कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आवडले अथवा ना आवडले तडजोडीविना जगणे कसले मनाला, सामंजस्ये सावरावे जगी यावीण दूजे सुख कसले व्यक्ती तितक्या भिन्न प्रकृती सुखदुःख, भाळीचे वेगवेगळे मनामनांचे अंतरंगही संभ्रमी जग सारे साशंकतेने भारलेले इथे कोण आपुले कोण परके अजुनही न कुणास कळलेले.. जगी जगणे, कसरत तारेवरची प्रारब्धभोग न कुणास चुकलेले दृष्टांताचे भास सारे मृगजळी जगती या व्यर्थ धावणे ठरलेले जन्ममृत्यु […]

चहा आणि साखर ह्यांच मिश्रण होतं मस्त, चहा होतो सुंदर मग घाला थोडं त्यात आलं जायफळ तल्लफ येता चहाची चहा मग नक्की प्यावा, वेळ किती झाला घडाळ्यात ह्याचा हिशोब न तो करावा करते स्वाती आग्रह प्रेमाचा चहा प्यावा सुमधुर असा, रसिकहो माझ्या या चहा काव्यांला एक लाईक तर नक्की हवा — स्वाती ठोंबरे.

जगलो जगती खुप छान सारे काही मिळाले आहे आतातरी थांबले पाहिजे हे मात्र कळून चुकले आहे देणारा तो एकच मुक्तदाता झोळीच आपुली छोटी आहे किती घ्यावे, किती असावे हेच जगण्याचे खरे मर्म आहे अनंत हस्ते तोच उधळतो आपली ओंजळ अपुरी आहे जे आहे ते सदा देत रहावे मनामनांत रहाणे ब्रह्मानंद आहे ऋणानुबंधी सारा मायाजाल विरक्त जगणे, […]

रडवून पुन्हा, अश्रू पुसण्यात मजा नाही जेंव्हा हरतेस तू, जिंकण्यात मजा नाही मृगजळापाठी धावावे, कुठवर कोणी? प्रेम करुन सारखे, फसण्यात मजा नाही नुसता उगीच हा दिखावा, काय कामाचा? प्रेम नसेल तर मग, भेटण्यात मजा नाही प्रयत्ने रगडता वाळूचे कण, तेल गळे! बोलणे ते सोपे, रगडण्यात मजा नाही हुलकावण्या वाऽ, देशील तू किती कितीदा? पुन्हा पुन्हा सावरुन, […]

तुटल्या तारा त्या झंकारत नाही, अबोल चांदण्यात चंद्र उजळत नाही कोरड्या शब्दांत भाव उमटत नाही, वेदनेतल्या जाणिवांचे कढ दिसतं नाही मिटल्या फुलांचा वास उरतं नाही, तोडल्या मनात सुख उरत नाही झोका स्वप्नातला एक झुलवून गेला, रिक्त मनात आल्हाद जीव पोळला खेळ झाला असा भावना विरल्या, निर्जीव भावली सम खेळ रंगला मन कोमेजले अधर नव्हती कल्पना, कोण […]

हव्यास जीवाला किती असावा माझे तर माझेच एकटयाचे आहे इतरत्र देखील माझा हक्क आहे सांगा कोण काय घेवून जाणार आहे।। बेताल व्यर्थ वक्तव्ये काय कामाची उपकारांची जाणीव संस्कार आहे जनाची नाही मनाची लाज असावी संस्कारहीन स्वार्थ, दुर्बुद्धीच आहे।। माणुस म्हणुनी थोडेसे तरी जगावे जन्म मानवी विवेकी लाभला आहे हव्यासी, लालसी वृत्तीच विनाशी सारे सारेच इथे सोडूनी […]

भान हरपले विठ्ठला तुझ्या चरणी देह माझा, भोळ्या भक्तीचा तू भुकेला धाव घेई तू भक्तांच्या साह्याला रुप तुझे सावळे कटीवरी हात असे, मुखी विलसे हास्य सदा सावळ्या तू हरी विठ्ठला पंढरपुरी असे वास वर्णावे काय तुझे चरित्र, धन्य धन्य होतो जीव तुझ्या दर्शनाची आस हृदयी सदा — स्वाती ठोंबरे.

आजकाल मनावर होतात आघात आतामात्र मन खुपच हळवं झालय खरं तर, सारंकाही सोसलं पाहिजे कळतय तरी देखील कळेना झालय सुखानंदाची व्याख्या बदलली आहे भोगवादी सुखाकडं हे जग धावतय आपलेपणाची जाणीव शून्य झाली नात्यानात्यातली दरी मात्र वाढलीय जन्मदाते, ऋणानुबंध फक्त नावाचेच आस्थे ऐवजी अनास्था रुजु लागलीय खरं तर जसं वारं वहातं तसच वहावं हाच सुखाचा सोपा मार्ग […]

अनंतात नाम तुझे तुझ्या चरणी माथा, कानडा विठ्ठल तू उभ्या पंढरीचा राजा धाव घेतो तू सत्वरी भोळा भाव भक्तीचा, नामदेवाची खातो खीर काय वर्णावा तुझा सोहळा जनीचे दळतो दळण सावत्या माळ्याचा पिकवी मळा, श्रीखंडया बनून पाणी भरले एकनाथांच्या घरा चंद्रभागेच्या तिरी जमला साऱ्या वैष्णवांचा मळा, तुझ्या नामात तल्लीन होतो भक्तांचा हा मेळा ज्ञानदेवांनी सुरु केली वारीचा […]