कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

हे चांदणे नभीचे अन् पौर्णिमा शरदातली वाहणारी ही हवा अन् दिवाळी स्वप्नातली.. गुणगुणतो पहाटवारा दवबिंदू शीतल शीतल स्तब्ध धूसर डोंगरमाथे ऐकती शांतता निश्चल.. फांदी फांदी वरून उडतो क्षणा क्षणांचा स्वप्नपक्षी अन् हृदय प्रदेशी रेखीत जातो जाणिवांची अपूर्व नक्षी… —आनंद

मूळ हिंदी कविता ‘ जानती हूँ प्रेम कम-कम हो रहा है ‘ ; कवियत्री- शार्दूला झा नोगजा,सिडनी,ऑस्ट्रेलिया ; मराठी अनुवाद- विजय नगरकर […]

कधी भेटशील का रे तू? येशील तर सोनचाफा घेऊन ये, मोगरा आणलास तर तो मोहर आसमंत खुलून जाऊ दे.. कधी भेटशील का रे तू? आलास तर रातराणी घेऊन ये, तू गेल्यावर बहर तो रातराणीचा तुझ्या जाण्याची खूण ओंजळीत अलगद उमलू दे.. कधी भेटशील का रे तू? तुझ्या मिठीची आस अलवार अशी, त्या मिठीत मला हलकेच मिटू […]

ओथंबल्या पापण्यात भाव अलगद टिपून आहे सांज खुणावे हलकेच ओल गंधित अत्तरात धुंद आहे मोहरल्या तारकात चांद टिपूर सजून आहे आकाश दुधाळ पोर्णिमेचे रात्र मखमली मोहरुन आहे स्पर्श तुझा हवाहवासा रातराणी गंधित आहे अलवार लाजले मी जराशी लाजणे तुझ्यात गुंफून आहे मलमली मोहक मिठी तुझी गंधाळून पारिजात आहे सांडले मोती आल्हाद हृदयी स्वातीची सर अंतरी भिजून […]

त्याला कुठे कळली तिची भावना परी गुंतून जाते ती पुन्हा पुन्हा त्याला कुठे कळल्या तिच्या जाणिवा परी ती मिटते रोज आठवणीत त्याच्या त्याला कुठे कळल्या तिच्या वेड्या मागण्या परी ती मोहरते नकळत त्याच्यात कितीदा त्याला कुठे कळले तिचे शब्द खूप सारे परी रोज मांडते ती शब्दांतून भाव खुळे त्याला कुठे कळला तिच्या मनाचा कोना परी अंतरी […]

का कुणास ठाऊक हल्ली काव्य उमलत नाही शब्दांची पखरण पुन्हा अलगद मनात बहरत नाही का कुणास ठाऊक शब्द हृदयात फुलतं नाही हरवल्या वाटेवर जुनी माणसे पुन्हा भेटत नाही का कुणास ठाऊक मनाचे मनाला उमगत नाही निःशब्द शांततेतील भाव एक दुसऱ्यांना कळत नाही का कुणास ठाऊक ओढ तुझी मिटत नाही अनामिक होते चांद रात आठवण तुझी लपत […]