कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आला, आला, आला श्रावण […]

कळतंच नाही आजकाल काय झालोय आपण, कसे झालोय आपण !! तेच तेच रहाटगाडगं ढकलत “रटाळ” झालोय आपण !! […]

झुला तुझ्याच आठवांचा […]

खरं तर नित्य तुझेच स्वप्न पडते. […]

हे, सुमन निरागस, लोचनी सुंदरा कौमुदी […]

अवघड, अज्ञात रस्त्यावरी […]

सुरु होते सुरळीत । साऱ्या सृष्टीचे व्यवहार । आला अदृश्य विषाणू । माजविला हाहाःकार ।। १ ।। किती उपाय योजिले । दूर ठेवण्यासि त्यास । रोज डांबून ठेविले । घरी सकळ जनांस ।। २ ।। हात सतत धुतले । पाणी प्यायले कोमट । तरी सरता सरेना । विचारांचे जळमट ।। ३ ।। नको कसलाच धोका । […]

आताशा वाटतं बसावं इथंच निवांत क्षणांचे शिंपले वेचत आणि पहावं दूर मागे त्या वाटांकडे जिथून आले होते ते सुखदुःखांचे वारे.. आयुष्याचं गणित मांडून सोडून द्यावेत जुने हिशोब आणि बसावं इथंच निवांत स्वप्नांचा कशिदा विणत… — आनंद पाटणकर

झाकोळले सारे गगन आता […]

मनाची भाषा मनास उमगते […]