कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आशिर्वाद श्री जगदंबेचा, सहवास तुझ्या स्फूर्तीचा रचिली ओवीबद्ध कथामाला, ती अर्पितो मी तुजला II १II विचारांच्या उठल्या लहरी, शब्द जुळता काव्या परी कविता रूप धारण करी, ती अर्पितो मी तुजला II२ II प्रभूचा असावा सहवास, हीच अंतर्मनातील आंस विचारांची घालूनी शब्दरास ती अर्पितो मी तुजला II३ II प्रभू नसे जन्ममरण व्यथा, अवतारास संबोधूनी जन्मकथा भावनेस व्यक्त […]

एक ती झोप स्वप्न बघत राही शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती डॉ. भगवान नागापूरकर २४- १११२८३