पुढील जन्मी होऊ […]

जीवन गुंता

दोन रिळाचे दोन धागे,  एकत्र ते आले एकमेकांत दोन्हीही,  गुंफून परि गेले….१, गुंता झाला होता सारा,  निर्मित नात्याचा शक्य होईल कसे आता,  वेगळे होण्याचा….२, खेच बसता वाढत गेला,  होता गुंता उकलून सुटणे शक्य नव्हते,  त्याला आता…..३, दोनच पर्याय होते,  त्याचे पुढती तुटणे वा एकत्र राहणे,   ह्या जगती….४, वेगळे होतील दोन धागे,  तुटून जाणारे अवशेष राहतील परि […]

गावातील  आईचे मागणे 

कळावे  लोभ असावा ,पत्र  मी केले पुरे कळेल ना खरोखरी , पत्ता कुठचा लिहावा  बरे ? सगळेच गुंग मोबाइलवरी ..मेसेज आणि कॉलवर मी अडाणी  अजून चिपकून ..जुन्याच पत्र चिट्ठीवर शब्द लेकराचे जपून ठेवले ….वाचते,हात लावते पुन्हा पुन्हा घड्या  करुनी  सांभाळते ….त्यात माझा दिसे कान्हा स्पर्श अक्षरांचा  जणू लेकराला थोपटते  मी झोपतो बाळ आन स्वप्न पाहत झोपते मी केवढा होता सहारा  पत्राचा …छान वेळ वाट बघण्यातही आता तर  विसरलाच पत्ता घराचा ..गावचा  पोस्टमनही मोबाईलवर थरथर  म्हणुनी  बोलणेही होतेच कट खरे तर नातसुनांना ..वाटते माझी का कटकट खोटेपणा, फसवेगिरी ..दिसतेच या  यंत्रात मला खास वेळ काढून लिही रे  लेकरा एक पत्र  मला / — श्रीकांत पेटकर

वेड !

सोबत तु असताना, तुझ्यात अथांग रमावं वाटतं…! हात हातात गुंतवूनी, बाहुत निजावं वाटतं…! नजरेस नजर मिळवताच , ओल्या पापण्यांत भिजावं वाटतं…! अबोल प्रीत खुलताना, घट्ट मिठीत शिरावं वाटतं…! बेधुंद बेभान होवूनी , कुशीत तुझ्या विरावं वाटतं…! वेड लावले तुझे मला तू, वेडं म्हणवुन जगण्यात गोड वाटतं …! — श्र्वेता संकपाळ (०६-०३-२०१९)

बुझगावणं

माणसाला वाटत राहतं पाखरं त्यांना घाबरतात म्हणून पिकात बुझगावणं उभारतात अाळशी माणसाच्या सवयी त्यांना माहीत होतात बुझगावण्याच्या अंगाखांद्यावर पाखरं मस्त खेळत राहतात. छानपैकी दोस्ती करतात…. — श्रीकांत पेटकर 

देह नश्वर

अंतर्मनात शोधण्या तुजला मन कधीचे आतुर डोकवावे आत खोलवर बाहेर पाहावे खूप दूरवर ठसवावे तुजला आतवर तुझ्यात मी, माझ्यात तू सर्वव्यापक एक तू तू तो ईश्वर तरीही मी एक ..देह नश्वर.. — अरुण वि. देशपांडे पुणे.

1 229 230 231 232 233 439
error: या साईटवरील लेख कॉपी-पेस्ट करता येत नाहीत..