स्वयंचे विस्मरण
बाह्य जगीं प्रभूसी शोधतो, विसरे जेव्हा ‘ अहं ब्रह्मास्मि ‘ कांही काळची विस्मृती ही, ईश्वर चिंतनाच्या येई कामी…१, शरिर जेव्हां रोगी बनते, सुदृढतेची येई आठवण प्रकाशाचे महत्त्व वाटते, बघूनी अंध:कार भयाण…२, चालना देयी विस्मरण ते, शोध घेण्या त्याच शक्तीचे उकलन होते मग प्रभूची, स्मरण होता अंतर्यामीचे…३ – डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com
