कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कोमेजल्या फुलांचा गंध वाऱ्यावर उडून गेला बाई निर्माल्य झाले सुकून त्याचे कोमेजल्या कळ्या काही दुःख माणसाचे न दिसते कधी केव्हा कुठलेच काही परी दुनिया शिकविते धडे हजार उपदेश रोज करुनी विरल्या भावनांचा निचरा न मोकळा कुठे कधीही गर्तेत गोल फिरतो वारा उडून पाचोळा वेदना सारी मनाच्या कातर वेळा निःशब्द साथ सुटतील कोडी आप्त जातील सोडून सारे […]

आमच्या वेळी शाळा होती खूप खूप छान शाळेत असताना व्हायचे असे झेंडा वंदन भल्या पहाटेच आम्ही उठून गणवेश घालून पळत पळत ओळीत उभे रहायचे जाऊन मग निघायची मोठीच्या मोठी. प्रभातफेरी पालक उभे रहात कौतुकाने दारोदारी भारतमाता की जय. वंदेमातरम गर्जत असू पालक डोळ्यातील आनंदाश्रू असत पूसू आम्ही पुढे पुढे वेगात तर बाई यायच्या मागे धावत मुलांना […]

उभी कोपऱ्यात शहराच्या, ती वस्ती लाल दिव्याची. अभिशाप भोगत असते, रात्रीच्या अभिसाराची. सकाळ होई दुसऱ्या प्रहरा, शीण कायेचा तो सारा. अंमल वारुणीचा असे अजूनही, वस्त्रांचे भान ते नसे जराही. झटकुनी दुखऱ्या देहाला कोनी, कवळिती तयांना छातीशी धरूनी. बिलगती कुस मिळे मायेची, कसर रात्रभराच्या विरहाची. स्नान करूनी हात जोडुनी, देवाला सजविती फुलांनी. करेल काय?निराकार तो ही, चुरगळा […]

कधी हसावे कधी रडावे जीवन गाणे गात रहावे आयुष्याच्या वेलीवर मग चार माणसे हसत जोडावे कोण न कुणाचा असा इथे दुःखाचे थेंब हास्यात बुडावे रडता रडता पटकन हसावे हसता हसता मरणं यावे औट घटकेचा खेळ सारा जमतील सगे सोयरे सारे मरणं येईल कधी समोर शब्दांतून हास्य अलगद खुलावे असतील आपले नाते कुठले काव्यांत ओळख उरेल जराशी […]

अंतरीचा अबोध आवाज स्वामीना द्यावी हाक धावून येतील सत्वर होतील अद्भुत चमत्कार लीला अपार केल्या असेल सगळ्यात साथ पाठीशी असतील स्वामी मग कशाला चिंता भाव एक एक मार्ग सारे स्वामींच्या चरणी असावे कितीक येवो संकटे मग भिऊ नको हा मंत्र तारुन जावे नसावे कमी अधिक नसावा राग भेदभाव स्वामींपुढे न कोण मोठे मग न ठेवावा कुठला […]

जरी, मी नसलो मनकवडा तरी मी सारे ओळखून आहे समोरचे हास्य बेगडी नाटकी मनभाव सारे ओळखून आहे सत्य असत्य लोचनी तरळते सद्भावनां! अंतरास सजविते मन निर्मळ सुखानंदाचा झरा सारेच मी शब्दात गुंफतो आहे कां ? उगाच उणेदुणे उसवावे जे छळते मनास, ते विसरावे विवेके! सदा जगुनी जगवावे एव्हढेच आपुल्या हाती आहे मैत्र! लाभणे, भाग्य भाळीचे निर्मळ! […]

गुलाबी थंडी आल्हाद गारवा छेडीते मज ही धुंद गार हवा मादक नाशिली रात्र धुंदावली शिशिरातील चांदणे तारका हासली अलवार मिठीत घे वेढून तू मजला ओठ ओठांनी अलवार टिपून घे जरा मदमस्त हवा तू ये जवळ असा पदर ढळतो होईल वारा अवखळसा अलगद मिठीत घेशील तू मजला साखर चुंबनात लाजेन मी तेव्हा रात्र रसिली धुंद गुलाबी गंधित […]

स्वप्नांतल्या चांदण्यात एकदाच तू भेटून जा मोहरल्या मनातील गंध तू असा लुटून जा साद हलेकच तुला देते प्रतिसाद तू देऊन जा अंतरातील भावनांची ओल अलगद तू मिटून जा रातराणीच्या सुवासात आल्हाद तू दरवळून जा अलवार मिठीत तुझ्या तू मला टिपून जा दव भरल्या धुक्यात तू हरवून जा स्पर्श माझा मलमली तू जरासा मोहरुन जा ओढ लागली […]

तूंच गे , अंतरीची कविता सुगंधा , तूच गे मनसुंदरा प्रीतफुल , बकुळ लाघवी जगविते , माझिया अंतरा।। तूं रंभा , उर्वशी , मेनका भूलोकीची या स्वर्गसुंदरा तूच गे स्वर , शब्दचांदणे प्रतिभा ! तूच गे भावसुंदरा।। तुझ्यासंगे , शब्द उमलती भावनांचेच ! घन आभाळी मिठीत घेता , मी सारेसारे तृप्तीत ! तेवतो मनगाभारा.।। शब्दगंधले तव […]

कृष्णासम ही नटखट अवखळ लाघवी कवीता हळूच पाऊली येते मयुरपिसी मखमली मृदुल करांनी अवघे अलगदी चित्त चोरुनी नेते ।।१।। कदंबतरुच्या साऊलीत या साक्षात बीज प्रतिभेचे फूलते शब्दफुलांच्या या वटवृक्षावर भावगंधले गीत कोकिळा गाते ।।२।। कालिंदीच्या! डोहातूनी त्या सुरेल, ताल सप्तसुरांची येते राधे! बघ सामोरी कृष्णमुरारी धुन मंजुळ मंजुळ बासुरीची येते ।।३।। शब्दशब्द मनी भाव उमलता वास्तव! […]