कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

बागेमधला निसर्ग सारा टिपत होतो मी रात्र पडूनी चंद्र आकाशी बाग झाली रिकामी १ बाकावरती बसून एकटा मोजत होतो तारे लुकलुकणारा प्रकाश तो अंक चुकवी सारे २ अगणित बघुनी संख्यावरी प्रसन्न झाले मन किती वेळ तो निघूनी गेला राहिले नाहीं भान ३ शितलेतेच्या वातावरणीं शांत झोप लागली नयन उघडतां बघितले मी पहांट ती झाली ४ गेल्या […]

जीवनभर घासुन घेतल्यावर आता म्हणता चंदन आहे | दूर व्हा दष़्टांनो, तुम्हाला माझं वंदन आहे || १ || आता नाही मला कधी चंदन व्हायचं | सहाणच होईन बरी मला नाही झिजायचं || २ || एक एक पान काढलंत फांदी सहित ओरबाडून | व़क्ष झाला पर्णहिन तेव्हा चित्र काढता रेखाटून || ३ || आता कुठला राग नाही […]

अकारण कां नांवे ठेवता सदैव कैकयीला । चित्त देवूनी समजूनी घ्या तुम्ही राजमातेला ।।धृ।। जेव्हां दशरथ युद्धास जाई । कैकयी त्याच्या सेवेत राही ।। राजनीति अन् युद्धनीति ही । अवगत झाली सारी तिजला ।।१।। चित्त देवूनी समजूनी घ्या तुम्हीं राजमातेला नजीकच्या त्या देशामधूनी । रावणादी असुरी शक्ती वाढूनी ।। सामान्य जनाला जर्जर करुनी । हा हाः […]

समजण आणि असणं याच्यात तिनशे साठ अंशाचा कोन होतो त्यांच्या समीकरणातून माणूस शून्यात जाऊन पोहचतो || कर्तबगारीच्या जमेतून प्रौ़ढीची वजाबाकी करतो त्यावेळी माणूस परत शून्याकडेच वळतो || सत्कर्माच्या गुणाकराला अनितीने भागतो त्यावेळी माणूस परत शून्याकडे वळतो || हरिस्मरणाचे बीजगणीत श्रध्देने सोडवत जातो त्यावेळीही माणूस शून्याकडे जाऊन पोहचतो || — चंदाराणी कोंडाळकर