कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कुठे तु गेलीस न्याय देवते, जगास सोडूनी याच क्षणी  । अन्यायाची कशी मिळेल मग, दाद आम्हाला या जीवनी  ।। १ ।।   परिस्थितीचे पडता फेरे, गोंधळूनी गेलीस आज खरी  । उघड्या नजरे बघत होती, सत्य लपवितो कुणीतरी  ।।२।।   दबाव येता चोहबाजूनी, मुस्कटदाबी होती कशी  । शब्दांना परि ध्वनी न मिळता, मनी विरताती, येती जशी  ।।३।। […]

सारेच आहेत दुबळे कुणाते नसे शक्ति वेळ येतां दुर्बल ठरे जे सबळ समजती  ।।१।।   विचार मनी येतां दुसरा शक्तिशाली समजोनी  जावे तेव्हां हार तुमची झाली ।।२।।   मनाची सबलता हेच शक्तीचे मापन काय कामाचा देह दुर्बल असतां मन ।।३।।   सुदृढ देह व मन यांची मिळून जोडी जीवनातील यश तुमच्या पदरीं पाडी ।।४।।   — […]

पिढी गेली रूढी बदलली,  बदलून गेले सारे क्षणा क्षणाला बदलून जाते,  मन चकित करणारे….१, सुवर्णाचे दाग दागीने,  हिरे माणके त्यात पिढ्यान पिढ्याचे मोल राहती,  श्रीमंतीचा थाट….२, चमचम आली तेज वाढले,  नक्षीदार होवूनी फसवे ठरले आजकालचे,  क्षणक जीवन असुनी….३, हासणारी ती फुले बघीतली,  आणिक इंद्र धनुष्य नक्कल करता निसर्ग कलेची,  दिसे त्यात ईश….४, ओबड धोबड बटबटती ते, […]