कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

अशी कशी तुझ्या प्रेमात मी पडले व्याकुळ आठवणीत काहूर उठले येते तुझी आठवण रोज क्षणोक्षणी डोळे ओले होतात तुझ्या साठवणीत अशी कशी तुझ्यात मी हलकेच गुंतले तुझ्या मिठीचे चांदणे अलगद मज लुटले असे कसे मन तुझ्यासाठी आतुर होते तुला नाही कळले ते भाव ओले हळवे असा कसा तू मोह सांडून दूर गेला अलवार तुझ्या मिठीचा स्पर्श […]

मुखवटेच सारे रंगबिरंगी खेळ, लीलया भावनांचा भेटतात मुखवटे पांघणारे हा अनुभव या जीवनाचा। अनभिज्ञ, सारीच मनांतरे नात्यातही भाव संभ्रमाचा निकोप, निर्मलता संपली स्वार्थी, हव्यास जीवनाचा। भेटो, निरपेक्ष सत्य मुखवटे दरवळावा गंध प्रीतभावनांचा हीच सुखदा सदानंदी चिरंतन रुजावा, बीजांकुर मानवतेचा। — वि.ग.सातपुते. (भावकवी) 9766544908 दिनांक :- १२ – ४ – २०२२

काही शब्दांचे ओरखडे हृदयी उमटतात कळत नाही निःशब्द घाव कधी बसतात कुणी येत अवचित वसंत पालवी लेऊन आयुष्यात स्थिरावत अलगद सावली बनून मन भरुन झालं की भावनांचा खेळ होतो कोण मग हलकेच अंतरी रडवून जातो इथे तिथे शब्दांचे फटकारे सारे बसतात स्त्रीला संयमाचे धडे सहज मिळतात कुणी आयुष्य अलगद व्यापून जातं आईचं बोलणं शब्दांत शहाण करुन […]

चालले, चालले, चालले आयुष्य चालले, चालले सर्वात, जीव हा गुंतलेला शोधित सुखा मन दंगलेले ऋणानुबंध, हे गतजन्मांचे जपता,जपता दिवस संपले आठवांचे, आभाळ लोचनी भावनांचे ओघळ ओघळले किती स्मरावे किती उसवावे नात्यांचे पदर,आज विरलेले या मनाला किती समजवावे जग सारे मृगजळी हरवलेले दृष्टांत हा वास्तव जीवनाचा भौतिक सुखात मन रमलेले — वि.ग.सातपुते. (भावकवी) 9766544908 रचना क्र. ११०. […]

सवय तुझी मनाला मोहक झाली आठवण तुझी अंतरी व्याकुळ करुन गेली इतकं कस रे सहज सार तुटलं बावर मन अलगद तुझ्यात बहरल सुन्या आकाशात चंद्र ही लपला तुझ्या आठवणीत भाव ओलावला अशी कशी रे तुझी ओढ आल्हाद लागली त्या राधेची प्रीत फक्त कृष्णालाच कळली इतकं कस मन तुझ्यात अलवार गुंतल तुला तरीही अंतरी प्रेम नाही कळलं […]

जगती, नित्य सदविवेके चालत रहा, चालत रहा मुलमंत्र, हाच जीवनाचा सत्कर्म, सदा करीत रहा।। विधिलिखित सारे जीवन प्राक्तनाच हा भोग आम्हा सुखदु:खांच्या सावलीतूनी स्वानंद,समाधान घेत रहा।। जन्मी, भाळी जे जे लाभले त्यात समाधान मानीत रहा निराशावादी कधी राहु नये मनी, आशावाद जपत रहा।। सत्संगे, पापांचे होते क्षालन उतम सहवासात, सदा रहा जीवन, खेळ कठपुतळीचा प्रभुरामाचे रामनाम […]

सहज फुल झाडावरील अवचित सुकले मनाचे बांध काहूर मनी कसे तुटले चुकल्या अक्षरात कुठे मग शब्दांचे खेळ अनामिक रंगले तुटल्या काजळ वेदना भावनांचे गहिवर तुटले कोण कोणास बोलले बंधाचे बांध अलगद फुटले ओल्या सांजवेळी कोण हृदयस्थ अलवार झाले काळीज तोडून कोण हलकेच दूर दूर गेले मिटल्या कळ्यात काही पाकळ्यांचे गजरे गुंफले मनात मोहर कुणाचा पानगळीत पर्ण […]