कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

समाजमाध्यमांवर काल एकच धमाल होती, Valentine शुभेच्छा दुसरी पोस्ट नव्हती. Valentine प्रेमाच्या लाल लाल रंगात – कुणी अगदी विरोधी सूर लावत होतं , “प्रेमाचं नुसतं प्रदर्शन” वर हे ही ठेवून देत होतं. ही मंडळी नेहमीच अशी का असतात ?, छान , गोड गोष्टींना नावं का ठेवतात ? “हा डे कोणाचा ? कुणी सुरू केला ?” – […]

वारा होता झंझावात पावसाचा माराही जोरात जग गेले होते तेव्हा बुडून गडद अंधारात कारागृहात एक तेजस्वी दिव्य बाळ जन्मले बघूनी आईबापांचे काळीज गलबलून गेले तो काळ येण्या आधीच सांभाळली ती वेळ पण बाळाला लागता कामा नये त्याची झळ पाऊस वारा विजांचा एकच होता मारा तरीही टोपलीतील बाळासह धावत सैरावैरा यमुनेलाही आला होता महा भयंकर महापूर त्यातून […]

गणराज नाही रंगले नाही नाचले गोकुळी सारे नाचून नाही दमले वीणा नाही वाजली या शारदेची थुईथुई की हो थांबली सर्व मोराची डफावर नाही पडली शाहिराची थाप आवेशाची तिडीक जिरली आपोआप ढोलकीच्या तालावर नाही थिरकले हात लावण्याने नाही रंगली रसिकांची रात अबोल का ग झालीस तू आता सतार कुणाचीही फिरली नाहीत बोटे हळुवार टाळ बोले चिपळीला आता […]

या गावचा त्या गावचा पाहुणा नाही आला आमरस पुरीचा बेत नाही झाला कशी मी हसू या गावची त्या गावची लेक नाही आली साडी चोळी नाही केली कशी मी हसू या गावची त्या गावची सून नाही आली वाळवणंच नाही झाली कशी मी हसू याच गावाची मैत्रीण नाही आली पार्टी नाही झाली कशी मी हसू इथे तिथे नाही […]

वरण भाताच्या मुदिवर तुपाची धार, पिळायचं लिंबू मग येते बहार. तोंडी लावायला बटाट्याची गोल कचरी, यापुढे पक्वांनांची काय सांगा मातब्बरी?. दहिबुत्ती म्हणजे सांगतो तोंडाला पाणी, भातावर दही, वर जिऱ्या तुपाची फोडणी. ताकातली मिरची तळून कुस्करायची वर, पोह्याचा पापड असेल तर नुसता कहर. नारळी भाताचा स्वाद, दरवळ संपूर्ण घरात, पावलं वळतात अलवार स्वयंपाकघरात. आंबेमोहोर तांदूळ, त्यात नारळ,गूळ […]

प्रेम म्हणजे नसतं , नुसतं उमळून येणं , किंवा नसतं एकमेकात , सतत विरघळून जाणं. प्रेम म्हणजे प्रणयाचा – नसतो फक्त आवेग , प्रेमात नसते कुठेही – आखायची भोज्जाची रेघ. प्रेम म्हणजे असतं , समजून घेणं दुसऱ्याला , तोंड मिटून शिकायचं , मनापासून ऐकायला. प्रेमाला पुरतो दोघांचा , फक्त निर्मळ सहवास , ‘ मी आहे ‘ […]

तुझ्या मुरलीचे सूर ऐकू दे रे. गोविंद गोविंद हरे मुरारे.. आम्हावर रुसलास की कोपलास. जाणवत आहे जीव होतोय कासावीस.. म्हणतात सारे. नको आता औषध वा दवा. फक्त कामीच येईल तुझीच दुवा.. वनी खेळत होतास तू सवंगड्या समवेत. आमची लेकरं मात्र ठेवलीस कोंडून घरात. नंदलाल मिळू दे त्यांनाही बालपणाचा आनंद. त्या साठीच तुझ्या बासरीचे सूर लागू दे […]

अनभिज्ञ बिकट वाटा अगतिक जिद्दी पाऊले ध्येय खंबीर वाटसरूंचे अथक नित्यची चालले वळणेही, वेडी वाकडी अंदाज, सारेच आंधळे साथ अनामिक वाटाडा हातात हात धरुनी चाले साक्षी,स्पर्श त्याचे ग्वाही निःशंक! जगती चालले चराचरी न कुणीही एकटे रूप श्रीचे सोबती चालले हेच अतर्क्य, अगम्य सारे सुखनैव! चिरंजीव राहिले — वि.ग.सातपुते.(भावकवी) 9766544908 रचना क्र. ३६. ५ – २ – […]

सांगा किती किती सावरावे किती समजवावे या मनाला प्रवाहा विरुद्ध, पोहणारा मी कां? विसरू भोगल्या क्षणाला सद्गुणी सहवासातची जगलो जगी अर्थ जगण्याचा उमजला सोबतीला, थवे जरी निंदकांचे दुर्लक्षूनी, मी सावरले स्वतःला विवेके, संयमे या जगी जगावे सांभाळीत साऱ्या मनामनाला दिशाहीन वाऱ्याचेच ते वाहणे पंचमहाभूतांची सोबत सृष्टीला सोहळे, ऋतुचक्रांचेच त्रिलोकी दृष्टांत! ईश्वरी दाविती मानवाला — वि.ग.सातपुते. (भावकवी) […]

निरागस भावनांची गीतांजली निर्मली, भावफुलांची रंगोली दीपज्योत! अंतरी संवेदनांची निक्षुनी! सुरेल सत्य गुंफलेली सात्विक, प्रीतभाव मनसागरी अलवार प्रसवती शब्द ओंजळी राशी! सुखदुःखांच्याच ललाटी झरझरते भावगंगा ओथंबलेली झाले मुक्तमोकळे, अव्यक्त मन शब्दफुले! कवितेतूनी गुंफलेली काव्यप्रतिभा! वरदान दयाघनी प्रतिभा! जणु प्रांगणी मंतरलेली — वि.ग.सातपुते.(भावकवी) 9766544908 रचना क्र. ३४. ३ – २ – २०२२.