कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

शोभिवंत घर केले, आधुनिक बनलो मी, विविध वस्तू संग्रहिले, शोभा देण्या आले कामी ।।१।। शिरे व्याघ्र, हरणाची, लटकाविली भिंतीवरी, झाडे रंगीत पानांची, कुंडीत शोभती बरी ।।२।। काचेचा मोठा टँक घेऊनी, पाण्याने भरला, रंगीत मासे आंत सोडूनी, दिव्यांनी प्रकाशिला ।।३।। रंगी बेरंगी आकर्षक मासे, चपळाईने पाण्यांत पोहती, नयनाला ते मनोहर भासे, चित्त साऱ्यांचे वेधती ।।४।। खेळून भूक […]

पर्वत शिखरीं जाऊन खोदून आणली माती, हातकौशल्यने केला एक गणपती ।।१।। मूर्ती बनली सुरेख आनंद देई मनां, दाम मिळेल ठीक हीच आली भावना ।।२।। घेऊन गेलो बाजारीं उल्हासाच्या भरांत, कुणी न त्यासी पसंत करी निराश झालो मनांत ।।३।। बहूत दिवस प्रयत्न केला कुणी न घेई विकत, कंटाळून नेऊन दिला गणपती शाळेत ।।४।। भरले होते भव्य प्रदर्शन […]

पंख फुटता उडूनी गेला,   सात समुद्रा पलीकडे आकाशातील तारका होत्या,  लक्ष्य तयाच्या नजरेपुढे निसर्गाने साथ देवूनी,  दणकट दिले पंख तयाला झेप घेत जा दाही दिशांनी,  मनी ठसविले त्या पक्षाला आत्मविश्वास तो जागृत होता,  चिंता नव्हती स्थळ काळाची कुठेही जाईन झेपावत तो,  ओढ तयाला दिव्यत्वाची निसर्ग रंगवी चित्र मनोहर, रंग एक तो कुंचल्यामधल्या देईन अंगच्या छटा निराळ्या, […]

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई ।।धृ।। संसाराचा खेळ मांडला खेळविसी तूं मजला थकूनी मी जाई ।।१।। पावन हो तू आई तव चरण शरण येई रात्रंदिनीं ध्यास लागला जीव माझा तगमगला झोप तर येतच नाही ।।२।। पावन हो तू आई तव चरण शरण येई आळवितो मी तुजला विसरुनी देहभानाला नयनी तव रुप पाही ।।३।। […]