कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

माझी जन्मदात्री होती अतिव सोशिक जणू एक पावन गंगोत्री //१// पहाटे उठावे आटपावे आन्हिके ही पाल्यांसाठी आदर्श जपावे//२// होती सुगरण कोंड्याचा मांडाही करी लेकरा मायेची पखरण //३// न दुर्मुखलेली सदाच होती हसरी नी अगत्यास आसुसलेली//४// जाता सोडूनिया ये आठवण आईची ना करमे तिला सोडूनिया//५// जाता अचानक हळहळ दाटे मनी स्वप्नी डोकाव ना क्षणएक//६// सौ.माणिक शुरजोशी नाशिक

मी कविता का लिहिते मनाची कल्पकतेची धाव कागदापर्यंत पोहचते लखलखत्या लेखणीतून ती कागदावर उतरते कागदावरील कल्पक भाव हलकेच गुणगुणते त्यालाच तर कुणी काव्य म्हणते मग कल्पनेला आधिकच स्फुरण चढते म्हणून मी कविता लिहिते — सौ.माणिक शुरजोशी

विसरलास का श्रीरंगा, गोकुळीच्या गोपिकांना, सोडून गोकुळां जाता, तुम्ही द्वारकाधीश होता,–!!! आठवतो बाळकृष्णा, तुझा हुडपणा आम्हा, बाळपणीचा काळ सुखाचा, येतो प्रत्यय जेव्हा तेव्हा,–!!! जो तो गेला भूतकाळा, काय घडते वर्तमाना, कुणाचा कोणास नाही पत्ता, विराण ही शांतता, खायला उठे गोकुळा,–!!! मौज, मस्ती करत दंगा, स्मरतो साऱ्या बालगोपाळा, दही-दूध-लोणी,पळवत होतां,– कोण रागे भरणार तुम्हां,–!!? कोण होई तक्रार […]

महाराष्ट्राची मराठी संस्कृती आहे थोर किती घंटानाद आणि काकड आरतीने होते प्रभातीची सुरुवात नामस्मरणाने सडासारवण,सुबक रांगोळी छान दारी अगत्याचे झुले तोरण छान येता वासुदेव दारी पसाभर धान्य देती नारी जात्यावरच्या ओवीने आयुष्याचे वस्त्र विणले दारोदारी गुढी उभारूनी नववर्ष स्वागत घरोघरी झुलला पाळणा रामनवमीसी हनुमंताची जयंती अंजनेरीसी भांडले-तंटले परी व्रतवैकल्य केले वडपोर्णिमे सवे हरतालिका पुजन केले घरोघरी […]

ज्ञानेंद्रियं जीभ सांगे चव कशी रसनेची तह्रा खाशी घ्राणेंद्रिय आहे खास पदार्थांचा घेई वास स्पर्शज्ञान महत्वाचे त्वचासांगे मर्म त्याचे दृष्टीविना कसा जगू सृष्टी सारी नेत्री बघू कर्णेंद्रिय सान जरी ऐकण्याचे कामकरी इंद्रीयात सर्वश्रेष्ठ ज्ञानेंद्रीयं आहे ज्येष्ठ — सौ.माणिक शूरजोशी नाशिक

(१) पुरी फुगली टम टम तळ तळ तळली भजी उकड उकड बटाटे भाजी पुरी-भाजी नी छानछान भजी (२) गोल गोल गिरकी घेई भिर भिर भिंगरी बाई फिर फिर फिरे भोवरा टक्कर टक्कर भिंतीला देई (३) लाल-लाल चुटूक स्ट्रॉबेरी लुस लुशित पिवळी केळी चटक मटक ब्ल्यू बेरी खा खा खाऊ जांभळं जांभळी (४) चला चला लवकर चला […]