कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

हळव्या अबोल मनाचे चांदणे ते निरागस रात्रीस होतात अनेक भास आत खोलवर.. तुटतो तारा आकाशातून हलकेच मग एक मन कुणाचे मोडते न कळे काही कुणास.. क्लेश मनास खोलवर अनेकदा अबोल होता मोह होतो अलगद मग नकळत मनात तेव्हा.. कुणी आनंदी हसरे सुखी आयुष्यात असता कुणाची कथा तुटत्या ताऱ्यासारखी आल्हाद विखुरता.. नकोच कुठला अंतरी लोभ, मोह, माया […]

एकदा कोणी तरी आयुष्यात असे भेटावे! दुःख न सांगता मन हलके व्हावे, पुन्हा दुःखाला सामोरे जावे.. एकदा कोणी तरी आयुष्यात असे भेटावे! दुःख त्याचे अश्रू माझे असावे त्याचे दुःख मी ओंजळीत धरावे.. एकदा कोणी तरी.. आयुष्यात असे भेटावे, वाट तो पाऊल मी व्हावे चालता चालता थकावे, आधारासाठी त्याच्याकडे पहावे.. एकदा कोणी तरी आयुष्यात असे भेटावे, उन्ह […]

वठलेल्या वडाला मोह आम्रतरुचा झाला आहे काष्ठवत फांद्यांवर पर्ण पिसारा फुलून आहे.. मनातील सारे न कळून आहे प्रेमाच्या सावलीत भाव रडून आहे दुःखाच्या मागे व्यथा निःशब्द आहे वठलेला वड आज फकीर आहे.. न कळत्या दुःखाना वेदनेची अस्पष्ट करुण किनार आहे मरणाची वाट जवळ येईल कधीही अंतरात दुःख विरजून अनामिक आहे.. आम्रतरुचा झोका मदमस्त एकाकी वड उन्मळून […]

तिच्या शरीरावरील जखमांच दुःख सहज न दिसतं देह विक्री करतांना मात्र तीच मन रोज मरतं.. चारचौघीसरखं सामान्य जगणं तिलाही नक्कीच हवं असतं पांढरपेशा दुनियेत मात्र तीच अस्तित्वही डागाळलेलं असतं.. ती ही असते एक सजीव स्त्री हेच दुनियेत विसरल जातं रोज नव्याने शरीर विकतांना भावना मारणं नशिबी उरतं.. ती ही असते एक कोमल स्त्री पण पुरुषी वासनेत […]

नेणिवांच्या पलीकडे जाणिवांच्या आधी फुलले क्षण भाव विभोर मनात काही कसली चाहूल मनात काहूर का उठती मीच मला शोधते हरवले अंतरी गुज काही भाव कल्लोळ अंतरात मन ओढ कशाची न कळत लोचनात आपोआप दाटे पाणी मोगऱ्याचा घमघमाट अंतरात वेढून जाई हसले लाजून कुणी ते लाजणे हृदयस्थ होई स्पर्श मोहक खुणावतो निःशब्द काही वेळूच्या बनी मुरली मोहक […]