नवीन लेखन...

भावुक मनांतर

आले कोवळे किरण कांचनी चराचर सारे , सुखात नाहले… भावनांच्या कळ्या उमलल्या अधरी शब्दलाघव ते प्रसवले… रिमझिमणाऱ्या, श्रावणधारी कृष्णमेघ सावळे बरसबरसले हिरवळलेल्या या तृणांकुरातून चैतन्य जीवा तोषवित राहिले… लागताच चाहुल विश्वंभराची रूप ब्रह्मांडाचेही भारावुन गेले… झरझरता श्रावण आत्मरंगला स्वर शब्दमार्दवी दाटुनी आले… व्याकुळता, अंतरीची निरागस मन दिगंतरी सारे भावुक झाले… –वि.ग.सातपुते .(भावकवी) 9766544908 रचना क्र. १८७ […]

अंतिम सत्य

गर्व बाळगावा ज्याचा असं आपलं आपल्याशी काही नसतं जे आहे ते कधीच नव्हतं का हे फारच उशीरा कळतं माझं माझं असं माझं माझ्यापाशी काहीच नव्हतं रुपापासून गुणापर्यंत आयुष्य सारं उसनं असतं माझं, असं माझ्यापाशी होतं का, कधी काही गुणसूत्रांची उसनवारी ही आयुष्याची नोंदवही -यतीन सामंत

क्षण

क्षण तोच धुंद , बेभान अस्तित्वा हरवुनी गेला मी , तू सहज विसरूनी मिठितच गुंतवुनी गेला तो सोहळाच प्रीतस्पर्शी अंतरंगी विर्घळूनी गेला तादात्म्य ! भाव निर्मळी स्वत्वास ! समर्पूनी गेला तोच अवीट स्पर्शानंद श्वासास सजवुनी गेला खेळ साराच संचिताचा जन्म , हा कृतार्थ झाला –वि.ग.सातपुते ( भावकवी ) 9766544908 रचना क्र.१८६ ३/८/२०२२

अनामिक हुरहुर

सौख्य, समृद्धीच्या पंखाखाली जरी निश्चिंती, मी सदैव जगलो… तरीही अव्यक्त हुरहुर अनामिक स्मरणगंध सारे उसवित राहिलो… उसवीणे ते, आनंदी आत्मरंगले धागे सारे शब्दात गुंफित राहिलो… प्रीतभावनांचे पदर ते दवभरलेले गीतात, नित्य आळवित राहिलो… तरीही अजुनही हुरहुर अनामिक आत्मारामा अंतरी शोधित राहिलो… हुरहुर जरी ती, तरीही शांती सुंदर मनास माझ्या समजावित राहिलो… साक्षी, उभी अंगणी प्रसन्न बकुळी […]

अनामिक

मी आजही अलवार जीवापाड कुरवाळतो काहुर अव्यक्त वेदनांचे मनोमनी शांत सुखावतो.. जे लाभले भाग्य ललाटी ते निमुटपणे मी भोगतो घेवुनीया व्रत सत्कर्माचे मी जगती विवेके जगतो.. जन्म गतजन्मांचेच कर्म ओंजळीत घेवुनी जगतो हिशेब साराच पापपुण्णी चित्रगुप्त तो चोख ठेवतो.. कावडीच सुखदुःखांच्या सोबती घेवुनी मी चालतो सरतातही क्षण जीवनाचे नकळे मज कोण सावरतो.. सारेसारेच अगम्य अतर्क्य केवळ […]

न मागितलेल्या वेदना

काही बाण खूप खोलवर, जिव्हारी लागतात भरलेल्या भासूनही जखमा विव्हळत रहातात काही क्षण अश्वत्थाम्याची जखम होतात आयुष्य सरल्यावरही वेदनांना जिवंत ठेवतात एकाकीपण झाकायला आपल्या सावल्या पसरत जातात नि शरमेची टांगती शवं सारायला हात तोकडे पडतात हातांनी झाकला तरी चेहेरा स्वतःला खिजवत रहातो स्वत:पासून पळायचं असूनही पाय थिजवून ठेवतो वास्तवाची नग्नता रहाते सारं आभाळ व्यापून ‘सुखी माणसाचा […]

भावशब्दी गीता

तव स्मरणांचे गीत होते तूच गीता शब्दभावली तूच, प्रेरणा संवेदनांची भावशब्दात प्रसवलेली तुझ्या निरागस लोचनी भावप्रीती ओथंबलेली सोहळे रम्य ऋतुऋतुंचे लाजती मोदे तव गाली नभांगणी कृष्ण सावळा तू पावरी अंतरी घुमलेली तूच सुगंधा दरवळणारी ममहॄदयी या गंधाळलेली हवे काय, अजुनी जीवनी तुझ्या स्मरणी मती गुंतली क्षणक्षण ही अधीर स्पंदने तव भेटीसाठी आसुसलेली –वि. ग. सातपुते. ( […]

निश्चिंत

तूच अशीच निश्चिंत रमलीस इथे क्षणभर वृक्षातळी हे वृंदावन लोचनी याच निरंतर पानोपानी झुळझुळ गंधसुगंधा ती अनावर धुंदला शीतल गारवा स्पर्श रेशमी, अलवार प्रचिती सारी आल्हादी आसमंत सारे मनोहर भावप्रीती मिठीत घ्यावे ही ईछ्या मनी आजवर –वि.ग.सातपुते.( भावकवी ) 9766544908 रचना क्र.१८१ २९/७/२०२२

मनातले पडघम

मनामध्ये पडघम सतत वाजतच रहातात काळजाचे करावे कान तेव्हा ऐकू येतात उमटतात त्यात मनाच्या गाभाऱ्यातले नाद खोलवरुन येणारी आपल्या अंतराची साद आयुष्याच्या वाटेवरले काही फुललेले श्वास काळीजकुपीत जपलेले एकले एकले निश्वास् एकमेकांवरचा असलेला गाढासा विश्वास आसपास असण्याचा मग असेना का आभास कधी राहते गुंजत विचारांची निःशब्द गाज उलगडत कधी शब्दांत गुरफटलेली लाज थिरकत थिरकत येणाऱ्या तरलतेचे […]

सांगता

तुझी अशी तटस्थता अन ही, निःशब्दता सारेच सांगुनी जाते नित्य तुज आठविता न केला कधी दुराग्रह स्वप्नी तुझ्याच जगता सावरले क्षणाक्षणाला विरहही तुझा सोसता विवेकी संयमी जगतो अश्रु प्राशिता प्राशिता असे हे भाग्य भाळीचे झेलितो तुज आठविता अंतरीचे अस्तित्व तुझे बळ देते जगता जगता सरले जरी आयुष्य सारे तुझ्या आठवात सांगता — वि.ग.सातपुते ( भावकवी ) […]

1 35 36 37 38 39 439
error: या साईटवरील लेख कॉपी-पेस्ट करता येत नाहीत..