सांगते जरा ऐका, नका दाखवू हे रूप, माणूसच खातो चाखून माखून, मेल्या मड्यावरचं तूप !! हाड् म्हटलं की, कुत्रा तरी निघून जातो, माणूस मात्र कुत्रं बनून, शेपूट हलवित राहतो!!१!! सांगते जरा ऐका, नका……!! तुझं तू माझं मी, असं फक्तं मुखाने बोलतो, डोळ्यांआड दुसऱ्या ताटात जिभाळ गाळीत डोकावतो!!२!! सांगते जरा ऐका, नका……!! परके आले पुढ्यात, तत्त्व प्रदर्शन […]
ती आल्यावर बाग बहरली ,घेत उखाणे ती आल्यावर सुरू जाहले ,नवे तराणे ती आल्यावर मीच टाळतो,पितही नाही,पाजत नाही सरले सारे ,जुने बहाणे ती आल्यावर मुलगा गेला हातामधुनी माय सांगते चालू झाले हे गाऱ्हाणे ती आल्यावर पदरी पडले रत्न देखणे तिच्या सारखे घरही झाले असे शहाणे,ती आल्यावर किती जाळले सूर्याने मज ती नसताना नभात जमले मेघ दिवाणे […]
कुणी उधळला क्षीतिजावरती रंग केशरी हा सांगा मळवट भरल्या उंच टेकडया कुठे निघाल्या पर्वत रांगा भिरभिरणारे पंख चिमुकले का उधळले चौखूर कुशीत घेऊन आभाळ सारे पक्षी उडाले दूर दूर झाडे वेली होऊनी जागी फुले कुणाला वाहतात हिरवी हिरवी तृणपाती अजूनी दवाने नाहतात उंचावूनी मान आपुली माड शोधतो कोणाला सोवळे नेसून पळस वेचतो पाने आपुली द्रोणाला कुणी […]
प्रयत्न मनाचा सदैव असे, भरारी घेण्याचा उंच आकाशी तारांगणांना, भेट देण्याचा….१, मनी आस ती राहत असते, उचलून त्यास घ्यावे शिखरावरती जाता क्षणी, स्थितीरूप घ्यावे…२, प्रयत्नात त्या साथ न मिळता, खालती कोसळते विचार दबावापुढती त्याचे, काही न चालते…३, विचार संस्काराचे वलय, मनाभोवती फिरे निर्मळ पवित्र मन ते, अवलंबूनी विचारे…४ डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com
विखुरल्या त्या वाटा साऱ्या, भावनेचाही झाला अंत, अंधत्व आले, दिशा हरवल्या, ना उरली हृदयास मनाची खंत !! दुःखाने पायघड्या अंथरल्या , अश्रूंनी खारे गालिचे पांघरले , किर्र किर्र त्या काजव्यांसारखे, अंधाऱ्या रात्रीत तांडव माजले !! विटले धागे सुखी नात्याचे, आकांत करुनी निष्ठुरले मन, भासत होते मृगजळ ते सुखाचे , उरले हाती सुतकी जीवन !! — श्र्वेता […]
विज्ञानाने शोधली, अणुतील प्रचंड शक्ति प्रथमच जगाला कळली, अणूंतील उर्जा शक्ती सुक्ष्म असूनी अणु आकार, सुप्त शक्ति अंगीं प्रचंड उर्जा करी साकार, फोडतां अणु मध्यभागीं विचार मनीं येई , कोठून शक्ति ही आली निर्जीवातील अणूरेणूला, कशी उर्जा लाभली समजोनी घ्या एक, निसर्गाची श्रेष्ठता लहान असून देखील, प्रचंड त्याची योग्यता जीव देहाचे पिंड, जीवंततेतील सुक्ष्मता बाळगी ते […]
कितीक वेळा धुतला कोळसा, रंग न बदले त्याचा । उगाळता झिजून जाई, परि काळेपणा कायमचा ।। भट्टीत घालून त्यास जाळता, घेई रंग लाल कसा । शुभ्रपणा हा दिसून येतो, राही न जेंव्हा कोळसा ।। मलीनता ही मनामधली, खोल रूजली असे । विचारांतील तर्कज्ञान , शुद्धीसाठी पुरे नसे ।। गुरू लागतो अग्नी सारखा, चित्त शुद्धी करिता । […]
प्रकाश आणि अध:कार तो, दोन बाजू नाण्याच्या सत्व नि तमोगुण, ठरती त्या प्रभूच्या….१ सृष्टी दिसे समोर आपल्या, नयन ठेवूनी उघडे अध:कार वाटे आम्हां, त्याच मिटलेल्या डोळ्याकडे…२ जाण देई आंतून कुणी, प्रकाश तमाच्या आस्तित्वाची आगळ्या नसूनी स्थिती दोन्हीं, कल्पना केवळ विचारांची…३ डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com
बीज – वृक्षाचे चक्र कुणाचे ? सुक्ष्म बिजाचे रोपण करतां, वृक्ष होई साकार कोण देई हा आकार ? तूं तर दिसत नाही कुणाला, घडते मग कसे ? कोण हे घडवित असे ? प्रचंड शक्ती देऊनी बीजाते, प्रचंड करितो वृक्ष कोण देई ह्यांत लक्ष ? त्याच वृक्ष जातीचे गुणही येती, रुजलेल्या त्या बीजांत ही किमया असे कुणांत […]
कोण उठविते प्रात:समयी निद्रेमधूनी, न ऐकीली कधीही हाक तयाची कानी, चाळविली न निद्रा शरिरा स्पर्श करूनी, नित्य जागवी तरीही तीच वेळ साधूनी, निद्रेसाठी जाण्यापूर्वी प्रभू वंदन केले प्रात:काळी ध्यान करावे हेच मनी योजीले, नाम प्रभूचे घेता घेता डोळे मिटले, निद्रेच्या आधीन जाता जग परि विसरले तोच अचानक जाग येवूनी बघे जगाला कुणी नव्हते जवळी माझ्या त्या […]
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions