कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

बेत वारंवार – “हृदयाची व्यथा सांगिन तिला“ पण बसे, जातां पुढे दांतखीळ प्रत्येकदा . मीच हेवा करितसे माझ्या मनाचा सर्वदा दूर सखिपासून मी, तिजजवळ तें असतें सदा . तव मुखा असती दिली उपमा चंद्रम्याची सखे तेज जर असतें तया अवसेसही तुजसारखे . असतीच केली तुसवें तुलना तयाची, साजणी पाहिला नसता कधी जर चंद्रम्यावर डाग मी . […]

आला मान्सून, मान्सून आला सज्ज-सज्ज स्वागताला तुंबलेला नालान् नाला. कचरा-डोंगर गटार-सागर अशक्य उल्लंघन हनुमंताही. रामानें शिवधनू भंगलें. पण, त्याआधीं प्रदूषणानें अर्धवट होतें खाल्लें. त्रिशंकू आहे आजचा माणूस. प्रदूषणाला स्वीकारत नाहीं अन् मारतही नाहीं. विश्वामित्राची प्रतिसृष्टी कुठे आहे, शोधूंया चला. पण सावध! तिथेंही प्रदूषण असेल! व्यास रचणार कसें हें महाभारत ? गणपती लिहिणार कसा ? हा प्रदूषण-विजय […]

शीळ वाजवीतो वेळूमध्ये वारा जसा मुलींना बघून कुणी टारगट पोरगा . – रानोमाळ धावतांना वेग अफाट वार्‍याचा नांव प्रेयसीचें घेतां जसा हृदयाच्या ठोक्यांचा . – नेतो त्याच्यासंगें वारा ढगांना ओढून जशी युवती सुंदर खेची तरुणांचे मन . – खेळतसे लपंडाव सूर्य मेघांबरोबर दिसे, वात्रट कोणी मारी डोळा, पोरीच्या समोर . – क्षितिजावर नभांत जाई भूमी मिसळून […]

मुंबईतील मराठी माणसांची व्यथा व्यक्त करणारी कवी नायगावकरांची ही कविता प्रत्येकास विचार करायला भाग पाडते – ‘टिळक,तुम्ही चौपाटीवर इथे कशासाठी उभे आहात ? अहो, पाणीपुरी भेळपुरी खाणं हा आमचा जन्मसिद्ध हक्क आहे आणि आम्ही तो रोज मिळवणारच….. तुमचे डोके ठिकाणावर आहे काय टिळक ? तुम्ही डॉलर मिळवा लोक बघा किती आनंदात बिअरच्या ग्लासासारखे फेसाळलेत तुम्ही स्वदेशी […]

तमाम पब्लिक धावतं उगवत्या सूर्याला नमन करायला. शेठच्या मुलानं बोलावतांच, सिद्ध, कुल्ल्याला पाय लावून पळायला.                                                                – तोंड घट्ट मिटून किती गूढ गुपितं आंत दडवून ठेवतं ऑफिसचं भलंमोठं सेफ.                                                                – प्रवास बोरीवली ते फोर्ट डोंबिवली ते कोर्ट. लोकलमधें डुलक्या-पत्ते-भजनं ऑफिसमधें टिवल्याबावल्या करणं. – सुभाष स. नाईक

  कंबरेस दाबसी कां ? निश्चल उभा, ना हलतां कुठे तुझा कंबरपट्टा ? Belt  कुठे विठ्ठला तुझा ? सर्व जगीं, सार्‍या जागीं चालत आहे घुसखोरी नुरे अन्य स्थानचि तुजसी एक फक्त वीटच उरली . जगीं फार पाप वाढे तें तुला खपावें कैसें ? म्हणुन कटीवर कर ठेवुन तूं उभा , जाब पुसण्यांस , विठू  ? विठू, […]

या ‘गटारी’च्या सुमुहूर्तीं, चला रे पीत बसूं दाखवून चुस्तीफुर्ती, चला रे पीत वसूं मंजूरच सार्‍या शर्ती, चला रे पीत बसूं श्रेष्ठ फक्त इच्छापूर्ती, चला रे पीत बसूं  ।। ही मदिरा चिंताहर्ती, चला रे पीत बसूं ती जीवन-रक्षणकर्ती, चला रे पीत बसूं ती चिरहर्षाची मूर्ती, चला रे पीत बसूं ती नित्य देतसे स्फूर्ती , चला रे पीत […]

आमचं अन्न, आमची माती आमचं धान्य, आमची शेती कळेनाच कोणालासुद्धा कुठून कोठे जाती ! – आमच्या विहिरी, आमच्या सरिता, आमचे निर्झर अन् सरोवरें पडतिल कधि कोरडेठाक हे, कोणां ना ठाऊकच रे ! – वितळतील कां नद्या हिमाच्या चढेल वरवर सागर-पाणी ? बुडतिल कां काठाची शहरें ? विचार हृदयीं कंपन आणी ! – ‘घडलें नाहीं असें आजवर […]

नमन माझे श्री गणेशाला वंदितो मी कुलस्वामिनी श्री रेणुकेला भाव अर्पितो गुरु दत्तात्रयाला परमात्म्याची विविध रुपें   ।।१।। परमेश्वराची लीला महान घ्यावी सर्वानी जाणून टाकून सारे ब्रह्मांड व्यापून चालवितसे खेळ जीवनाचा   ।।२।। विश्वाचा तो अधिनायक जीवन धर्माचा तो पालक जीवन गाड्याचा तो चालक परब्रह्म परमात्मा   ।।३।। नसे त्यासी मृत्यु- जन्म कार्य करी तो अवतार घेऊन कुणामध्यें अंशरुपे […]