कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

मन झाले फुलपाखरू मन झाले फुलपाखरू जीवन जगताना गती स्वैर किती मनाचा ठाव कोणा किती? असते आपल्याच खुशीत मनाचा लपंडाव कोणा कळला? मन भरून राहिला कोपरा देत राहिला ठोकरा मन मनाच्या साखळ्या गुंतता गुंती गुंता सोडविण्या त्या सगळ्या हैराण जीव पुरता मन मनाचा मोठा गुंता गुंता तुटता ना सूटता मन मनाचे द्वैत भांडते आतल्या आत होण्या […]

 नवागता, बाळा, तुज बघुनी आनंदानें भरली कावड मरुस्थला भिजवी श्रावणझड . – नवागता, नवकिरण भास्कराचा शुभंकरा, तूं कळस मंदिराचा आशीष तिथें देई प्रशांत-उदधी देइ इकडुनी आशीर्वच हिमनिधी . – प्रशांत–उदधी : Pacific Ocean हिमनिधी – हिमालय – बाळा, ‘उद्या’ची आशा तूं ही समजशील कां भाषा तूं ? एकच भाषा येते तुज  – ‘रुदन’ त्यानें प्रमुदित ‘काल’-‘उद्या’चे […]