अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार । कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।। खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी । वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।। घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत । हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।। प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा । ठेवी […]
चाफा आणि मोगरा गंधर्व कुठले हे, धरातलावर येऊन, सर्वांस मोहवती खरे, शापित म्हणू त्यांना तर सुगंधाच्या राशी, जो तो कुरवाळे त्यांना, घेऊन थेट हृदयाशी, –!!! हिमगौरी कर्वे ©
असाच पाऊस झिम्माड वाहते रस्ते गळकी झाडं पक्षी घरट्यात माणसं बिऱ्हाडात सगळं शांत निवांत … अंतरात.. आसमंतात तू म्हणालास… एक आठवण जगावी कोसळणाऱ्या पावसाची चिमटीत धरून सोडावी तशीच बोट कागदाची हातावर थेंब झेलत गोल गोल राणी म्हणावं तसंच लहान होऊन गोधडी गुरफटून झोपावं पाऊस तुझ्या मनात पाऊस माझ्या डोळ्यात झरत होता झरझर उलगडत अंतर अचानक तू […]
मग्न राही सतत आपल्याच कामीं अन्नासाठी तूं फिरे दाही दिशानी जमवितेस कणकण एकत्र करुनी दूर द्दष्टीचा स्वभाव दिला तुज कुणी सुंदर तुझी वास्तूकला वारुळ केले छान सहस्त्रांच्या संखे राहतेस आनंदानं कष्ट करण्याचा गुण दाखवी साऱ्याना कष्टाला पर्याय नसे ह्या जीवना डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०
तुझे माझे नाते, दुःखाचे दुःखाचे,— पोळलेल्या जिवांचे, व्यथित अशा हृदयांचे,–!!! तुझे माझे नाते, एकाच अखंड बंधाचे, अगदी जन्मोजन्मीच्या, गोड ऋणानुबंधाचे, विचरशी तू सहचरे, पण वेगळेच हे धागे, काळजाच्या विणींचे समसुखाचे, समदु:खाचे,–!!! ओघळलेल्या अश्रूंचे, आत लपलेल्या समुद्राचे, खोलवरच्या भोवऱ्याचे, उसळणाऱ्या लाटांचे, तुझे माझे नाते, दुःखाचे दुःखाचे,—!!! कधी भरतीओहोटीचे, दोघातल्या ओढीचे, वाचणाऱ्याला बुडवणारे, बुडणार्याला वाचवणारे, पाण्याशी जीवनाचे, निष्ठूर […]
अनाहता, अनादि-अनंता, वाहिले तुज मी चित्ता , व्हावी तुझी मजवरी कृपा, हीच उरी आंस बाळगतां,–!!! शरण तुज आले रे दयाघना, तनमन मस्तक नमवितां, तुजकारणी देह पडावा, आठवते तुज कृपाकरा,–!!! तुज पायी वाहिल्या मी, अनेक अरे वेदना, काय सांगावे दुःख, किती भोगाव्या यातना,–!!! शरीर, मानस झिजवतां, नच मिळे सुख पण वंचना जावे कुठे सांगावे कोणा, देव मानती […]
‘पहाट झाली, चिव चिवते चिमणी उमज येईना, उठविले तिजला कोणी…..१, आई आहे कां ? जी उठवी शाळेसाठी, गुदगुदल्या करूनी कुरवाळिते हळूंच पाठी….२, घड्याळ उठवी घण घण करूनी नाद घरट्यामधुनी, नाही ऐकला असा निनाद.’..३, ‘ उषाराणी येते, साऱ्यांची आई बनूनी प्रेमानें मोडी झोंप, नाजूक करकमलांनी…..४, घड्याळ आमचे, दवबिंदू पडतां पानावरूनी चाळविती निद्रा, टपटप आवाज करूनी’ …..५ डॉ. […]
माहीत आहे, तू आभाळाएवढा, असीम अथांग अपार, तुझ्या कार्यकर्तृत्वाला, खरंच नाही सुमार,–!!! माहीत आहे, तू विस्तीर्ण सागरासारखा, प्रचंड उफाळत उसळत भरतीची वेळ येता, बेपर्वा बेलगाम बेदरकार,–!!! माहीत आहे, तू शांत झऱ्यासारखा, कलंदर, मितभाषी राहत आपल्याच धुंदीत राहणारा फक्त झुळुझुळू वाहत–!!! माहीत आहे, तू अजस्त्र ढगासारखा सगळीकडेच विचरत, संकटात कोणी असता, निरपेक्ष हात देत,–!!! माहीत आहे, तू […]
वाट कुणाची बघतो आम्हीं, ठावूक असते ते सर्वांना मृत्यू हा तर अटळ असूनी, केव्हांही येई अवचित क्षणा….१, आगमनाचा काळ तयाचा, कल्पनेनें ठरविला जातो अचूक जरी ते शक्य नसले, विचार त्यावरी करिता येतो…२, जीवन म्हणती त्या काळाला, जगणे आले मृत्यू येई तो जगण्यापुढे पर्याय नसतां, सुसह्य करण्या प्रयत्न होतो…३, तन मनाला सुख देवूनी, जीवन काल वाढविती कांहीं […]
आकाशाला शब्द भिडले, हृदयामधले भाव मनीचे चेतविता, स्फोटक जे बनले देह जपतो हृदयाला, सदा सर्व काळी धडकन त्या हृदयाची, असे आगळी जमे भावना हलके तेथे, एकवटूनी सुरंग लागता तीच येई, उफाळूनी कंठ दाटता जीव गुदमरे आत रंग बदलती चेहऱ्यावरले, काही क्षणात उद्वेग बघूनी शरिर, कंपीत होते हृदयातील भाव जावूनी, मन हलके होते डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions