कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तृप्ती व समाधानात धुसर रेषा समाधानात तृप्ती का तृप्तीत समाधान ! तृप्ती व समाधान जीवनाच्या गाडीची दोन चाके एक चालते दुसरे डुगडुगते ! समाधानाच्या वाटेवर अतृप्तीचे काटे तृप्तीच्या युक्तीने एकही न रुते ! तोच खरा मार्ग समाधानाने तृप होतो तृप्तता मिळूनही समाधान होत नाही त्याचा मार्ग चुकतो ! समाधानाच्या पाठी धावताना तृप्ती दिसेनाशी होते समाधानातून तृप्ती […]

इमारतीचा झाला आहे आता खंडहर, अनेक खिडक्यात आहेत दोन जीर्ण, एकमेका पाहत, म्हणत एक दुसरीला, आहे का कोणी आपली काळजी घ्यायला? काळ चालला आहे वेगात, न थांबता, न संपता, बिचाऱ्या पाहत होत्या वाट आपल्या ‘कांती’ बदलाची ! ओसरला त्यांचा आनंद क्षणात, आले होते कोणी इमारत पाडण्या, काही होत्या सुपात काही जात्यात, बघोनिया दूर, भयंकर प्रश्नचिन्हांत ! […]

मन झाले फुलपाखरू मन झाले फुलपाखरू जीवन जगताना गती स्वैर किती मनाचा ठाव कोणा किती? असते आपल्याच खुशीत मनाचा लपंडाव कोणा कळला? मन भरून राहिला कोपरा देत राहिला ठोकरा मन मनाच्या साखळ्या गुंतता गुंती गुंता सोडविण्या त्या सगळ्या हैराण जीव पुरता मन मनाचा मोठा गुंता गुंता तुटता ना सूटता मन मनाचे द्वैत भांडते आतल्या आत होण्या […]

 नवागता, बाळा, तुज बघुनी आनंदानें भरली कावड मरुस्थला भिजवी श्रावणझड . – नवागता, नवकिरण भास्कराचा शुभंकरा, तूं कळस मंदिराचा आशीष तिथें देई प्रशांत-उदधी देइ इकडुनी आशीर्वच हिमनिधी . – प्रशांत–उदधी : Pacific Ocean हिमनिधी – हिमालय – बाळा, ‘उद्या’ची आशा तूं ही समजशील कां भाषा तूं ? एकच भाषा येते तुज  – ‘रुदन’ त्यानें प्रमुदित ‘काल’-‘उद्या’चे […]