दूर कुठेतरी बसलो होतो
दूर कुठेतरी बसलो होतो दमून भागून ते छोटेसे घर त्यावेळी खरेच राजवड्यासारखे वाटले… मनात आले श्वास मोकळा करण्यासाठी असेच घर हवे आणि अशीच सावली.. जी सावली आपल्या सावलीला देखील सामावून घेते ..? — सतीश चाफेकर.
दूर कुठेतरी बसलो होतो दमून भागून ते छोटेसे घर त्यावेळी खरेच राजवड्यासारखे वाटले… मनात आले श्वास मोकळा करण्यासाठी असेच घर हवे आणि अशीच सावली.. जी सावली आपल्या सावलीला देखील सामावून घेते ..? — सतीश चाफेकर.
आल्हाद पहाट वारा बोचरा सकाळ प्रसन्न पारिजातक सडा, रांगोळी सजली अंगणी तुळशी पूजा वासुदेव गाई गाणी पसाभर धान्य वसा.. सुंदर सकाळ अशी मनोहर साजिरी देव पूजा गंध लेपन मंद ज्योत दिवा, मंत्रमुग्ध होते मन भारावून जातात क्षण देव आहे अंतरात भाव मुग्ध सकाळ साजीरा.. दिवस जातो सुंदर मन भरुन चहा मधुर सोबती सकाळ रंगता, शांत भाव […]
ती समोरून आली की अजूनही तो स्वतःला सावरून घेतो , आश्चर्य वाटते , ती प्रत्येकवेळी वेगळी असते , तो तोच असतो, त्याचे आणि तिचे नाते अजून अतूट आहे खरे तर त्याच्यामध्ये ती असतेच असते , नीट स्वतःकडे मनाचे डोळे उघडून नीट बघा इतके कळले नाही अरे ती म्हणजे तीच तिला चेहरा नाही तरी वळून वळून बघता […]
तूच तार सहज झेडली रे अन अलवार मी उलगडले, तुझ्या स्वप्न मिठीत आता रे मी पुरती तुझ्यात गंधाळले.. सहज विसरायचं म्हणलं तरी अधिक आठवण येते, अन त्या वेल्हाळ स्वप्न मिठीत मी पुरती बैचेन अर्ध्या रात्री होते.. सहज विसरायचं सारं मग निर्जीव मी बाहुली नाही रे, मन न ताब्यात राहतं कधी रे परी वेदनेचे घाव नको आता […]
कुठले प्रेम खरे कुठले खोटे याचा विचार करतो कोण तो, ती, का कुणी तिसराच आपापली फुटपट्टी घेऊन प्रेम मोजण्याचा जो कुणी प्रयत्न करतो किवा करू पाहतो त्याने एक लक्षात ठेवावे तिच्या आणि त्याच्या मधले अंतर जितके मोठे तितके ते प्रेम खरे.. तिथे सगळ्या फूटपट्या खोट्या ठरतात… — सतीश चाफेकर.
अश्रू साचले पापणी आड मोकळे हलकेच होऊ दे, वाट तुझी पाहता मी हलकेच डोळ्यांत थेंब सारे तप्त कोरडे.. येशील का तू कातर क्षणी भेटाया असा घेशील मज घट्ट मिठीत वेढून तेव्हा, स्पर्श तुझा आश्वासक अलगद व्हावा वाट तुझी पाहून थकले मी आता.. ओढ असेल ही काही गतजन्मीची कसले हे ऋणानुबंध तुझ्या माझ्यात, अलगद एकाकी गुंतले तुझ्यात […]
प्रेम आणि आसक्ती यातील फरक जेव्हा कळला तेव्हा एक गोष्ट लक्षात आली… आधी प्रेम की आधी आसक्ती हा क्रम व्यक्तीसापेक्ष असतो.. तरीपण आपण प्रेमही करतो आणि आसक्तीही…. परंतु आसक्तीची सक्ती कधी होते हे कळतच नाही आणि प्रेम बेवारशी होते….. — सतीश चाफेकर.
त्याला ओळखता आले नाही तिच्या मनातील नाजूक भाव, मनातल्या गंधित फुलांचा मग सुकून गेला कोरडा बाजार.. त्याला न कळला तिच्या गोड मिठीचा व्याकुळ भाव, त्याच्या स्पर्शातला उरला मलमली धुंद सारा आभास.. त्याला न कळली अंतरी ओढ अलगद मनातील तिच्या, संस्कार बंधनात मग ती जरी का न व्हावी मुक्त तिची भावना.. न कळले त्याला कधी तिचा शांत […]
प्रेमाची शांतता’ प्रेमानंतरची शांतता ती आणि तो यांच्यामधील शांतता… वादळापुर्वीची शांतता… वादळानंतरची शांतत… …..आणि मग आपण दोघे जेव्हा उरतो तेव्हाची शांतता… कधी कधी आपण एकमेकांना एकत्र असताना विसरतो तेव्हाची शांतता….. खुप प्रकारआहेत शांततेचे.. पण ‘ प्रेम ‘ हे एकच असते.. जे शांतता निर्माण करते आणि ‘बि’ घडवते देखील… ती….मी…प्रेम…आणि ..शांतता… एकाच त्रिकोणाची चौथी बाजू.. म्हणजेच.. शांतता… […]
हसता मधुर मधाळ तू जीव माझा धुंद होतो, पाहता तुजला प्रिये मी बावरुन जरा जातो.. ये अशी आल्हाद प्रिये सांज समय मग होतो, कातरवेळ ती हुरहूर मनी जीव हलकेच बावरुन जातो.. येतेस तू केतकीच्या बनी उर अलगद तुझा धपापतो, वारा अवखळ छळतो तुज पदर जरासा ढळून जातो.. बट गालांवर हलकेच येता जीव माझा गुंतून जातो, स्पर्श […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions