कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सुखाला माहीत नसते दुःखाचे दुःखद उमाळे अर्थाला माहीत नसते अनर्थाचे घातक सोसणे शब्दांना माहीत नसते वाक्यांचे अर्थ सारे वाक्यांना माहीत नसते शब्दांचे भाव सारे प्रेमाला माहीत नसते मायेचे पड वेगळे मायेला माहीत नसते प्रेमाचे आंधळे वागणे सुराला माहीत नसते लयाचे बोल न्यारे लयाला माहीत नसते सुराचे स्वर सारे वेगळे आनंदाला माहीत नसते वाईटाचे दिवस वेगळे वाईटाला […]

नभ तव स्मृतींचे, ओघळते लोचनी वाटते तुझ्या प्रीतीत विरघळूनी जावे ठोके स्पंदनाचे दंग तुझ्याच आठवात सभोवार दूजे काय आहे मला न ठावे मनमंदिराच्या गाभारी तुझीच गे मूर्ती निरंजनी दीपणारे तव रूप मज भावे अजूनही अंतरी निनादते राऊळ घंटा तुझी, पाऊल प्रदक्षिणा श्रद्धा जागवे जणू तूच राधा मीरा भक्तीत दंगलेली निरागस त्या भक्तीरुपात हरवूनी जावे कशा, किती? […]

त्या सांज सावल्या किरण सोनेरी एकांत मनास जाईल मोहवूनी कितीक आठवणींचा पसारा पसरुनी हरवल्या वाटा माखून धूळ वारा धुसरल्या सांजवेळी किरणांच्या रांगोळीचा आकाशी सजला सोहळा तो रवी अस्त आज अवचित झाकोळला निमिष क्षणभर थांबले मेघ भरलेले डोळ्यांत अलगद पाणी ओथंबलेले वळचणीस सांधले कुड कौलारु काही कवडसे प्रकाशले गर्त भाव वेळी पागोळीत थेंब पाण्याचे साचले काही उमळल्या […]

मौन पांघरुनी चोरपाऊली यामिनी, चांणदे पेरीत येते नि:शब्दी, अव्यक्त भावनां अलवार मिठीत घट्ट मिटते दाटता काळोख नभांगणी घरट्यातुनी विसावतो जीव प्रतिक्षा! मौनात प्रभातीची चाहूल, सोनपाऊली सजते प्रसन्न! उषा किरण कांचनी जगण्यासाठी देते आत्मबल तेजाची ही कोवळी किमया चैतन्याला, उधळीत उजळते — वि.ग.सातपुते.(भावकवी) 9766544908 रचना क्र. ५३. १९ – २ – २०२२.

ती कुंकू लावते मंगळसूत्र घालते मग तिला नावं ठेवली जातात पण या नावं ठेवणाऱ्या काही बायका फॅशन म्हणून वेगवेगळी मंगळसूत्र घालतात तिने हळदी कुंकू केलं म्हणून मागासपणा काहीजणी म्हणतात पण किटी पार्टी असते खरी यांची ती पण नावाला या हळदी कुंकू आहे म्हणतात संस्कार संस्कृती जपली तर बॅकवर्ड ठरतो हाय फायच्या नावाखाली सरळ सण परंपरा नाकारणं […]

प्रवास! जन्म मृत्यूचा कर्माचाच दृष्टांत जसा श्वास केवळ पराधीन क्षणीक बुडबुडा जसा। स्वामी! सत्ताधारी एक ब्रह्माण्ड मुठीत त्याच्या सृष्टीसवेची पंचमहाभूते त्याचा आविष्कार जसा। भाग्यवंती जन्म मानवी भोगणे, प्रारब्ध संचिती कृपाळू! तोच दयाघनी जगवितो अलवार जसा। प्रहर! सारे साक्ष त्याची नक्षत्र,ग्रहगोल,तारे सारे रूप त्याच अनामीकाचे उभा लोचनी तोच जसा। — वि.ग.सातपुते. (भावकवी) 9766544908 रचना क्र. ५१. १८ […]

मनात, माझिया सहजची येते निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे रुसुनिया हवे तेव्हडे हट्ट करावे निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।। सख्यासोबती, खेळावे भांडावे रडुनीही, पुन्हा गळ्यात पडावे हा खेळ आनंदी खेळण्यासाठी निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।। स्वार्थ, हव्यासाची नसे मनीषा परमानंद! भाबडाभोळा केवळ निष्पाप मैत्र, मनी प्रीतभावनां ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।। सभोवती प्रांगण सारे मुक्तानंदी न कधी द्वेष, असूया […]

जगलो जरी सारे खेळ प्राक्तनाचे तरी अर्थ जीवनाचा कळला नाही भाळीचे, भोग भोगले जरी सारे हव्यास मनीचा अजूनी सरला नाही जडली नाती, जगता जीवन सारे गूढ नात्यांचे आजही उकलले नाही सत्य ! जन्मदात्यांचेच ऋणानुबंध अन्य रक्ताची नाती कळलीच नाही सारेच माझे, म्हणता संपला काळ ओढ प्रीतीची ती जाणवलीच नाही सांगा, या मनालाच कसे सावरावे काहूर ! […]