कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

चाळीशीच्या उंबऱ्यावर, पुन्हा नवथर होऊ थोडे, जग सारे विसरुन आपण, एकरुपतेची पाहू स्वप्ने, तुझ्यात मी अन् माझ्यात तूही, विरघळून जाऊ रे असे, दुग्धशर्करा होऊनी जीवन, पुन्हा एकदा जगू तसे, तू माझी छाया आणि मी तुझी अशी सावली, छायेने सावली व्यापते, सावलीच छायेच्या हृदयी,–!!! हिमगौरी कर्वे

निळ्याशार समुद्री, चालली कुठे नाव, पुढे पुढे जाई अगदी, घेत जीवनाचा ठांव, -!!! जीवन आहे पसरलेले, असीम आणखी अथांग, निसर्गाची ,जादू सगळी, फेडावे कसे त्याचे पांग,-!!!! नाव चालली संथ अगदी, खाली पारदर्शी पाणी, सूर्यराजे उगवलेले वरती, निळ्या निळ्या नभांगणी, सोनेरी किरण त्यांचे, अंबरात मुक्त विहरती, पाण्याची सफर करायला, चटाचटा उतरून येती, सोनेरी रंगाची नक्षी, पाण्यावर रेखाटत, […]

ऊन पडले कोवळे, धरणीवर तरंगत आले, प्रकाशाचे खेळ सारे, किरण हवे तसे रमले,–!!! आकाशाचा गोल घुमट, कसा तापून गेला, किमया कशी तेजाची, धरतीवर जमली पसरट,–!!! दुपारचे ऊन,मध्यान्हाचे, उष्ण उष्ण निखार, मित्रराज” तळपता उभा, रोपट्यांना फुटले धुमार,–!!! वाढत गेला किरणांचा गरिमा, झाडे सारी शोषती प्रकाश, जीवन कसे तरारले, हा निसर्गाचाच महिमा,–!!! वाढे दुपारचे ऊन, हळूहळू कलंडू लागे, […]

बालपणात एकत्र खेळतात सगळे मुलंमुली वय वाढत जाते भवतालचं मुलीचं वय जरा लवकरच वाढत असते . ‘आता तू मोठी झालीस ‘ ऐकू येते वेळीच एकत्र खेळणं थांबवावं …….असं वाटणं अनुभवाचं . कसं सांगावं वेगळे असतात आतून सगळे वेगळे असतात स्पर्श वेगळे असतात खेळ वेगळ्या असतात नजरा आणि मुलात माणूस अन माणसात नरपण , पशूपण वाढत असते […]

अनुत्तरीत असंख्य प्रश्नांनी पोकळ मनाच्या भरगच्च ज्ञानानी उतावीळ उतावीळ मिळालेल्या अनुभवांनी … संघर्षाची नकोय शक्ती नाही गाठलेली कुणाची भक्ती उतावीळ उतावीळ तरीही येथे प्रत्येक व्यक्ती विलंबाकडे करुनी पाठ उद्द्येशाची लावूनी वाट उतावीळ उतावीळ त्रिशंकुंचा हा सारीपाट चाले तंद्री झपाझप बहिरा असावा जणू प्रत्येक हेरून संकटांची पोटली पुन्हा रस्ता त्याच चौकात… — सौ. देवयानी खरे 

विचार आतला, काळोख दाटला, घर उजळता, दिसे आत्मा,–!! चिंता, दु:खे, बोचरी सुखे , हृदयाला भिडती, विलक्षण खंता,–!!! मी– तू पणा गळतो, अंतरात्मा छळतो, मोक्ष मागतो, प्राणांतील परमात्मा,–!!! जीव सुटेना, कर्मात, भोगात, अडकून राहिला, दार उघडेना, मुक्काम बदलेना,–!!! नसते हातात, व्यथा हृदयात, जिवा छळतात, काळज्या बऱ्याचशा,–!!! स्वर्ग नरक, कल्पना नुसत्या, माणसांच्या वस्त्या, नकोशा, नकोशा,–!!!! हिमगौरी कर्वे