कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

बिलोरी दिसते प्रतिबिंब तेच कां ? रुपडे आपुले कसा ? शोधावा आत्मा कोणते ? रूप ते आगळे।। माया सारीच दयाघनाची रुपात, साऱ्या तोच एक देही, तो चिरंजीव आत्मा दावितो जगण्याचे सोहळे।। जीव! सृष्टीत या विनाशी कृपावंत! तो जगविणारा जाणावे, त्यालाच निरंतर रूप आपुले त्यात दडलेले।। — वि.ग.सातपुते. (भावकवी) 9766544908 रचना क्र.३३. २ – २ – २०२२.

हेही माझे, तेही माझे वादविवाद उगा कशाला जे जे आहे ते उपभोगावे सुखे जपावे मनामनाला जन्मी लाभो, मन:शांती मूलमंत्र हा परमसुखाचा स्पंदनेही, इथे अशाश्वत सांभाळावे जीवाजीवाला संचित, सारे ते सत्कर्माचे जन्म, मानवी युगायुगांचा येणे, जाणे रिक्त ओंजळी निर्मोही, बिलगावे मृत्यूला सत्य! जगती या जन्ममृत्यू अमरत्व,न लाभले कुणाला रामकृष्णही, इथे आले गेले सत्यसाक्ष ही या चराचराला — […]

डोळे भरूनी, मिटूनी पापणी नीत नीत मी! तुजलाच पहावे उघडिता नयन! तूं सहज लपावे दिसता क्षणभर! तूं हळूच हसावे ।। १।। सुखदा लाघवी! हॄदयी फुलावी ब्रह्मकमळ! ते प्रीतीचे उमलावे हितगुज हे! मनामनांचे उमजावे संचिती प्रितिस या घट्ट बिलगावे ।।२।। उमलता फुले! अंतरी गंधाळावे सजता सृष्टी! सप्तरंगा श्रृंगारावे उपभोगुनी! सोहळे ऋतुऋतुन्चे विरघळूनी प्रितीत! आनंदी जगावे ।।३।। प्रीतफुल […]

क्षणक्षण, आनंदे जगुनी घ्यावे अजाण,अनभिज्ञ क्षण जीवनी अशाश्वत,असे भाकीत क्षणांचे सदैव! सतर्क रहावे या जीवनी।। भाळीच्या, विधीलिखीत घटना जे घडणारे, ते सारे घडुनी जाते विवेकी मानवतेचा तर्क असावा वास्तवतेला, समजुनी घेता येते।। भिरभिरे, कालचक्र जन्ममृत्युचे झाले, गेले, सारे विसरुनी जाते अलगदी काळ, सावरे दुःखाला संयमे, सहज जीवन जगता येते।। निर्मळी! सहवासाच्या सदिछ्या जीवास, सावरती क्षणाक्षणाला गतजन्मांचेच,सारे […]

साद देते हलकेच सख्या प्रतिसाद तू आल्हाद दे, तप्त मोहरली अधर काया तू मिठीत अलवार मज घे मोहरेल अंग अंग माझे स्पर्श तुझा मलमली होता, घे बिलगून सख्या मज तू गांधळेलं तुझी अधर काया ओठ माझे रसिलें मादक गुलाबी घे अलवार चुंबनी तू ओठ पाकळ्या, धुंद होते सर्वांग माझे जरासे तृप्त हो तू हलकेच माझ्यात असा […]

प्रीये, सखे मनस्वामीनी ये नां, सत्वरी सांजवेळी नको नां, आता प्रतीक्षा भेट नां, सत्वरी सांजवेळी।। गोधुळीची धूळ गोकुळी जित्राबांचे, ठसे गोखुरी छुमछुम नादती घुंगराळे भेट नां, राधिके सांजवेळी।। सावळबाधा तूंच सावळी ब्रम्हांडी! तुझी पडछाया पावरीची, रुणझुण कंठी नेत्री घन:श्याम सांजवेळी।। वृंदावनी तेवते दीपज्योती वैखरी, झरते शुभंकरोती तूच मूर्त, प्रसन्न मनगाभारी भेट नां, राधिके सांजवेळी।। अस्ताचलीच्या, वेदिवरती […]

नाहीच जमलं रे तुला हलकेच विसरायला भाव मनातला हळवा खोडून मिटून टाकायला नाहीच जमलं रे मिठीतल्या भावनेला खोडायला मोह तुझ्या गोड मिठीचा नाहीच जमला पुसायला नाहीच जमलं रे तुझ्यात गुंतून बाहेर यायला ओढ तुझी अलवार तुझा विरह अबोल मिटायला नाहीच जमलं रे तुझ्यासारखे मला तोडायला गुंतून गेले तुझ्यात आल्हाद तुझ्या जाणिवा तुटायला नाहीच जमलं रे तुझी […]

कसली ही चांदण चाहूल सख्या काहूर उठतात मनात अनेकदा, हे मोती धवल शुभ्र टिपूर असे शिंपल्यात हृदय चोरुन माझे आता तुझी ओढ लागते हलकेच ती मिटतात नयन माझे अलगद तेव्हा, ये सख्या तू असा घनशामल वेळी मी अबोल गुंतली तुझ्यात आता ये बहरुन सख्या तू असा भाव गंधित मोहरून जरा, स्पर्श तुझा मधुर मज होता मोरपीसी […]

या प्रतिभेचे उपवन मनोहर आत्मानुभूतीचा साक्षात्कार संवेदनांचे लाघवी कुंजनवन लोचनी तरळत रहावे निरंतर प्रतिभा! वरदान सरस्वतीचे भावनांचे, अमृतकुंभ विवेकी दैवेप्रारब्ध्ये, प्राशिता अविरत भावाविष्कार! उमलतो निरंतर लडिवाळ भावनांची शब्दफुले कुरवाळीती या तनमनांतराला साक्षात प्रतिभेचे रूप सोज्वळ मम हृदयी, रुणझुणते निरंतर अलवार टपटपती शब्दकोमली मी, वेचितवेचित माळीत जातो अनामिकाची, ती कृपा आगळी मी, लिहीत रहातो असा निरंतर — […]

रागाच्या साऱ्या शब्दांवर अनुराग ही अबोल झाला न कळल्या अबोध वेदना दुःखाचा थेंबही पापणीत मिटला मनुष्य जन्म लाभला असा तरी सार्थक भाव लोपला न कळत्या जाणिवांना मग कुठे किनारा न मिळाला प्रेमच सुंदर अंतिम जीवनी तरीही वेदनेचा डोह पेटला अनुरागच जीव गुंतवी हृदयात मोह मनात मोहक फुलता जीवनात प्रश्न अनेक पडती न उत्तरे मिळतात कित्येक प्रश्नांना […]