Dance रे मोरा, Mango च्या वनात

सेमी ईंग्लिश मिडियम च्या आईने आपल्या मुलाला शिकविलेलि कविता…! Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात Dance रे मोरा Dance… ढगांशी wind झुंजला रे.. काळा काळा cotton पिंजला रे.. आता your पाळी, तुला give टाळी..y फुलव पिसाराss Dance.. Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात Dance रे मोरा Dance.. झरझर edge झरली रे.. झाडांची leaves भिजली रे.. Rainमध्ये न्हाउ, Something […]

तू ….

अबोल्यातही एक अर्थ असतो, निशब्दतेतही एक हुंकार असतो, नसलो जवळ तरी स्पंदनात तुझ्या मी असतो…. प्रत्येक प्रश्नाला उत्तर नसते, अनुत्तरीत होण्यातही एक उत्तर असते, नच उतरलो शब्दात, तरी काव्यात तुझ्या मी असतो …. दिसण्यातही एक आनंद असतो, दृष्टीचाही एक अथांग शोध असतो, नसलो भोवताली तरी डोळ्यांत तुझ्या मी असतो. कपाळीच्या बटेतही एक माधुर्य असतं, ओठांतही एक […]

औक्षण ….

मी अंगण होतो तू प्राजक्त हो, तू तुळस हो मी वृंदावन होतो राखण घराची करताना गवाक्षातुन, घनश्याम बघ कसा डोकावतो ! मी माती होतो तू आभाळ हो, तू पाऊस हो मी वीज होतो, पिऊनी मृदगंध फिरताना, परसात धुंदवारा बघ कसा गुणगुणतो ! मी बीज होतो तू अंकुर हो, तू तहान हो मी पाणी होतो, मातीतून उगवलेलं […]

प्रेम ….

प्रेम कुणावर करावं ? मातीत उगवणाऱ्या हिरव्यापिवळ्या कोंबावर करावं गव्हाच्या लोंब्यावर, जुंधळयातल्या चांदण्यांवर, चंद्राच्या गोंदणावर करावं. दंडातून वाहणाऱ्या पाण्यावर, विहिरीत घुमणाऱ्या पारव्यावर निळ्या जांभळ्या आकाशावर, त्यातल्या शुभ्र मेघांच्या अभ्रांवर करावं. पुर्वाईच्या अपार लालीवर, मावळतीच्या जास्वंदी झिलईवर, झाडांच्या किनखापी नक्षीवर, वडाच्या पारंब्यांवर अन धुक्याच्या दुलईवर करावं प्रेम मातीच्या रोमरोमावर करावं पण प्रेमाची माती न करावी… प्रेम गाईच्या […]

पुरुषाचं दुखणं कुठे कोणाला समजतं?

अनेकदा आपण स्त्रीबद्दल वाचतो पण पुरुषाच दुख कधीच कोणाला समजत नाही.  त्याचे दुख जरी कोणाला समजले तरी त्याच्याविषयी कोणीच बोलत नाही. अशीच प्रत्येक पुरुषाची व्यथा सांगणारी ही कविता.  

शारदेस विनंती

हे शारदे ! रूसलीस कां तू,  माझ्या वरती  । लोप पावली कोठे माझी,  काव्याची स्फूर्ती  ।। दिनरात्रीं तव सेवा केली,  मनोभावें  । कळले नाहीं आज शब्द ओठचे,  कोठे जावे  ।। दिसत होते भाव मजला,  साऱ्या वस्तूमध्यें  । उचंबळूनी जाई मन तेव्हां,  नाचत आनंदे  ।। तेच चांदणे तारे गगनी,  आणिक लता वेली  । पकड येईना टिपण्या सौंदर्य, […]

वळून पहा

उडून गेली दूर दूर तू झेप घेउनी आकाशी बघू लागलो चकीत होऊनी पंखामधली भरारी कशी नाजूक नाजूक पंखाना आधार होता मायेचा चिमुकल्या त्या हालचालींना पायबंध तो भीतीचा क्षणात आले बळ कोठून विसरुनी गेलीस घरटे आपुले बंधन तोडीत प्रेमाचे आकाशासी कवटाळले कधीतरी उडणे, आज उडाली बघण्या साऱ्या जगताला किलबिल करून वळून पहा दाणे भरविल्या चोचीला डॉ. भगवान नागापूरकर संपर्क – ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com

जीवन प्रवाह

जगणे अजून मजला साराच खेळ वाटे    जरी वाढलो वयाने  ही हार जीत वाटे    येता अजूनि वारा प्रणयाची झिंग चढते पावसात चिंब भिजता स्पर्शाची ओढ वाटते   नात्यातले दुरावे कितिदा दिले पुरावे खंतावलो तरीही संबंध गोड वाटे   असता असे जरीही निर्ल्लज जीव जगतो  आपुल्याच घरकुलाला तो बंदिशाला म्हणतो   एकदा तरी दिसावी सत्याची ज्योत स्वप्नी  आयुष्य शेवटी मी उधळीन दो हातांनी  

अमर काव्य

विसरून गेलो सारे कांहीं, आठवत नाही मला, रचली होती एक कविता, त्याच प्रसंगाला ।।१।। जल्लोषांत होतो आम्हीं, दिवस घातला आनंदी, खिन्नतेचा विचार त्या दिनीं, शिवला नाही कधीं ।।२।। नाच गावूनी खाणेंपिणें, सारे केले त्या दिवशीं, बेहोशीच्या काळामध्यें, कविंता मजला सुचली कशी ।।३।। छोटे होवून गेले काव्य, अमर राहिले आतां ते, प्रसंग जरी तो मरून गेला, कविता […]

जाग…

माय करता सैपाक चूल जळे पोटातुनी धूर जाई चिपाडात रडे आभाळ बिल्गुनी माय कापे पाचरूट झाके डोळा विळीचा छिलता मायेची बोटे रक्त पात्यात येई होता मायचा स्पर्श काटा येई भिंतीला माय बसता चुलीपुढं, मातीलाही येई कढ रित्या कढईत माय देई उकळी नशिबाला कुठं बस्ला दडून जाग का रे येईना तुला मायच्या तुलनेत देवा तू रे वाटतो […]

1 2 3 114