कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आम्ही ज्येष्ठ नागरिक. आयुष्याची ६०-७०-८० वर्षे वा त्याहून आधीक काळ जीवन यात्रेमध्ये घालविली. सुख दुःखाचे अनेक चढउतार बघीतले. प्रसंग अनुभवले. ज्ञानापेक्षाही अनुभव श्रेष्ठ असतो हे जाणले. बोल सारे अनुभवाचे     त्या बोलीची भाषाच न्यारी सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला     अर्थ सांगतो कुणीतरी. काळाप्रमाणे व परिस्थितीनुसार विचार आणि वागणे बदलते. आमचा काळ व आजचा काळ ह्यातील तफावत जी जाणवली त्यावर […]

अगणित तारे जीव जीवाणूं  । अथांग विश्व अणू रेणू  ।। रंगरूप हे नेत्री दिसती  । भिन्न भिन्न राहूनी जगती  ।। रस गंध दरवळे चोहीकडे  । जगण्याचा तो मार्ग सापडे  ।। हे जर आहे रूप ईश्वरी  । बघती त्याला आमुच्या नजरी  ।। सुख दु:ख ही त्याची निर्मिती  । फिरे सदा आमचे भोवती  ।। निराकार निर्गुण,  म्हणती त्याला  […]

न पोंहचे झेप विचारांची,   टिपण्या त्याचेच सौंदर्य अप्रतीम सृष्टीचा तो कर्ता,   शोधण्या तयासी मन जाय थवेच्या थवे उडत जातां,   पक्षी दिसती आकाशीं विहंगम ते दृष्य भासे,   आनंदूनी टाकती मनासी बघतां संथ नदीकडे,   लय लागूनी जात असे प्रचंड बघूनी धबधबा,   चकीत सारे होत असे ऐटदार तो मयुर पक्षीं,   आकर्षक ते नृत्य दाखवी सप्तरंगाचे इंद्रधनुष्य,   काळजाचा ठाव घेई […]