जीवन हें वैराण तुझ्याविणा ; जीवन एक स्मशान तुझ्याविणा. निरर्थ आयुष्यच तुझ्याविणा ; अश्रूंचा खच फारच तुझ्याविणा. आयुष्यप्रवाह सुके तुझ्याविणा ; हें जग वाटे परकें तुझ्याविणा. मनिं दु:ख नित्य ताजें तुझ्याविणा श्वासांचेंही ओझें तुझ्याविणा. मी थकलो चालुन फार तुझ्याविणा ; साहवे न जीवनभार तुझ्याविणा. चालतां, रात्र आली तुझ्याविणा ; एकटा, पडे खाली तुझ्याविणा. – – – […]
आम्ही ज्येष्ठ नागरिक. आयुष्याची ६०-७०-८० वर्षे वा त्याहून आधीक काळ जीवन यात्रेमध्ये घालविली. सुख दुःखाचे अनेक चढउतार बघीतले. प्रसंग अनुभवले. ज्ञानापेक्षाही अनुभव श्रेष्ठ असतो हे जाणले. बोल सारे अनुभवाचे त्या बोलीची भाषाच न्यारी सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला अर्थ सांगतो कुणीतरी. काळाप्रमाणे व परिस्थितीनुसार विचार आणि वागणे बदलते. आमचा काळ व आजचा काळ ह्यातील तफावत जी जाणवली त्यावर […]
स्त्री – पुरूष हे एकमेकांच्या आकर्षणाचे केंद्रबिंदू मग त्यांच्या आकर्षणावरच पश्नचिन्ह का निर्माण होते बरे… स्त्रीने अंगप्रदर्शन करावे आणि पुरुषाने त्याकडे आकर्षित होऊ नये म्ह्णजे पुरुषाच्या पुरुषत्वाला कुलूप लावणे नव्हे बरे… परुाषाने स्त्रीकडे पाहताना तिच्यात आई, बहीण, मुलगी पाहावी आणि स्त्रीने पुरुषाकडे पाहताना… न बोललेले बरे… स्त्रीला पुरुषाच्या ज्याचे आकर्षण ते तो उगडे ठेऊ शकत नाही […]
सितेसाठीच रामालाही आज बदनाम केले आहे श्रीकृष्णाला गोपिकांनीच आज बदनाम केले आहे लक्ष्मीनेच तर सरस्वतीस ही आज बदनाम केले आहे महाभारता द्रोपदीनेच आज बदनाम केले आहे देवांनाही इंद्राने त्या आज बदनाम केले आहे कलियुगाने माणसालाच आज बदनाम केले आहे कवी – निलेश बामणे 202, ओमकार टॉवर, बी – विंग, गणेश मंदिरा जवळ, श्रीकृष्ण नगर, संतोष नगर, […]
दुष्काळानंतरचा पाऊस गारवा देणारा असतो, प्रेयसीने प्रियकराच्या जखमेवर प्रेमाने फुंकर घालावी तसा… तापलेली जमिन पावसाने थंड झाल्यावर आनंदाने हिरवा शालू नेसते, साखरपुड्यात नववधू नेसते तसा… सृष्टीचे हे बदलेले रूप शेतकरी डोळेभरून पाहातो, प्रियकर आपल्या प्रेयसीचे अप्रतीम सौंदर्य चोरून पाहातो तसा… शेतकर्याच्या स्वप्नांना पावसात नवीन पालवी फुटून तो आनंदी होतो, प्रेयसीशीच लग्न ठरल्यावर प्रियकर होतो तसा… कवी […]
अगणित तारे जीव जीवाणूं । अथांग विश्व अणू रेणू ।। रंगरूप हे नेत्री दिसती । भिन्न भिन्न राहूनी जगती ।। रस गंध दरवळे चोहीकडे । जगण्याचा तो मार्ग सापडे ।। हे जर आहे रूप ईश्वरी । बघती त्याला आमुच्या नजरी ।। सुख दु:ख ही त्याची निर्मिती । फिरे सदा आमचे भोवती ।। निराकार निर्गुण, म्हणती त्याला […]
दोघेही येती एकाच वेळीं श्रीकृष्णाच्या भेटीला, अर्जून उभा चरणाजवळी दुर्योधन बसे उशाला ।।१।। प्रथम दर्शनी नेत्र उघडता नजर गेली अर्जूनावरी, प्रभूकडे तो आला होता आशीर्वाद त्याचे घेण्यापरी ।।२।। दुर्योधन दिसे बघता पाठी अहंकाराने होता भरला, मदत करण्या युद्धासाठी विनंती करी तो हरिला ।।३।। युद्धामध्ये भाग न घेई सांगेन गोष्टी उपदेशाच्या, परि सारे त्याचे […]
तारूण्याच्या उंबरठ्यावरी, ज्योत प्रेमाची पेटून जाते, बाह्यांगाचे आकर्षण परि, वयांत त्या भुरळ घालते ।।१।। प्रेमामधली काव्य कल्पना, शरीर सुखाच्या नजीक ती, किंचित होतां देह दुर्बल त्याच प्रेमाची घृणा वाटती ।।२।। प्रेम हवे तर प्रेम कर तूं, मूळे असावी अंतर्यामी, मना मधली ओढ खरी ती, येईल अखेर तीच कामीं ।।३।। अंतर्मनातील प्रेम बंधन, नाते […]
‘ये, जवळ बस’ म्हणालीस तूं, मी बसलोही क्षीण तुझा कर करीं घेउनी सुखावलोही . नव्हतें माहित, ‘उद्या’ परंतू काय व्हायचें होतें ‘उद्या’च येथुन कायमचें तुज दूर ज़ायचें होतें. – – – ( दिवंगत प्रियपत्नी डॉ. स्नेहलता हिच्या आठवणीत ) — सुभाष स. नाईक
आज हे आकाश मजला, थोटके का भासते । झेप घेण्या पंख फुटतां, हाती येईल काय ते ?।।१।। उंच हा गिरीराज देखूनी, शिखर चढावे वाटते । चार पावले टाकतां क्षणी, चढणे सोपे काय ते ? ।।२।। अथांग सागर खोल जरी , डूबकी घ्यावी वाटते । जलतरण कला अवगत होता, सूर मारणें जमेल कां ते? ।।३।। काव्य […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions