कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जेव्हा तू आनंदाच्या क्षितिजी होतीस , तेव्हाही मी तेथच होतो आज तू दुःखाच्या सागरी आहेस , तेव्हाही मी तेथेच आहे ! तू कितीही दुर्लक्षीलेस , टाळलेस तरी , मी तेथेच आहे ! तुझ्याच मनाच्या एका कोपऱ्यात , तू मान्य कर कि नको , पण हे तुलाही माहित आहे ! तमा नाही केली कधी ,तुझ्या नकारा  ,होकाराची […]

प्रेम कविता […]

चकचक करती चांदनी । लकलक करतात डोळे । आयुष्य संपूण फक्त राहते । जोडीने फिरलेले नदिनाल्यांचे ओढे (वडा) ! जन्माला आलो  तेव्हा । देवाने टाकले कोड़े । कधी नाही सुटले म्हणून । जाता जाता रचले वाळलेले झाड़े ! मी जेव्हा गेलो । तेव्हा मातीवर ठेवले कंदी पेड़े । जिवंत असताना कधी मुकात ठेवले नाही थोड़े ! […]

मन या विषयावरील कविता […]

अंगणात उतरल्या चांदण्याच्या गावास आता मी परका काळजात झिरपल्या डोहाच्याही थेंबास आता मी परका बेसुमार साऱ्या स्वप्नांना शब्दात जखडती माझ्या राती फुलणाऱ्या कळ्यांच्या काट्याच्या दिशानाही आता मी परका श्वासातच माझ्या शोधीत फिरतो कुठल्या नक्षत्राचे गाणे मनातले गाणे गाणाऱ्या शिवारातल्या वाऱ्यास आता मी परका स्वप्नांना साऱ्या बांधून मी शब्दाची रचितो अवघी कवने बोरुत गिरवल्या गुरुजींच्या वचनास आता […]