कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आता पुन्हा एकदा कृष्णविवरात काळ्या मांजराचा शोध आता पुन्हा एकदा मिटत जाणाऱ्या पानात तारखांचा शोध आपल्याच प्रत्येक चुकलेल्या खेळीला कुठे हक्काचा खांदा कापलेल्या दोराची शिदोरी स्वर्गाला मिठीसाठी शिडीचा शोध आयुष्याचा सारीपाट आणि डावास सुरुवातीस फितूर फासे प्रत्येकाचं वेगळे महाभारत नि स्वतःसाठी कवचकुंडलाचा शोध प्रत्येकाचा तळहात रेघ नि रेघ असते नियतीशी स्वतंत्र करार गुलामांना अधिकार मृत्युपत्रावर सहीचा […]

वांझ आसवांच्या श्रद्धांजली आत्म्याच्या शांतीसाठी.. वाहण्याची चढाओढ पाहताना अंगावरला एक एक कपडा उतरला जातो. रोज रोज मरणयातना भोगणारी माणसे .. मरण येत नाही म्हणून जगत असतात. आणि त्यांच्या उजाड आयुष्याच्या कॅनव्हास वर आपल्या आयुष्याची मानपत्रे लिहून घेणारी बेगडी जात आपली शेज सजवीत असते.. आपल्या आयुष्याचा ऱ्हस्व_दीर्घ विसरलेल्या माणसांच्या पिढ्यान_पिढ्या जिवंत ठेवण्याचा कुटील डाव खेळण्यात धूर्त कावेबाज […]

शैशव माझे सरताना मी स्वप्नांना विकाया शिकलो गुंजेत तोलुनी पेढीवरती सोन्यास विकाया शिकलो अकारण इथेच कधीही काही काहीच घडले नाही अभिषेकाचे साहित्य तरीही रांगाना विकाया शिकलो शाळेच्या पाटीवरल्या रेघोट्यांच्या मिठीत आसमंत क्षितिजांच्या करुनी भिंती अंगणास विकाया शिकलो आंधळ्या कोशिंबिरीचा घडीभराचा डाव आयुष्याचा उगवतीस पाठ करुनी मी दिशांना विकाया शिकलो ही वाट एकाकी अन कुठे उद्याच्या सूर्याचा […]

काय म्हणावे स्त्रिला, जादूगार कि किमयागार? कि आयुष्याच्या रंगभूमिची, चतुरस्त्र कलाकार? दुर्गा-काली, लक्ष्मी-सरस्वती, रुपे तिची चार अष्टावधानी चित्ताची ती एक चतूर नार | ध्यास घेऊनी धैर्यानी ती, लढा देते सार्थ, तिच्या अंगी करारीपण अन, निर्णयाचे सामर्थ्य | “झांशिची राणी”, “जिजाऊ” ह्या तर, मूर्तिमंत आदर्श सावित्रीबाई – रमाबाईचे स्तिमित करते कार्य | जीवन देऊनी जगणे तुमचे, नारी […]