कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

बांधले होते सुंदर घरटे, कौशल्य सारे एकवटूनी, वृक्षाच्या उंच फांदिवरी, लोंबत होते झोके घेऊनी ।।१।। दूर जाऊनी चारा आणिते, पक्षीण आपल्या पिल्याकरीता, जग सारे घरटे असूनी, स्वप्न तिचे त्यांत राहता ।।२।। वादळ सुटले एके दिनी, उन्मळून पडला वृक्ष, पिल्लासाठी गेली होती, शोधण्यासाठी आपले भक्ष्य ।।३।। शाबूत घरटे फांदी वरते, वृक्ष जरी पडला होता, पिल्लामधली कुजबुज, असह्य […]

पाणी शोषत असतां ऊर्जा, उकळ बिंदूवर येते । पाण्याचे रुप बदलूनी, वाफ त्यांतून निघूं लागते ।।१।। एक स्वभाव प्रकृतिचा, स्थित्यंतर जेव्हां घडते । एक स्थिती जावून पूर्ण, दुजामध्ये मिसळून जाते ।।२।। तपोबलाची ऊर्जा देखील, मानसिकता बदलून टाकीते । रागलोभादी षडरिपू जाऊनी, साक्षात्कारी तुम्हां बनविते ।।३।। तुम्ही न राहता, तुम्ही त्या वेळीं, ईश्वरमय होऊन जाता । सारे […]