उंच उंच आभाळात सरळसोट चढत गेलेला खांब; ढगांना फाडून वरती गेलेला, जादूचा, अर्ध्या रात्रीत उभा झालेला. खांबावर जॅक सरसर चढतो, ढगांच्याही वर, काचेच्या पेंटहाऊसपर्यंत. मऊ मऊ गालिचावर पावलें वाजतच नाहींत, दाणदाण काय, अजिबातच नाहींत. गरम गरम अन्न पुढे येतं, पण जॅकला गिळतच नाहीं. जॅक तसाच उठतो, आणि कुरवाळत बसतो सोन्याचं अंडं देणारी कोंबडी. कोंबडीला कुरवाळून, सुरक्षित […]
जाळी जळमटे वाढूं लागली, घरा भोवती । किडे नि मुंग्या झुरळे, यांची रेलचेल होती ।। चिवचिव करीत चिमण्या, येती तेथे । काड्या-कचरा आणूनी, घरटी बांधत होते ।। झाडून घेई हळूवारपणे, तो कचरा । भिंती आणि माळ्यावरी ठेवी, तसाच पसारा ।। स्वातंत्र्याची मुभा होती, झुडपांना तेथे । स्वच्छंदानें अंगणी वाढती, सर्व दिशांनी ते ।। जगणे आणि जगू […]
मला नाही मान, मला नाही अपमान, हेच तूं जाण, तत्व जीवनाचे ।।१।। कुणी नाही सबळ, कुणी नसे दुर्बल, हा मनाचा खेळ, तुमच्या असे ।।२।। कुणी नाही मोठा, कुणी नसे छोटा, प्रभूच्या ह्या वाटा, सारख्याच असती ।।३।। विविधता दिसे, ती कृत्रिम असे, निसर्गाची नसे, ती वस्तूस्थिती ।।४।। डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com […]
उडत उडत एक मक्षिका, देवघरांत शिरली, पूजा- साहित्य आणि मूर्तीवरी स्वच्छंदानें नाचूं लागली ।।१।। धुंदीमध्ये बागडत होती, मूर्तीच्या बसे शिरावरी, धूप, गंध आणि सुमनावरूनी, जाई मध्येच प्रभू चरणावरी ।।२।। पंख चिमुकले हलवीत ती, मूर्तीपुढें गांऊ लागली, प्रसाद दिसतां पंचामृताचा, प्रभू अर्पिण्यासी झेपावली ।।३।। नैवेद्याच्या क्षीर सागरीं, आत्मसमर्पण तिने केले, प्रभू सेवेत तल्लीन होऊनी, जन्माचे सार्थक केले […]
फळ आज हे मधूर भासते, तपोबलातील अर्क असे, कष्ट सोसले शरिर मनानें, चीज त्याचे झाले दिसे ।।१।। बसत होतो सांज सकाळी, व्यवसाय करण्या नियमाने, यश ना पडले पदरी. पाठ फिरविली नशीबाने ।।२।। निराश मन सदैव राहूनी, मनीं भावना लहरी उठती, शब्दांना आकार देवूनी, लेखणी मधूनी वाहू लागती ।।३।। लिहिता असता भाव बदलले, त्यात गुरफटलो पुरता, छंद […]
माझी ही गीतरचना पुणे आकाशवाणी केंद्रावरून प्रसारित झालेली आहे तसेच माझ्या काव्यसंग्रहामध्ये प्रसिद्ध झाली आहे दुष्टकाळ रे म्हणती याला, सांग पावसा कुठेशी दडला ?!| ध्रु || तुला गौरविले जीवनदाता, स्वतःच ठरला खोटा आता, कां रे डोळा असा उघडला ? सांग पावसा कुठेशी दडला ? || १ || करीत होता मेघगर्जना, गङगङोनी भिववी जनांना, मुहूर्त टळला, तरीही […]
सोळा वर्षांचा ज्ञानोबा महाकवी झाला, गीतेंवरी टिपणी लिहून मुकुटमनी ठरला ।।१।। गजाननाचा आशीर्वाद लाभला त्याला, ज्ञानेश्वरीचा प्रवाह हातून वाहूं लागला ।।२।। अष्टावक्र दिसे विचित्र परि महागीता रचली, अकरा वर्षाच्या मुलानें मान उंचावली ।।३।। विटी दांडू खेळत असतां काव्य करुं लागला, शारदा होती जिव्हेवरती ज्ञान सांगू लागला ।।४।। निसर्गाची रीत न्यारी चमत्कार तो […]
कुठले हमीभाव आणि कोणतं आरक्षण, आम्ही करत असतो फक्त स्वार्थाचं रक्षण. मूर्ख आंदोलकांचं नेतेपद स्वीकारायचं आणि मंत्रिपद मिळताच आंदोलनांना शवागारात रवाना करायचं. नेतेगिरी करण्याची आमची हीच पध्दत आहे, एक लाल दिव्याची गाडी, बाकी सब कुछ झूठ है ! श्रीकांत पोहनकर — 98226 98100 shrikantpohankar@gmail.com.
निराश झाले मन भरताचे, बघूनी रिक्त महाल…….।।धृ।। लागली नाही, श्रीरामाची त्याला तेथें चाहूल ।। झाली होती पितृज्ञा ती । पाठवी रामा वनीं ।। माता कैकेयीच हट्ट करिते । दूजे नव्हते कुणी ।। कुणास दाखवी राग मग तो, लोचनी आले जल….१, निराश झाले मन भरताचे, बघूनी रिक्त महाल ।। उंचबळूनी हृदय भरता । कंठी दाटला सारे […]
जीवन काय आहे, मला जे वाटत असे, ते समजून घ्या तुम्हीं, प्रभूमय ते कसे ।।१।। मृत्यूचा तो विचार, कधी न येई मनी, मृत्यू आहे निश्चित, माहित हे असूनी ।।२।। भीती आम्हां देहाची, कारण ते नाशवंत, न वाटे मरूत आम्ही, आत्मा असूनी भगवंत ।।३।। आत्मा आहेची अमर, मरणाची नसे भीती, जी भीती वाटते, ती असते देहाची ।।४।। […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions